ผมเชื่อว่าคนเดินดินอย่างอย่างเราต้องมีประสบการณ์สุดเซ็งกับระบบการเดินทางของประเทศเราแน่ๆของเรานี้หนักสุดคือ( รถตู้ )
มาเรียกว่ามาระบายมากกว่าเล่าดีกว่าเนอะ
" รถตู้ "ยานพาหนะยอดฮิตของสยามบ้านเรามีเหตุการณ์การเกิดขึ้นว่าวันนั้นเป็นวันที่แดดร้อนมากๆอันนี้รู้กันอยู่เรากำลังจะไปมหาลัยปกติเราจะไปรถตู้ทางด่วนแต่วันนั้นตำรวจลงเลยจำเป็นต้องไปทางสะพานใหม่(ไม่ขอบอกนะว่าสายอะไรเดวอ่านก็รู้)ซึ่งคือเป็นปกติอยู่แล้วสะพานใหม่ใครเคยไปก็รู้กันนะรถติดมากเราเลยกะเวลาเลยเรียน14.00เราออกจากบ้านตั่งแต่9.00เลย(คือแบบถึงก่อนไม่เป็นไร)ตอนที่ขึ้นมารถโล่งมากเราเลยเลือกนั่งที่ข้างหน้าต่างทางซ้ายซึ่งเป็นที่ที่ดีที่สุดของการนั่งรถตู้ไม่ใช่ที่นั่งขวางประตูนะเราก็เริ่มการนอนอันแสนยาวนาน คร๊อกzzZZ เราจำได้เลยเรากำลังจะหลับคนขับรถตู้ตะโกนมาด้วย
(น้ำเสียงหยาบๆ) "เฮ้ย!!น้องไปนั่งหลังดิวะ"คือเริ่มมีคนขึ้นแล้วเราแบบ เหยดล่อน!! อะไรวะเนี่ยก็ให้คนขึ้นใหม่เข้าไปนั่งในสิแะเราก็ไม่อะไรไปนั่งหลังสิ่งที่เจอหลังจากนั้นคือการขับรถของพี่คนขับที่ฝีมือเทียบเท่า ดอมมินิค เหยดดดดล่อนนน นั่งหลังที่แคบไม่ว่าแต่การขับของพี่นั้นอ๊วกผมแถบกะอัก
นอนไม่หลับแล้วครับจังหวะนั้นเพราะอีกสิ่งหนึ่งคือ พี่เปิดแอร์ไหมเนี่ยร้อนมากสภาพเราตอนนั้นเหมือนซอมบี้มาก แต่ก็ยังไม่ค่อยอะไรเพราะคนทั่วไปก็คงเป็นเหมือนกัน พอถึงกองบินคนเริ่มลงไปเยอะๆเราเลยตัดสินใจไปนั่งด้านหน้าแล้วบอกพี่เขาว่าพี่ขับผมเมารถอะครับขอผมนั่งตรงนี้ได้ไหม(ด้านหน้าริมหน้าต่าง)สิง่ที่พี่เขาตอบกลับมาช่างไพเราะมาก"เฮ้ยน้องอดทนหน่อยดิวะเป็นผู้ชายปะไปนั่งหลังเลยเดวมีคนเขาขึ้นอีก" เฮือกก!!กระตุกเลยคิดในใจเป็นคำหยาบต่างๆนาๆแต่ก็มานึกขึ้นว่า ทำไมมารยาทของคนขับรถมันถึงทรามขนาดนี้คือเราจะอ๊วกบวกกับเหงือท่วมหน้าซีดมากคือไม่ไหวแล้วอะอย่างน้อยก็เห็นใจกันบ้าง แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้เพราะมันกลางทางถ้าเราลงก็ไม่มีรถให้นั่งไปเลยจำเป็นต้องนั่งต่อไป(ด้านหลัง)ครั้งนี้จากตอนแรกมี