เมื่อมนุษย์ป้าผุ้ไม่สนใจไคร VS มนุษย์จรรไรอย่างผม
เมื่อเช้าก็ขึ้นรถเมล์มาทำงานปกติ จนมีผู้หญิงคนนึงลุกเพื่อที่จะลงรถหน้าผมพอดี
ด้วยความที่เห็ผมี ผญ หลายคนยืนอยู่รอบๆก็เลยยืนเฉยๆประมาณว่าไครจะนั่งก็นั่ง ทันใดนั้นเองมีมนุษย์ป้าคนนึงมามาที่เบาะที่ว่างอย่างไวแล้วติดแขนที่ผมยืนจับเบาะอยู่...
มนุษย์ป้า : หลบสิ ฉันจะนั่ง...(คือทั่งสีหน้าท่าทางน้ำเสียงแบบแย่สุดๆ)
ผมเองก็ไม่รูจะทำไงเลยยกแขนออกแล้วทิ้งตัวลงนั่งเลย มนุษย์ป้าบ่นผมจนแกลง ระยะทางไม่ไกลมากแต่ด้วยความที่รถติดแกก็ยืนบ่นร่วมครึ่งชม.
พอแกลงผมก็ลุกให้คนอื่นนั่งต่อ
แต่ที่ผมแปลกใจคือ ผมกลับได้รอยยิ้มจากหลายๆคน ทั้งกระเป๋ารถเมล์และคนอื่นๆ....ผมไม่ผิดไช่ไหมครับ...ผมทำเกินไปรึป่าว
เมื่อเจอมนุษย์ป้า...ผมทำเกินไปรึป่าว
เมื่อเช้าก็ขึ้นรถเมล์มาทำงานปกติ จนมีผู้หญิงคนนึงลุกเพื่อที่จะลงรถหน้าผมพอดี
ด้วยความที่เห็ผมี ผญ หลายคนยืนอยู่รอบๆก็เลยยืนเฉยๆประมาณว่าไครจะนั่งก็นั่ง ทันใดนั้นเองมีมนุษย์ป้าคนนึงมามาที่เบาะที่ว่างอย่างไวแล้วติดแขนที่ผมยืนจับเบาะอยู่...
มนุษย์ป้า : หลบสิ ฉันจะนั่ง...(คือทั่งสีหน้าท่าทางน้ำเสียงแบบแย่สุดๆ)
ผมเองก็ไม่รูจะทำไงเลยยกแขนออกแล้วทิ้งตัวลงนั่งเลย มนุษย์ป้าบ่นผมจนแกลง ระยะทางไม่ไกลมากแต่ด้วยความที่รถติดแกก็ยืนบ่นร่วมครึ่งชม.
พอแกลงผมก็ลุกให้คนอื่นนั่งต่อ
แต่ที่ผมแปลกใจคือ ผมกลับได้รอยยิ้มจากหลายๆคน ทั้งกระเป๋ารถเมล์และคนอื่นๆ....ผมไม่ผิดไช่ไหมครับ...ผมทำเกินไปรึป่าว