สู้เพื่อพ่อเหมือนที่เราเคยทำตอนเจอออสเตรเลีย

โค๊ชปาร์ค สมัยเป็นนักเตะ ดุดัน ทุ่มเท ไม่ยอมแพ้ สู้ทุกจังหวะ นั่นจึงเป็นสไตที่ถูกส่งต่อมายังนักเตะเวียดนัมตอนนี้ และที่ปิยะพง ยิงได้เยอะสมัยตอนเป็นนักเตะลัคกี้โกสตาร์ หรือ fc โซล ปัจจุบัน ส่วนหนึ่งเพร

มาเลเซียพวกคุณสุดยอด อาจมีดุดันบ้างนั้นเพราะเป็นสไตล์ของพวกคุณ พวกคุณทำเต็มที่แล้ว วิ่งสู้ฟัดกันทุกคน ใส่เต็มทุกจังหวะ อย่าเสียใจโอกาสหน้ายังมี เป็นเกมส์ที่ดีของทั้งสองทีม แฟนบอลมาเลเซียพวกคุณสุดก็เ

ตอนหนุ่มๆหลงไปกับฟุตบอลทีมชาติสมัยดรีมทีม ตอนนั้นคิดว่าชาติไทยเราแน่แล้ว ในอาเซียนนี่เรายิง 6-0 7-0 เป็นว่าเล่น แต่มาเจอญี่ปุ่นสอนมวย 5-0 นี่แหละ ใบ้กิน แถมต่อมาทีมชาติไทยก็ตกต่ำลงเรื่อยๆ ผมอาจจะไม่

ฟุตบอลยุคใหม่ของฟุตบอลไทย เพิ่งเริ่มคับ ผลงานมันเลยดู แย่ๆหน่อย เป็นช่วงรอยต่อเปลี่ยนผ่าน แต่เมื่อวานดูมีอนาคตเลยคับ ทั้งดุดัน แก้เพรส เลี้ยงกินตัว เข้ากดดันเพรสซิ่ง เพิ่มสปีดบอล คิดเร็วทำเร็ว ยิงเร็ว

ผมคิดถึงตอนที่พี่โก้คุมมันสนุกมากอยากติดตามตลอดว่าเราจะจะทำประตูยังไงด้วยการต่อบอลเท้าสู่เท้า แต่ตอนนี้"ผมต้องมานั่งลุ้นไม่ให้ทีมคู่แข่งยิงเราเพราะเราเน้นตั้งรับและมันน่าเบื่อ" *ผมพูดถึงชุดใ

ในใจคิดคงสู้ได้สูสี สนุก ความเป็นจริง เล่นก็ไม่ได้น่าเกลียด แต่เขาเหนือกว่าเราเท่านั้น เล่นรับแพ้น้อย บุกสู้โดนยิงเละ หงุดหงิดเว้ยยย!!! ไม่โทษใคร ทำไมต้องออกรูปแบบนี้ซ้ำซาก #สภาวะที่ไม่รู้จะพูดยังไ

ขอแบ่งเป็น 5 กลุ่มล่ะกัน ส่วนตัวผมคิดว่า 1. ทีมที่เราสู้ไม่ได้เลย - ญี่ปุ่น เกาหลีใต้ อิหร่าน 2. ทีมที่เราพอสู้ได้ แต่ไม่ถึงกับชนะ - ออสเตรเลีย เกาหลีเหนือ ซาอุ อุซเบ UAE อิรัก 3. ทีมที่เราสูสี (แพ้

เล่นในเกม ใส่แทคติกมาดวลกัน ความสามารถเฉพาะตัวดวลกัน เกมสนุกมาก ไม่มีการตัดกันนอกเกมแบบที่ไทยเจออินโด หรือ เวียดนามเลย  แบบเสียบกันเอาเป็นเอาตาย ไม่มีเลย แม้นัดชิงน้องๆจะแพ้การดวลจุดโทษ  แ