“ไม่รู้ว่าเราจะคบกันได้นานเท่าไหร่ แต่ขอให้จงรู้ไว้ เราจะมีแค่เธอ” ถ้อยคำที่เขาเคยพูดไว้ มันยังตราตรึงอยู่ในใจจนถึงปัจจุบัน ถ้อยคำ คำนั้น พอนึกถึงทีไรก็ทำเอาอดยิ้มไม่ได้ทุกที แต่มาวันนี้ มันกลับกลายเป็นหนามคมทิ่มแทงดวงใจในยามที่นึกถึงมัน
เคยมีคนพูดไว้ ว่าถึงจะรักแฟนเก่า หรือลืมรักเก่าไม่ได้ แต่ตราบใดที่ยังคบกับคนปัจจุบันอยู่ ก็จะทำให้คนปัจจุบันเป็นสุขที่สุด มันจะดี หากสิ่งที่เคยกล่าวไว้มันถูกต้องเป็นไปตามอย่างว่า…
คนๆนึง ผ่านเขามา ทำให้รัก ทำให้อีกคนหลงเสียจนสนิทใจ จนสามารถทำทุกอย่างให้ได้ ขอแค่เขาคนนั้นมีสุข ทุกสิ่งนั้นหอมหวาน มีสุขเรื่อยมา แต่แล้ววันหนึ่ง…ความสุขนั้นก็พลันหายไป…
เหลือเชื่อเนอะ ทั้งที่แสดงออกว่ารักมากขนาดนั้นแท้ๆ ใครจะไปรู้ว่าเขายังไม่ลืม…แฟนเก่า!
เขาเคยคิดบ้างไหนว่าคนๆนี้จะเศร้าเสียใจขนาดไหน เมื่ออยู่ดีๆ ก็มาบอกว่า “ขอโทษนะ” แล้วก็กลับไปคบกับเขาคนนั้น คนที่หัวใจเขาไม่เคยลืม เสียใจนะ ถึงแม้ไม่ได้เอ่ยออกไปก็เถอะ แต่มัน…เสียใจจริงๆ ที่ผ่านมามันคืออะไร อยากจะถามออกไป ว่าสิ่งนั้น การกระทำที่สื่ออกมานั้นไม่ได้เรียกว่าอยู่ในสถานะแฟน แต่เรียกว่าเป็นได้แค่ คนคุย! ใช่ไหม? เราเป็นแค่คนคุยใช่หรือเปล่า ง่ายดีเนอะ บทจะบอกว่าชอบว่ารัก ก็ทำทุกวิถีทางเผื่อให้ได้ใจดวงนี้ไปครอง แต่พอเขาคนนั้นกลับมา เธอกลับทิ้งใจที่ให้ไปเหมือนสิ่งไร้ค่า ไม่คิดจะเหลียวแล ไม่แม้กระทั่งจะคิดสักนิดว่าทำแบบนั้นไป คนๆนี้จะเสียใจหรือป่าว
“เรารักเธอนะ แต่พอเขากลับมา มันทำให้เรื่องระหว่างเรากับเขามันหวนคืน เราขอโทษ เข้าใจเรานะ” ง่ายซะไม่มี ถ้าไม่ลืมเขาแล้วมาทำให้เราชอบเรารักทำไม มาบอกว่าชอบว่ารักเราทำไม เผื่อเลือกงั้นเหรอ งั้น…หากเขาไม่กลับมา เรื่องทุกอย่างมันจะลงเอยแบบนี้…ไหม?
….ณ กาลครั้งหนึ่ง มีผู้หญิงคนนึง เฝ้ารอคนที่เคยขึ้นสถานะว่าแฟนที่หายไปเกือบๆ 4 เดือน โดยไม่รู้สาเหตุของการหายไป รอทั้งที่ไม่รู้ว่าจะได้พบได้เจอกันอีกไหม มันอาจแลดูงี่เง่าสำหรับใครหลายคน เพราะแฟนที่พูดถึง คือคบกันทางโซเซียล แน่ล่ะ ใครจะไปจริงจัง แต่สำหรับผู้หญิงคนนี้เขากลับจริงจัง ยังเฝ้ารอ รอเขากลับมา
จนกระทั้ง มีคนๆนึงเข้ามา หญิงคนนั้น เลยอยากจะลองเปิดใจรับใครสักคนเข้ามา เพราะไม่อยากจะรอเขาคนนั้นอย่าง ลมๆแล้งๆ ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี แม้มันจะไม่ง่ายต่อการเปิดใจรับใครเข้ามาใหม่ แต่หญิงสาวก็พยายามไม่นึกถึงเขาคนนั้น พยายามทำให้คนปัจจุบันสำคัญที่สุด จนรักคนๆนั้นที่เข้ามา…จนหมดใจ ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นไปด้วยดี แต่แล้วทุกสิ่งที่ได้ทำไปทั้งหมดก็สูญสิ้นไปโดยเสียเปล่า…ตลกร้ายสิ้นดี!!
นี่แหละนะ สังคมในโลกออนไลน์ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนหลอกลวง ชวนให้หลงใหล คนที่ฉลาดหน่อยก็จะรอดพ้นไป ส่วนคนที่ฉลาดน้อย ก็ง่ายนักที่จะโดนหลอก…เพราะความโง่ของตน เหมือนอย่างฉัน!! คนงมงาย.
