บางทีก็อยากให้นึกถึงจุดที่บอลไทยก่อนหน้านั้นบ้างว่าเป็นอย่าง การเข้ามาสะสางปัญหาเดิมกับทำทีมใหม่ ในเวลาเดียวกันเป็นเรื่องยาก การแข่งขันมันมีโอกาสแพ้ชนะทั้งนั้น  ยามชนะก็ดีใจหาย ทั้งชมทั้งอวย จนเราอาจเสพติดชัยชนะ เมื่อถึงเวลาแพ้ก็ว่าสาดเสียเทเสีย คนที่อยู่จุดนั้นต้องแบกรับความกดดันแค่ไหน กี่ปีกี่ครั้งที่การแข่งขันในอาเซียนเรามองเห็นเพื่อนบ้านชูถ้วยจนถึงทีมเราบ้างที่ทำได้ทั้งซูซูกิและซีเกมส์ ในยุคพี่โก้ หากผลไม่ได้ดั่งใจก็คิดว่าเป็นเกมกีฬา ต่อไปใครจะกล้าเป็นโค้ช การให้กำลังใจเป็นสิ่งที่ควรทำในเวลานี้
รักบอลไทย