ทำไงดี....เพื่อนผมไม่เหมือนเดิมมม !!!!

กระทู้คำถาม

สวัสดีครับ ก่อนอื่นเลยต้องขอบอกก่อนนะครับ กระทู้นี้เป็นกระทู้ที่อยากระบายซะส่วนใหญ่ อยากให้เข้ามารับฟัง มาแชร์ความคิดเห็นกันหน่อยนะครับ อาจจะมีถ้อยคำหรือวาจาไม่สุภาพบ้างนะครับ และขอบอกอีกเรื่องผมเป็นคนเล่าเรื่องไม่เก่งนะครับ ทนอ่านหน่อยเนอะ !!

ผมเป็นนักศึกษาปี 2 มหาลัยรัฐ แห่งหนึ่งในกรุงเทพฯ ผมเป็นคนต่างจังหวัดที่เข้ามาเรียนอยู่ที่นี่ กลุ่มผมมีสมาชิกอยู่ 10 คน (หญิง 7 คน ชาย 3 คน) กลุ่มของผมเป็นกลุ่มที่ใหญ่มาก ไปไหนมาไหนก็จะไปด้วยกันตลอด ผมรู้สึกโคตรมีความสุขทุกๆครั้งที่อยู่กับเพื่อนๆ แรกๆกลุ่มของผมก็ไม่ได้เยอะขนาดนี้หรอก เพื่อนๆของผมก็แตกมาจากกลุ่มนั้น กลุ่มนี้ แล้วมารวมตัวกันจนกลายเป็นกลุ่มที่ใหญ่มาก เม่านักช้อป

....แรกๆมาก็มีผิดใจกันบ้าง เนื่องจากต่างคนต่างมากันคนละกลุ่ม และยังไม่รู้นิสัยใจคอกัน แต่พออยู่ด้วยกันนานๆเข้าก็ค่อยๆปรับนิสัย เข้าหากัน จนกลายเป็นกลุ่มที่รักกันมาก โคตรรักเลยอ่ะ เอาจริง !! มีอะไรก็ช่วยเหลือกันตลอด เช่นอาจารย์บอกให้จับกลุ่ม กลุ่มละ 7 คนไรงี้ เราก็จะแบ่ออกเป็น 5 คนต่อกลุ่มแล้วไปหาเพิ่มอีก 2 คน แบบไม่ให้ใครเอาเปรียบใคร 5555+ บางที่นะเวลามีปัญหากัน จนโกรธกันเลย แบบ

ไม่พูดอ่ะ เราก็จะมีคนคอยเคลียร์ปัญหาให้กัน จนคนที่โกรธกันเค้าขอโทษกัน แล้วกลับมารักกันมากกว่าเดิมอีก.... ตลอดเวลา 1 ปีกว่าๆ ที่อยู่ด้วยกันมามันเป็นอะไรที่มากกว่าคำว่ารัก มากกว่าคำว่าเพื่อนอ่ะ มันคือความสุข มันคือส่วนหนึงของชีวิตไปแล้วก็ว่าได้ นานาเยี่ยม

...ประเด็นมันอยู่ตรงนี้ !!!
ไม่กี่เดือนที่ผ่านมา อาจารย์ได้สั่งงานให้เราทำทัวร์ เป็นกลุ่ม โดยให้จับกลุ่มกันเอง เท่าไรก็ได้ แล้วแต่เราเลย ด้วยความที่ว่ากลุ่มของผมเป็นกลุ่มใหญ่อยู่ล่ะ เลยอยู่ด้วยกันทั้ง 10 คนเลย แรกได้ก็ดีใจเนอะ จะได้เที่ยวกัน ได้อยู่ด้วยกันมันคงสนุกน่าดูเนอะ !!
.................แต่ !!! ปล่าวเลย เราเริ่มมีปัญหากัน เริ่มทะเลาะ เริ่มไม่พอใจกัน ด้วยประเด็นเล็กๆน้อยๆ เช่น เรื่องงบประมาณและค่าใช้จ่ายในการทำทัวร์ที่ค่อยข้างสูง เรื่องหน้าที่ความรับผิดชอบงานที่แบ่งๆกัน จนทำให้คนนั้นไม่พอใจคนนี้ คนนี้ไม่พอใจคนโน้น แล้วจากนั้นก็เริ่มห่างๆกัน ไม่ค่อยคุยกัน ต่างคนต่างเปลี่ยนไป (อาจจะรวมถึงตัวผมเองด้วย) พาพันเศร้า

จนในที่สุดวันที่ต้องออกทัวร์ก็มาถึง เราไปออกทัวร์กันแรกๆก็ปกติดีอยู่ หลังจากนั้นก็เริ่มไม่พอใจกัน ประเด็นมาจากเปลี่ยนสถานที่ที่จะไปบ้างล่ะ (เนื่องจากบางสถานที่ไม่เหมาะกับการไปในช่วงนั้น) แล้วก็เรื่องจุกๆจิกๆ เรื่อยเปื่อย แต่เนื่องจากเริ่มมีประเด็นไม่พอใจกันมาตั้งแต่ก่อนออกทัวร์แล้วเลยทำให้เริ่มห่างกันมากขึ้นแบบชัดเจน เริ่มแตกไปอยู่กันคนเดียวบ้างล่ะ สองคนบ้างล่ะ บางคนก็เฉยๆไม่สนใจเพื่อนไปเลย ประมาณนี้ !!! เม่าหนาว