อ๊วก+ความร้อนครั้งนี้พี่คนขับใจดีมากครับคนเต็มแล้วนะ ปกติด้านหลังนั่งได้4คนเขาบอกให้เบียดๆหน่อยเอาคนอ้วนๆมานั่งหลังกับเราแล้วบอกว่า เบียดๆกันหน่อยนะครับช่วยๆกันหน่อยคนผมจะครบแล้ว คือผมไม่รู้ว่าคนจะครบหรือพี่จะได้เงินเพิ่มหรืออะไรแต่ตอนเนี่ย"กูจะตายแล้ว" ตอนนั้นถึงเซียรังสิตละเราแบบไม่ไหวละเราตะโกนบอกพี่เขาพี่ครับจอดเลยครับๆพี่แกจอดรถอย่างกระตุกเรารีบไปจ่ายเงินเลยครับ

ยังบ่นงุบงิบด้วยนะ"อะไรวะไหนบอกจะไปลงฟิวเสียลูกค้าสัด"เราได้ยินอย่างนั้นเราแบบฟาดเงิน 30 บาทแล้วบอกว่าพี่ไปเรียนขับรถใหม่เหอะ จากนั้นตอนเราก้าวลงจากรถยังไม่ทันลงเลย

ออกรถเรากลิ้งเลยครับกลิ้งไปกับถนนเลยคนที่รอรถก็เข้ามาช่วยเรากันใหญ่เลยโอ้โหแบบ วันนั้นคือแบบเป็นการเดินทางไปมหาลัยที่สุดๆจริงๆจากตอนแรกเราออกจากบ้าน9.00 เราถึงมอ 14.43 จำได้แม่นเลยถามว่าทำไมถึงสายขนาดนั้นพี่แกจอดรอคนตรงตลาดสะพานใหม่ปประมาณชม.ครับโอ้ยยยสุดๆอะ
คือสุดท้ายนี้นะครับถ้ากรมการขนส่งหรือกระทรวงหรืออะไรก็แล้วแต่ที่รับผิดชอบเรื่องรถโดยสารสาธารณะนะครับช่วยกรุณามาดูบ้างนะครับไม่ใช่นั่งรอรับส่วนแบ่งจากงบสร้างถนนที่เบิกมาเกินนะครับ
ปล.มาแชร์ประสบการณ์กันเยอะๆนะเรารออ่านอยู่(เพิ่งลองเขียนพันทิปเดวต่อๆไปจะมีพวกรีวิวเที่ยวหรือรายการผ่านYOUTUBEฝากติดตามกันด้วยนะ)
แลกเปลี่ยนประสบการณ์ประสบการณ์ " รถโดยสารนรกแตก "
มาเรียกว่ามาระบายมากกว่าเล่าดีกว่าเนอะ
" รถตู้ "ยานพาหนะยอดฮิตของสยามบ้านเรามีเหตุการณ์การเกิดขึ้นว่าวันนั้นเป็นวันที่แดดร้อนมากๆอันนี้รู้กันอยู่เรากำลังจะไปมหาลัยปกติเราจะไปรถตู้ทางด่วนแต่วันนั้นตำรวจลงเลยจำเป็นต้องไปทางสะพานใหม่(ไม่ขอบอกนะว่าสายอะไรเดวอ่านก็รู้)ซึ่งคือเป็นปกติอยู่แล้วสะพานใหม่ใครเคยไปก็รู้กันนะรถติดมากเราเลยกะเวลาเลยเรียน14.00เราออกจากบ้านตั่งแต่9.00เลย(คือแบบถึงก่อนไม่เป็นไร)ตอนที่ขึ้นมารถโล่งมากเราเลยเลือกนั่งที่ข้างหน้าต่างทางซ้ายซึ่งเป็นที่ที่ดีที่สุดของการนั่งรถตู้ไม่ใช่ที่นั่งขวางประตูนะเราก็เริ่มการนอนอันแสนยาวนาน คร๊อกzzZZ เราจำได้เลยเรากำลังจะหลับคนขับรถตู้ตะโกนมาด้วย
