เรางี่เง่า หรือ แฟนเราเองที่ไม่เข้าใจเรา ช่วยอ่านเรื่องนี้แล้วแสดงความคิดเห็นทีค่ะ

คือ เรื่องมีอยู่ว่า เราย้ายมาอยู่หอกับแฟนค่ะที่บางแสนเพราเราต้องฝึกงานเป็นเวลา 1 ปี ส่วนแฟนเราเรียนแค่วันอาทิตย์วันเดียว บางวันเค้าก็จะกลับบ้านเค้าบ้าง (จันทบุรี) เราก้อต้องอยู่กับหมา มีอยู่วันนึง แฟนเราจะกลับบ้าน 1 อาทิตย์ (ถือว่านานมากๆ เพราะเราอยู่คนเดียว) เราก็โอเค กลับก็กลับไป เพราะเราก็คิดว่าเค้าอยู่หอกับเราก้อไม่มีเพื่อน เพราะเราก้อไปทำงาน และเมื่อถึงเวลาแฟนเรากลับมาหาเราที่หอ เราดีใจมากๆเลยค่ะ อยากเจอใจจะขาด กลับมาหาเราวันเสาร์เพราะแฟนเราต้องไปเรียนวันอาทิตย์ วันเสาร์เราไปทำงาน สักพักแฟนเราโทรมาบอกเราว่า ขอไปบ้านเพื่อน 2 วันได้ไหม (อี ยยย คือพึ่งมาหากูป้ะว้ะ แล้วกูหละ !!!!) แต่ ความเป็นจริง  เราก็ให้เค้าไปนะ แต่ก้องอน 5555555 แฟนเราถามว่างอนไหม ถ้างอนไม่ไปก็ได้นะ แต่แน่นอนค่ะ นิสายผู้หญิงต้อง ป่าสว ไม่งอนนนน  ที่เราพูดไปแบบนั้นเพราะเราคิดว่า  เราไม่อยากให้แฟนเราคิดว่าเรากักขังเค้า แต่จริงๆเราไม่ได้กักขังเค้านะ เราแค่อยากยุกับเค้า แล้วอีกอย่าง เค้าเพิ่งมาหาเราเอง แล้วจะไปกับเพื่อนอีกแล้ว  พอเราบอกว่าเรางอน  เค้าก้อพูดว่า  เรางี่เง่า เป็นโรคประสาท ยังไงก็ได้อยู่ด้วยกันอยู่แล้ว แต่เราคิดว่า ทำไมแฟนเราถึงต้องคคิดถึงเราเป็นคนสุดท้ายด้วย กลับมาที่เรื่องแฟนเราไปบ้านเพื่อน  พอแฟนเรากลับมาเราก็ดีกันแล้วค่ะ แต่!!! มันไม่จบแค่นั้น  แฟนเราบอกว่า  ขอให้เพื่อนมาหาได้ไหม........ตัดภาพมาค่ะ ปกติเราทำงานเช้า ตื่นตี 4 แต่เวลาแฟนเราพาเพื่อนมา เราไม่ได้นอนเลยค่ะ  แล้วต้องไปทำงาน คือเราก็ไม่อยากห้าม เพราะห้ามแล้วก็ทะเลาะแน่นอน  เราเลือกที่จะเงียบและยอม พอเราพูดความรู้สึกของเราออกไป  แฟนเราบอกเรางี่เง่า เอาแต่ใจ  แค่ขอไปหาเพื่อนหรือพาเพื่อนมาแค่นี้ไม่ได้  บอกเราเป็นโรคประสาท  เราผิดอะไร เรางี่เง่าจริงๆหรอค้ะทุกคน