เรื่องคือ...
    ผมชอบผู้หญิงห้องเดียวกันอ่ะครับชอบมาตั้งแต่ป.6อ่ะครับ แต่ผมไม่ค่อยได้ไปยุ่งกับเค้าเท่าไหร่ จนวันหนึ่งผมเริ่มรู้สึกว่าผมชอบเธอขึ้นมาแต่ก่อนหน้านั้นผมล่วงเกินเธอไปมาก จนเธอเกลียดเข้าให้เลย(ผมนี่มีนควายจริงๆ แต่ที่ทำไปก็เพราะไม่รู้จะเริ่มจีบไงดี) พอมาอีกวันนึงผมลองไปบอกว่าผมชอบเธอแต่เธอก้ไม่ได้บอกอะไรกลับมา แล้วหลังจากผมบอกเธอไปผมก็กลับไปนั่งเรียนต่อ แล้วพอหลังจากนั้น ผมก็ตื้อเธอไปหาเธอทุกวันเลยที่โต๊ะเธอจนตอนนั้นผมรู้สึกเหมือนว่าเธอรำคาญผม ผมก็เลยหยุดเเล้วก็ไม่ไปที่โต๊ะเธออีกเลย หลังจากนั้นผมก็ทำได้เเค่แอบมองหน้าเธอ ซึ่งเธอก็ไม่รู้ตัวหรอกนะเพราะตอนนั้นเธอไม่ได้สนใจ เเล้วอีกวันนึงจู่ๆเธอก็หันมาทางผม พอเห็นผมมองเธอ เธอก็ทำหน้าตาไม่ดีใส่(ทำเหมือนรำคาญไรประมาณนี้) ผมก็รีบหันหน้ากลับมา ผมแอบมองแบบนี้ทุกวันเธอก็ทำหน้าแบบนั้นใส่ผมทุกวัน วันหนึ่งผมเดินไปหาเธอรู้สึกว่าเธอจะเดินหนีผมเหมือนรำคาญเหมือนไม่อยากเข้าใกล้ผม จนผมรู้สึกไม่ดี ผมจึงคิดจะตัดใจ แต่ทำไมผมเลิกมองหน้าเธอไม่ได้ก็ไม่รู้แล้วทุกครั้งที่มองกลับรู้สึกมีความสุขมากๆ ทั้งๆที่ก็ไม่รู้นะว่าเธอชอบผมหรือป่าว? (อาการมันไม่เหมือนกับคนอื่นๆ ที่ผมเคยแอบชอบ) แต่บางครั้งเพื่อนที่นั่งข้างผมจะสะกิดบอกผมเวลาผมไม่ได้หันไปมองเธอว่า เมื่อกี้เธอหันมามองผมนะเเล้วก็รีบหันกลับไป ผมก็ไม่เชื่อเท่าไร เพราะเธอทำเหมือนเกลียดผมซะขนาดนั้น จนวันนึงผมมองหน้าเธอ รู้สึกเหมือนเธอเหลือบมองผมนะหรือบางครั้งที่เธอหันหลังมาหยิบของช่วงเวลาหนึ่งก่อนที่เธอจะหันหน้ากลับเธอก็มองผม แต่พอเห็นว่าผมมองเธออยู่ก่อนแล้ว เธอกลับทำหน้าไม่ดีใส่ซะงั้น แล้ววันนึงมีไอดำนั่งหน้าห้อง(ฉายาแอฟริกา)ชอบไปยุ่งกับเธอ แบบชอบแกล้งให้เธอตีมันแล้วมันก็จะจับมือเธอ คือแบบผมอยากจะไปชกหน้ามันมากอยากจะกระทืบให้ตายคาตีน(แต่ก็ทำไม่ได้เพราะเห็นเธอเล่นกับมันก็สนุกสนานดี) ซึ่งผมรู้สึกหมดหวังทันทีเเต่ แต่ว่าเวลาที่เธอหยอกกับมันเธอก็จะหันมามองผมแล้วก็ยิ้ม(ทำเหมือนว่า ผมจะทำหน้ายังไง) ซึ่งพอเห็นผมทำหน้าเศร้าเธอก็จะเลิกเล่นกับมันทันที แล้วมีวันนึงผมอารมณ์เสียมากๆอยู่ ผมหันไปมองหน้าเธอ(แบบบังเอิญอ่ะ)ซึ่งเธอก็มองผมแล้วก็ทำหน้าตาเหมือนรำคาญใส่ ผมจึงมองหน้าเธอเเล้วทำตาแข็งกร้าวใส่เธอ ซึ่งพอเธอเห็นผมทำหน้าแบบนั้นใส่เธอก็ทำหน้าตกใจเหมือนกลัวแปบนึงแล้วก็ฟุบไปบนโต๊ะ พอผมเห็นเธอฟุบไปบนโต๊ะผมก็หันกลับไป แล้วผมก็คิดจะตัดใจจากเธอ แต่พอมาอีกวันเพื่อนเธอมาบอกว่าไม่ชอบมันเเล้วหรอ? ผมก็บอกว่าเธอไม่ได้ชอบผมนะ เพื่อนเธอก็บอกว่าตอนที่ทำหน้าไม่ดีใส่อ่ะ เธอร้องให้ด้วยนะ ตอนนั้นผมรู้สึกผิดมากผมอยากจะไปขอโทษเธอแต่ก็รู้ดีว่าเธอต้องเดินหนีผมอยู่เเล้ว ซึ่งตอนนี้กำลังจะจบม.3แล้ว ผมคิดว่าจะซื้อตุ๊กตาให้เธอวันปัจฉิม แล้วก็จะเขียนข้อความขอโทษเธอพร้อมสารภาพรักเธอด้วย ซึ่งเธอเองก็ยังไม่เคยบอกผมว่าเธอคิดยังไงกับผมเลย ผมอยากรู้ว่าเธอจะคิดยังไง ผมควรไปถามเธอตรงๆวันปัจฉิมแล้วเอาตุ๊กตาไปให้เองดีไหม? หรือว่าฝากรุ่นน้องเอาตุ๊กตาไปให้เธอดี(แต่ห้ามไม่ให้รุ้นน้องบอกชื่อผม ให้เธออ่านในจดหมายเอาเอง)