(น้ำเสียงหยาบๆ) "เฮ้ย!!น้องไปนั่งหลังดิวะ"คือเริ่มมีคนขึ้นแล้วเราแบบ เหยดล่อน!! อะไรวะเนี่ยก็ให้คนขึ้นใหม่เข้าไปนั่งในสิแะเราก็ไม่อะไรไปนั่งหลังสิ่งที่เจอหลังจากนั้นคือการขับรถของพี่คนขับที่ฝีมือเทียบเท่า ดอมมินิค เหยดดดดล่อนนน นั่งหลังที่แคบไม่ว่าแต่การขับของพี่นั้นอ๊วกผมแถบกะอัก
นอนไม่หลับแล้วครับจังหวะนั้นเพราะอีกสิ่งหนึ่งคือ พี่เปิดแอร์ไหมเนี่ยร้อนมากสภาพเราตอนนั้นเหมือนซอมบี้มาก แต่ก็ยังไม่ค่อยอะไรเพราะคนทั่วไปก็คงเป็นเหมือนกัน พอถึงกองบินคนเริ่มลงไปเยอะๆเราเลยตัดสินใจไปนั่งด้านหน้าแล้วบอกพี่เขาว่าพี่ขับผมเมารถอะครับขอผมนั่งตรงนี้ได้ไหม(ด้านหน้าริมหน้าต่าง)สิง่ที่พี่เขาตอบกลับมาช่างไพเราะมาก"เฮ้ยน้องอดทนหน่อยดิวะเป็นผู้ชายปะไปนั่งหลังเลยเดวมีคนเขาขึ้นอีก" เฮือกก!!กระตุกเลยคิดในใจเป็นคำหยาบต่างๆนาๆแต่ก็มานึกขึ้นว่า ทำไมมารยาทของคนขับรถมันถึงทรามขนาดนี้คือเราจะอ๊วกบวกกับเหงือท่วมหน้าซีดมากคือไม่ไหวแล้วอะอย่างน้อยก็เห็นใจกันบ้าง แต่เราก็ทำอะไรไม่ได้เพราะมันกลางทางถ้าเราลงก็ไม่มีรถให้นั่งไปเลยจำเป็นต้องนั่งต่อไป(ด้านหลัง)ครั้งนี้จากตอนแรกมี อ๊วก+ความร้อนครั้งนี้พี่คนขับใจดีมากครับคนเต็มแล้วนะ ปกติด้านหลังนั่งได้4คนเขาบอกให้เบียดๆหน่อยเอาคนอ้วนๆมานั่งหลังกับเราแล้วบอกว่า เบียดๆกันหน่อยนะครับช่วยๆกันหน่อยคนผมจะครบแล้ว คือผมไม่รู้ว่าคนจะครบหรือพี่จะได้เงินเพิ่มหรืออะไรแต่ตอนเนี่ย"กูจะตายแล้ว" ตอนนั้นถึงเซียรังสิตละเราแบบไม่ไหวละเราตะโกนบอกพี่เขาพี่ครับจอดเลยครับๆพี่แกจอดรถอย่างกระตุกเรารีบไปจ่ายเงินเลยครับ
คือสุดท้ายนี้นะครับถ้ากรมการขนส่งหรือกระทรวงหรืออะไรก็แล้วแต่ที่รับผิดชอบเรื่องรถโดยสารสาธารณะนะครับช่วยกรุณามาดูบ้างนะครับไม่ใช่นั่งรอรับส่วนแบ่งจากงบสร้างถนนที่เบิกมาเกินนะครับ
ปล.มาแชร์ประสบการณ์กันเยอะๆนะเรารออ่านอยู่(เพิ่งลองเขียนพันทิปเดวต่อๆไปจะมีพวกรีวิวเที่ยวหรือรายการผ่านYOUTUBEฝากติดตามกันด้วยนะ)