พอกลับจากทัวร์ เราก็ต้องช่วยกันทำรูปเล่มรายงาน ส่งอาจารย์ เริ่มมีการแบ่งหน้าที่รับผิดชอบ ในส่วนต่างๆกัน แล้วก็จะมีจะมีพวกที่ไม่ทำงานบ้างไรบ้าง เหตุมาจากว่า ไม่เข้าใจว่าต้องทำยังไงอะไรประมาณนี้ (ไม่ได้ขี้เกียจนะ !! ) 5555+ ผมก็เริ่มบอกให้เพื่อนทำงานกัน มีการว่าบ้าง ดุบ้าง เลยอาจจะทำให้เพื่อนโกรธผม แต่เพราะผมอยากให้งานเดินหน้า อีกอย่างก่อนหน้านี้ กลุ่มพวกผมก็จะใช้คำพวก 18+ พูดกันตลอด ผมเลยไม่คิดว่าเพื่อนจะเก็บคำพูดของผมไปคิดเล็กคิดน้อยกัน (ผมไม่แน่ใจว่าคำพูดมันคือประเด็นด้วยมั้ย ?)

จนมาวันนี้ เห็นเพื่อนในกลุ่มก็บ่นๆกัน มี 1 คนจะย้ายไปเรียนกับห้องอื่น และอีก 2 คนก็จะซิ่ว เพราะคิดว่าสาขาที่เรียนอนู่ไม่ตรงกับที่ตัวเองต้องการเรียน สำหรับผม ผมให้ใจเพื่อนๆทุกคนไปเกิน 100 ล่ะ ให้ไปหมดเท่าที่คนอย่างผมจะให้ได้ แต่พอมาได้ยินแบบนี้ มันโคตรเฟลเลย แบบทำไมต้องทิ้งกันว่ะ ? อีกไม่นานก็จะจบแล้ว ทำไมไม่อดทนเรียนหน่อย แต่อย่างว่าแหละ จะไปห้ามเพื่อนก็ไม่ได้ เพราะเพื่อนก็ต้องเลือกสิ่งที่ดีที่สุดให้ตัวเองเนอะ (ปลอบตัวเอง) ที่ผ่านมาผมอยากจะบอกว่าเพื่อนคือทุกสิ่งทุกอย่างของผม เพื่อนคือส่วนหนึ่งของชีวิตเลยก็ว่าได้ เพราะเพื่อนเลยทำให้ผมอยากไปเรียน เพื่อที่จะได้เจอพวกมันทุกๆวัน แต่มาวันนี้ ทำไมผมถึงรู้สึกไม่อยากไปมหาลัย ไม่อยากไปเจอเรื่องเดิมๆ ไม่อยากไปแล้วรู้สึกเคว้งคว้างยังไงไม่รู้ ผมอยากกลับไปเรียนที่บ้านมาก อยากไปอยู่กับเพื่อนเก่าๆ สังคมเดิมๆ เห้อออ ทำไมถึงรู้สึกแบบนี้ก็ไม่รู้ ..... หรือผมรักเพื่อนมากไป !!! หลายๆคน คงกำลังมีคำถามจะถามผมใช่มั้ยว่า // ทำไมต้องตามเพื่อนทุกอย่าง ? // ขาดเพื่อนแล้วเรียนไม่ได้เหรอ ? // โคตรคิดมากไปมั้ย ? อะไรทำนองนี้มั้ง 5555+
อยากบอกนะว่า มันเรียนได้ มันอยู่ได้ แต่มันไม่ชิน ผมเป็นคนติดเพื่อนไปล่ะ 5555+ อยากอยู่ด้วยกัน อยากเรียนด้วยกัน และอยากเป็นเพื่อนกันตลอด ไม่อยากให้เป็นแบบนี้ ถ้าใครที่รักเพื่อนมากๆแบบผม จะรู้ถึงความรู้สึกนี้ดี !!! คิดถึงนะ

ผมอยากจะบอกว่า เพื่อนไม่ใช่คนที่มานั่งพูดจาเพราะๆกับเราหรอก เพื่อนมันมักจากปากหมาๆ แต่ใจมันอ่ะโคตรหวงเลยแบบนี้อ่ะ อย่าปล่อยให้หายไปจากชีวิตคุณนะ ถ้าใครมีเพื่อนที่รักมาก รักจนเค้าทำทุกอย่างเพื่อคุณได้ยื้อมันไว้ ประคับประคองมันไว้นะ อย่างน้อยยามที่คุณมีปัญหา คนที่พร้อมจะช่วยคุณทุกอย่างเท่าที่จะช่วยได้ก็คือ......เพื่อน นี่แหละ !!!! เม่าออกรถ

มาถึงตอนนี้...มันก็คงแก้ไขอะไรยากแล้วแหละเนอะ แต่ยังไงก็ขอให้เพื่อนๆของผมมีความสุขกับทางที่เค้าเลือกแล้วกัน ผมกับเพื่อนที่เหลื่ออยู่ ก็ยังคงรอเค้าอยู่ที่เดิม ยังรักเหมือนเดิมเนอะ ถ้าหากกระทู้นี้ไปถึงเพื่อนๆพวกนั้น ขอให้รู้ไว้นะว่ากูขอโทษ ถ้าทำให้ไม่พอใจ ก็รักพวกทุกคนมากๆนะ มากเท่ากับอะไรกูวัดไม่ได้หรอก แต่โคตรๆรักอ่ะ