คือว่าเราเคยชอบและตามจีบคนๆนึงมาหนึ่งปีเต็มๆแต่ไม่ได้เป็นแฟนกันนะแล้วเขาต้องไปเรียนต่อต่างประเทศ..สองเดือนก่อนหน้าที่จะไปเรียนต่อเขาเคยพูดกับเราว่ารอได้มั้ยเหอะตั้ง4ปีเลยนะ เราตอบไปว่าเรารอเขาได้ เวลาผ่านไปจนมาถึงหนึ่งอาทิตย์ก่อนเขาจะไปเรียนต่ออยู่ๆเราก็มีปัญหากันแล้วเขาก็โพสเฟสว่า"ตอนแรกรู้สึกดีแต่ตอนนี้ไม่ชอบล้ะ" เราเลยโพสขอโทษเขา เขาก็ตอบเราเหมือนเขาไม่ได้โกรธอะไรแต่พอเขาไปถึงต่างประเทศแล้ว ก็ไม่ค่อยคุยกับเราเลยหายไปเป็นเดือน จนเพื่อนเรามาบอกเราว่าเขาตอบเพื่อนเรามาว่าถ้าเราคิดกับเขาแค่พี่น้องเขาก็คุยกับเราได้ ตอนที่รู้เราก็ยังทำใจไม่ได้หรอกยอมรับว่าเรารักเขามากแต่เราก็พยายามเป็นพี่น้องเพราะเราไม่อยากเสียเขาไป ช่วงนั้นเราพยายามคุยกับใครมากมายแต่ก็ไม่ยอมเขาจนมีคนนึงที่ทำให้เรายิ้มได้เวลาได้เจอและก็ลืมเรื่องพี่คนนั้นได้เวลาที่อยู่กับคนนี้แต่เราไม่ได้คิดว่าเราชอบคนนี้หรอกนะ พอเราเริ่มทำใจเริ่มพี่คนนั้นได้เราก็เลยทักไปถามเหตุผลที่เขารักเราไม่ได้แล้วก็คุยกับแบบตรงๆจนเข้าใจกันและตกลงเป็นพี่น้องกัน หลังจากนั้นเราก็คุยเล่นกับคนที่ทำให้เรายิ้มได้อีกครั้งจนมีเหตุการณ์นึงที่ทำให้เราเสียใจมากมันเลยทำให้เราคิดว่าเราคงรู้สึกกับคนนี้จริงๆแล้วแหละถึงเขาจะไม่รุ้สึกก็ไม่เป้นไรแค่เราได้รักก็พอปล้วเราคิดแบบนี้ แต่เรื่องไม่ได้จบง่ายๆแบบนั้นสิสองวันมานี้เรากับคิดถึงช่วงเวลาที่เราเคยอยู่กับพี่คนนั้นแล้วเราก็โพสเฟสในเรืาองที่มีแค่เรากับพี่คนนั้นที่รุ้และพี่คนนั้นก้มาเม้นกับคือตอนที่เราเห้นเราตกใจและดีใจมากเพราะเราคิดว่าพี่เขาคงจำเรื่องนี้ไม่ได้แล้ว จนมาถึงตอนนี้เราสับสนกับความรุ้วึกตัวเองมากเพราะเราคิดถึงช่วงเวลาดีๆที่เคยอู่กับพี่คนนั้นตลอดแต่กับคนปัจจุบันเวลาที่เนาเห็นหน้าเขาเราก็ยิ้มได้ตลอด สรุปแล้วเรารู้สึกอะไรกับใครกันแน่ แต่เราเองก็ไม่ได้คุยแชทกับทั้งพี่คนนั้นและคนปัจจุบันนะ เหมือนว่าเราเนี่ยอยู่เหงาไม่ได้คุยกับใครแต่ก็คิดถึงหน้าคนปัจจุบันและก้คิดถึงเรื่องราวเก่าๆที่เคยมีกับพี่คนนั้นนะ
สับสนความรู้สึกตัวเอง ????