ผมเป็นผู้ชายอายุสามสิบกว่าๆและเพิ่งหย่าร้างกับภรรยามาได้ระยะนึง ตามประสาคนโสดและเศร้าผมจึงไปเที่ยวผับอยู่บ่อยๆ จนได้พบกันน้องคนนึง ซึ่งตรงกับสเปกภายนอกที่ผมชอบมากเข้าอย่างจัง และเมื่อได้พูดคุย ได้ทำความรู้จักกัน ก็ทำให้ผมรู้ได้ว่าเรามีอะไรหลายๆอย่างที่มีความคล้ายคลึงกันอย่างมาก จนเราถูกชะตาและชอบพอกันด้วยเวลาอันรวดเร็ว
ตัวผมมีทุกอย่างที่ผู้ชายคนนึงพึงมี ครบถ้วนและมั่นใจได้ว่าจะไม่ทำให้ผู้หญิงของผมต้องลำบาก บางคนก็มาถามว่าทำไมถึงเลือกเด็กอายุ 22-23 ซึ่งเพิ่งจบมหาลัยมาหมาดๆ เป็นแฟน แต่ของอย่างนี้มันไม่มีเหตุผลรองรับหรอก
ในช่วง 2-3 เดือน ผมทุ่มเททุกอย่างที่มี จนในที่สุดผมก็รักเค้าจนหมดหัวใจ แต่แล้วผมกลับจับได้ว่า เธอส่งข้อความแมสเสจ พูดกับเพื่อนรักของเธอว่า
-----ยังรักและรอคอยแฟนเก่าของเธอเสมอ และกลัวว่าแฟนเก่าจะกลับมาไม่ทันในวันที่อาจจะต้องแต่งงานกับผม-----
ความทรมานและเจ็บปวดใจมันกัดกินผมอย่างหนักจนผมตัดสินใจขอเลิกกับเธอ แต่เธอก็มาขอร้องผม ว่าเธอยังรักผม และอยากขอโอกาสกลับมาเหมือนเดิมอีกครั้ง เธอบอกว่าความรู้สึกของคนไม่สามารถทำให้หายไปได้ในเวลาอันสั้น
ผมใช้เวลาเพื่อตรึกตรองกับสิ่งที่ได้ยินอยู่นาน ผมไม่เคยต้องยอมรับอะไรกับเรื่องราวประมาณนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดในความสัมพันธ์ของผมคือความรัก แต่แล้ว แต่แล้วใจเจ้ากรรมมันก็มีเสียงดังมากกว่าสมอง ผมจึงยอมกลับไป กลับไปยืนอนู่ในจุดเดิม
ปัญหาคือตอนนี้ผมเหมือนกำลังถูกคบอยู่ในมุมมึดๆที่ไม่มีใครรับรู้ ไม่มีใครรู้เรื่องของผม
เธอไม่เคยยอมเปิดเผยตัวผมใน เฟสบุ๊ค ในไลน์ ในอะไรก็แล้วแต่ที่มันจะสามารถส่งข้อความไปถึงแฟนเก่าเค้าได้ว่าเธอมีผมในชีวิต เพียงเพื่อจะรอจนกว่าเธอจะทำใจและรักผมได้อย่าง 100%
คำพูดและพฤติกรรมคือเรารักกันอย่างมาก ในตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน แต่ทุกครั้งที่ผมเห็นเฟสแล้วไม่มีเรื่องของเราในนั้น มันทำให้ผมเจ็บปวดใจ
ผมไม่รู้ว่าผม ควรจะต่อสู้และรอต่อไปมั้ย สับสนและเครียด ปนเปกันไปตลอดเวลา แล้วนี่ผมจะทำยังไงดี ??????
เมื่อได้รู้ว่าเธอยังรักเค้าอยู่ และ ขอให้รอในวันที่ผมรักหมดใจ จะทำยังไงกับหัวใจเราดี
ตัวผมมีทุกอย่างที่ผู้ชายคนนึงพึงมี ครบถ้วนและมั่นใจได้ว่าจะไม่ทำให้ผู้หญิงของผมต้องลำบาก บางคนก็มาถามว่าทำไมถึงเลือกเด็กอายุ 22-23 ซึ่งเพิ่งจบมหาลัยมาหมาดๆ เป็นแฟน แต่ของอย่างนี้มันไม่มีเหตุผลรองรับหรอก
ในช่วง 2-3 เดือน ผมทุ่มเททุกอย่างที่มี จนในที่สุดผมก็รักเค้าจนหมดหัวใจ แต่แล้วผมกลับจับได้ว่า เธอส่งข้อความแมสเสจ พูดกับเพื่อนรักของเธอว่า
-----ยังรักและรอคอยแฟนเก่าของเธอเสมอ และกลัวว่าแฟนเก่าจะกลับมาไม่ทันในวันที่อาจจะต้องแต่งงานกับผม-----
ความทรมานและเจ็บปวดใจมันกัดกินผมอย่างหนักจนผมตัดสินใจขอเลิกกับเธอ แต่เธอก็มาขอร้องผม ว่าเธอยังรักผม และอยากขอโอกาสกลับมาเหมือนเดิมอีกครั้ง เธอบอกว่าความรู้สึกของคนไม่สามารถทำให้หายไปได้ในเวลาอันสั้น
ผมใช้เวลาเพื่อตรึกตรองกับสิ่งที่ได้ยินอยู่นาน ผมไม่เคยต้องยอมรับอะไรกับเรื่องราวประมาณนี้ สิ่งที่สำคัญที่สุดในความสัมพันธ์ของผมคือความรัก แต่แล้ว แต่แล้วใจเจ้ากรรมมันก็มีเสียงดังมากกว่าสมอง ผมจึงยอมกลับไป กลับไปยืนอนู่ในจุดเดิม
ปัญหาคือตอนนี้ผมเหมือนกำลังถูกคบอยู่ในมุมมึดๆที่ไม่มีใครรับรู้ ไม่มีใครรู้เรื่องของผม
เธอไม่เคยยอมเปิดเผยตัวผมใน เฟสบุ๊ค ในไลน์ ในอะไรก็แล้วแต่ที่มันจะสามารถส่งข้อความไปถึงแฟนเก่าเค้าได้ว่าเธอมีผมในชีวิต เพียงเพื่อจะรอจนกว่าเธอจะทำใจและรักผมได้อย่าง 100%
คำพูดและพฤติกรรมคือเรารักกันอย่างมาก ในตลอดเวลาที่เราอยู่ด้วยกัน แต่ทุกครั้งที่ผมเห็นเฟสแล้วไม่มีเรื่องของเราในนั้น มันทำให้ผมเจ็บปวดใจ
ผมไม่รู้ว่าผม ควรจะต่อสู้และรอต่อไปมั้ย สับสนและเครียด ปนเปกันไปตลอดเวลา แล้วนี่ผมจะทำยังไงดี ??????