กระทู้ยาวหน่อยน่ะค่ะ..ต้องบอกก่อนว่าเราและลุงคนที่ทะเลาะกันบ้านติดกันค่ะ เราย้ายเข้ามา1ปีกว่าๆแล้วแต่ไม่เคยคุยกับบ้านแกเลย ยิ้มให้แกก็ไม่ยิ้มให้ เราเลย ช่างมันทำนองนี้ค่ะ และเราไม่เคยยุ่งวุ่นวายกับบ้านแกด้วยค่ะ ขนาดแกเคยจุดไฟหลังบ้านแล้วลามเกือบไหม้บ้านเรา..เราก็ไม่ว่าถึงแม้เค้าจะไม่เคยขอโทษซักคำ(ทุกวันนี้ก็จุดค่ะควันเยอะมาก) ขอเข้าเรื่องค่ะคือเราเลี้ยงหลานคนนึง ปกติแฟนเราจะไปทำงานค่ะ แล้วหลานดื้อพอสมควร แต่ก็เข้าใจบางครั้งว่าเค้าเป็นเด็กผช อายุ4ขวบค่ะ แต่หลานเราชอบร้องไห้ก่อนที่เราจะตี(อาจจะคิดว่าถ้าร้องแล้วเราจะไม่ตี) แล้วร้องดังมาก กรี้ดด้วย จะร้องแบบนี้ตลอดจนเราเคลียดเลย แล้วเผอิญลุงข้างบ้านเค้าเกิดได้ยิน(คือเค้าก็คงได้ยินหลายครั้งแล้ว)เราก็เลยบอกหลานให้เข้าบ้านมาร้องในบ้าน แต่เค้าไม่เข้าค่ะ เรากำลังจะเดินไปจับเค้าค่ะ เค้าก็กรี้ดและร้องดังมาก(แต่เราไม่ได้ตีน่ะค่ะ)ลุงแกได้ยินแกเลยตะโกนด่าเรามาว่า"เฮ้ย จะตีอะไรกันนักกันหนาว่ะ เลี้ยงเด็กยังไงตีทั้งวันว่ะ" เรานี่เลือดขึ้นหน้าเลยเพราะเราไม่ได้ตีเลยและคือไม่เคยคุยกันมาพูดกู(ไม่ได้โลกสวยแต่ไม่สนิท) จริงๆเราแทบไม่ได้ตีหลานเลยค่ะ เราเลยเถียงว่า"แล้วรู้ได้ไงว่าตีห่ะ"แกว่า"ไม่ตีมันจะร้องได้ไงว่ะ เลี้ยงเด็กแบบนี้อย่าเลี้ยงเลยกูเห็นตีทุกวันตีทั้งวัน" เราว่า"รู้ได้ไงว่าตีห่ะก็ร้องตลอดเวลาที่ดื้อไม่เคยตี" คราวนี้ลุงแกก็พูดด่าใหญ่"มันจะดื้ออะไรขนาดนั้นว่ะถึงต้องตีขนาดนั้น"เราเลยบอก"บอกยังไม่ได้ตีแมร่งรู้ไปหมดรู้ยังกะมาอยู่ในมุ้งกับกู"ยอมรับว่าโมโหมากๆ(น้ำเสียงเหมือนเกลียดเรามาแต่ชาติปางก่อน)เลยด่าไปว่า..

อะไรว่ะ แต่คิดว่าไม่น่าได้ยินถ้าได้ยินมันคงสวนมาแล้ว บ้านก็ใกล้กันเวลาเราจะออกไปไหนก็ต้องผ่านหน้าบ้านมันเพราะเป็นซอย ไม่รู้จะทำยังไงให้ไม่ต้องมาสอดอีก บางครั้งคิดอยากจะติดป้ายหน้าบ้านว่า..เขตปลอดคน

555ยอมรับว่าเกลียดมากพวกประเภทเอาตัวเองเป็นที่ตั้ง พูดดีๆไม่เป็น .เฮ้ออ
ขอบคุณนะคะที่รับฟัง
เถียงกับเพื่อนบ้านที่ไม่เคยคุยกันกลายเป็นเกลียดเลยค่ะในใจก็คิดว่านานาจิตตังแต่ทำไม่ได้ช่วยบอกวิธีหน่อยค่ะ?
ขอบคุณนะคะที่รับฟัง