(คนมันว่างเนอะ หาเรื่องมาพิมพ์เล่น แฮร่...พิมพ์ผิดพลาดอะไรยังไง ขออภัยโทษด้วยนะคะU U)
รัก...โซเซียล?
เคยมีคนพูดไว้ ว่าถึงจะรักแฟนเก่า หรือลืมรักเก่าไม่ได้ แต่ตราบใดที่ยังคบกับคนปัจจุบันอยู่ ก็จะทำให้คนปัจจุบันเป็นสุขที่สุด มันจะดี หากสิ่งที่เคยกล่าวไว้มันถูกต้องเป็นไปตามอย่างว่า…
คนๆนึง ผ่านเขามา ทำให้รัก ทำให้อีกคนหลงเสียจนสนิทใจ จนสามารถทำทุกอย่างให้ได้ ขอแค่เขาคนนั้นมีสุข ทุกสิ่งนั้นหอมหวาน มีสุขเรื่อยมา แต่แล้ววันหนึ่ง…ความสุขนั้นก็พลันหายไป…
เหลือเชื่อเนอะ ทั้งที่แสดงออกว่ารักมากขนาดนั้นแท้ๆ ใครจะไปรู้ว่าเขายังไม่ลืม…แฟนเก่า!
เขาเคยคิดบ้างไหนว่าคนๆนี้จะเศร้าเสียใจขนาดไหน เมื่ออยู่ดีๆ ก็มาบอกว่า “ขอโทษนะ” แล้วก็กลับไปคบกับเขาคนนั้น คนที่หัวใจเขาไม่เคยลืม เสียใจนะ ถึงแม้ไม่ได้เอ่ยออกไปก็เถอะ แต่มัน…เสียใจจริงๆ ที่ผ่านมามันคืออะไร อยากจะถามออกไป ว่าสิ่งนั้น การกระทำที่สื่ออกมานั้นไม่ได้เรียกว่าอยู่ในสถานะแฟน แต่เรียกว่าเป็นได้แค่ คนคุย! ใช่ไหม? เราเป็นแค่คนคุยใช่หรือเปล่า ง่ายดีเนอะ บทจะบอกว่าชอบว่ารัก ก็ทำทุกวิถีทางเผื่อให้ได้ใจดวงนี้ไปครอง แต่พอเขาคนนั้นกลับมา เธอกลับทิ้งใจที่ให้ไปเหมือนสิ่งไร้ค่า ไม่คิดจะเหลียวแล ไม่แม้กระทั่งจะคิดสักนิดว่าทำแบบนั้นไป คนๆนี้จะเสียใจหรือป่าว
“เรารักเธอนะ แต่พอเขากลับมา มันทำให้เรื่องระหว่างเรากับเขามันหวนคืน เราขอโทษ เข้าใจเรานะ” ง่ายซะไม่มี ถ้าไม่ลืมเขาแล้วมาทำให้เราชอบเรารักทำไม มาบอกว่าชอบว่ารักเราทำไม เผื่อเลือกงั้นเหรอ งั้น…หากเขาไม่กลับมา เรื่องทุกอย่างมันจะลงเอยแบบนี้…ไหม?
….ณ กาลครั้งหนึ่ง มีผู้หญิงคนนึง เฝ้ารอคนที่เคยขึ้นสถานะว่าแฟนที่หายไปเกือบๆ 4 เดือน โดยไม่รู้สาเหตุของการหายไป รอทั้งที่ไม่รู้ว่าจะได้พบได้เจอกันอีกไหม มันอาจแลดูงี่เง่าสำหรับใครหลายคน เพราะแฟนที่พูดถึง คือคบกันทางโซเซียล แน่ล่ะ ใครจะไปจริงจัง แต่สำหรับผู้หญิงคนนี้เขากลับจริงจัง ยังเฝ้ารอ รอเขากลับมา
จนกระทั้ง มีคนๆนึงเข้ามา หญิงคนนั้น เลยอยากจะลองเปิดใจรับใครสักคนเข้ามา เพราะไม่อยากจะรอเขาคนนั้นอย่าง ลมๆแล้งๆ ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี แม้มันจะไม่ง่ายต่อการเปิดใจรับใครเข้ามาใหม่ แต่หญิงสาวก็พยายามไม่นึกถึงเขาคนนั้น พยายามทำให้คนปัจจุบันสำคัญที่สุด จนรักคนๆนั้นที่เข้ามา…จนหมดใจ ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นไปด้วยดี แต่แล้วทุกสิ่งที่ได้ทำไปทั้งหมดก็สูญสิ้นไปโดยเสียเปล่า…ตลกร้ายสิ้นดี!!
นี่แหละนะ สังคมในโลกออนไลน์ ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนหลอกลวง ชวนให้หลงใหล คนที่ฉลาดหน่อยก็จะรอดพ้นไป ส่วนคนที่ฉลาดน้อย ก็ง่ายนักที่จะโดนหลอก…เพราะความโง่ของตน เหมือนอย่างฉัน!! คนงมงาย.
(คนมันว่างเนอะ หาเรื่องมาพิมพ์เล่น แฮร่...พิมพ์ผิดพลาดอะไรยังไง ขออภัยโทษด้วยนะคะU U)