เราอยู่ในหมู่บ้านจัดสรร ขนาดเล็กมีไม่ถึง 130 หลัง บ้านเราอยู่หัวมุมที่ทุกคนต้องผ่าน แรกๆที่มาอยู่ก้อพยายามผูกมิตร ยิ้มให้ทักทาย ตามประสา
(เราเป็นคนค่อนข้างจนนะค่ะ หาเช้ากินค่ำพอจ่ายค่าบ้านเหลือกินอย่างอัตคัด) แล้วมีคนนึง ที่เรายิ้มให้เขาไม่ยิ้มตอบเราก็ไม่อะไร เราก็เฉยๆ แต่หลังจากนั้น คนๆนี้ เวลาขี่มอไซผ่านบ้าน จะชอบพูดลอยๆ เช่น

เป็นต้น คือมีหลายคำ แต่แรกๆไม่ได้สนใจ คิดว่าเขาคงคุยโทสับใส่หูฟัง แต่พอนานๆเขา เอ๊ะ ทำไมเวลาเราอยู่คนเดียวต้องพูดประมาณนี้ประจำ แต่ถ้ามีคนอื่นอยู่ในบ้านด้วยจะไม่พูด พอจับสังเกตุมากๆ ใช่แระ เขาว่าเราแน่แท้ แต่ไม่เข้าใจว่าเราไปทำอะไรให้ ทำไมต้องพูดแบบนี้ จะบอกให้เขาจอดคุย ก็กลัวจะกลายเป็นไปหาเรื่องเขา จนหลังๆ เราก็เริ่มมีอารมณ์ เงินไม่พอใช้ก็เครียดจะแย่อยู่แล้ว ยังมาด่าลอยลมให้เราได้ยินอีก เราควรแผ่เมตตา หรือทำอะไรให้ทุเลาเบาบางลงไปดีค่ะ ตัว จขกท เองก็มีโรคซึมเศร้ารักษาอยู่ เจอแบบนี้มากๆ เครียดจนยาที่กินก็แทบจะไม่ช่วยอยู่แล้ว ขอบคุณไว้ ณ ที่นี้ เลยนะค่ะ
อยากรู้ว่า ถ้าคุณเจอเพื่อนบ้านแบบนี้คุณจะทำยังไง
(เราเป็นคนค่อนข้างจนนะค่ะ หาเช้ากินค่ำพอจ่ายค่าบ้านเหลือกินอย่างอัตคัด) แล้วมีคนนึง ที่เรายิ้มให้เขาไม่ยิ้มตอบเราก็ไม่อะไร เราก็เฉยๆ แต่หลังจากนั้น คนๆนี้ เวลาขี่มอไซผ่านบ้าน จะชอบพูดลอยๆ เช่น