สวัสดีค่ะนี้คือกระทู้ชีวิตจิงของเราเอง เราของแทนตัวว่า เฟียส เราเรียนอยู่ที่รร.แห่งหนึ่งซึ่งเป็นรร.ที่มีผชกับผญรวมกันรร.เราอยู่กันแบบพี่น้องส่วนเราเรียนอยู่ม.ต้น เราเป็นคนตัวเตี้ยผิวกลางๆเราเป็นคนที่น่าคล้ายกับน้องในรร.จนแฟนพี่สาวของน้องมักจะทักผิดเสมอ5555 แล้วพน.ต้องซ้อมเชียร์ตรงสมานบาส แล้วนี้คือจุดที่จะเกิดขึ้นของวันนี้ 4ก.ค.59
เช้าวันที่4 ก.ค.59
เราเป็นคนตื่นเช้าแต่วันนี้ผิดปกติเราตื่นสายเรารีบลุกออกจากที่นอนแล้วทำธุรส่วนตัว เราก็ขึ้นรถไปรร.ขนาดอยู่บนรถเราหลับมาตลอดทางพอถึงรร.เข้าก็รีบเดินเพื่อที่จะไปนอนต่อระหว่างเดินเข้ารร.เราต้องทำการแตะบัตรก่อนเพราะเป็นกฎของรร. เราก็เดินตรงไปที่โรงอาหารเพราะที่นั้นเป็นที่นั่งประจำที่เรานั่งและก็มีของกินเป็นส่วนหลัก เราเดินไปยังกลุ่ม กลุ่มเรามียุกัน7คน(รวมเราด้วย) เพื่อนเราชื่อ แนน หยง เดียร์ โบว์ อีฟ เฟรม พวกเราจะเป็นพวกตัวยังไม่แตกก็-ต่อไป-..- พวกเราก็นั่งคุยกับสักพักเพลงมาร์ทดังขึ้น
แนน: พวกไปเถอะ
เราหยงอีฟเดียร์: เดี๋ยวค่อยไปแปปเดียว
โบว์: พวกไปเถอะ ครูมาแล้ว (ซึ่งเป็นครูห้องปกครองที่โหดสุดในรร.)
สิ้นเสียงโบว์พวกเราก็วงแตกวิ่งไปคนล่ะทิศคนล่ะทางพวกเราวิ่งมาถึงแถวทันเคารพธงชาติพอดี พอถึงเวลาที่ครูประจำวันจะมาพูดซึ่งเป็นใครไม่ได้นอกจากครูห้องปกครอง
ครู: ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จะมีการซ้อมเชียร์ของให้แต่ล่ะสีตามตรงที่ซ้องด้วย!!
ครูประกาศสถานที่ของแต่ล่ะสีที่จะซ้อม สีม่องสีชมพูสีฟ้าสีเหลืองสีแสดประกาศก็มีถึงสีเราก็คือจะเขียว
ครู: สีเขียวสถานที่คือ โดม
ใช่ค่ะฟังไม่ผิดก็คือโดมที่มีสนามบาสและก็มีพวกพี่ม.ปลายมาก่อนบาสกันเยอะ หลังจากเข้าแถวเสร็จเราก็ไปเรียนตามปกติแต่สิ่งที่ผิดปกติคือ ลิฟรร.เปิดค่ะ เราดีใจมากกเพราะถ้าวันไหนลิฟไม่เปิดก็เดินขึ้นบรรไดซึ่งวันนี้เราเรียนชั้น7นับว่าเป็นโชคดีของเราและเพื่อนๆ
เดี๋ยวมาต่อน่ะ~
เรื่องนี้มีความพีค
หลงรักรุ่นพี่ม.ปลาย
เช้าวันที่4 ก.ค.59
เราเป็นคนตื่นเช้าแต่วันนี้ผิดปกติเราตื่นสายเรารีบลุกออกจากที่นอนแล้วทำธุรส่วนตัว เราก็ขึ้นรถไปรร.ขนาดอยู่บนรถเราหลับมาตลอดทางพอถึงรร.เข้าก็รีบเดินเพื่อที่จะไปนอนต่อระหว่างเดินเข้ารร.เราต้องทำการแตะบัตรก่อนเพราะเป็นกฎของรร. เราก็เดินตรงไปที่โรงอาหารเพราะที่นั้นเป็นที่นั่งประจำที่เรานั่งและก็มีของกินเป็นส่วนหลัก เราเดินไปยังกลุ่ม กลุ่มเรามียุกัน7คน(รวมเราด้วย) เพื่อนเราชื่อ แนน หยง เดียร์ โบว์ อีฟ เฟรม พวกเราจะเป็นพวกตัวยังไม่แตกก็-ต่อไป-..- พวกเราก็นั่งคุยกับสักพักเพลงมาร์ทดังขึ้น
แนน: พวกไปเถอะ
เราหยงอีฟเดียร์: เดี๋ยวค่อยไปแปปเดียว
โบว์: พวกไปเถอะ ครูมาแล้ว (ซึ่งเป็นครูห้องปกครองที่โหดสุดในรร.)
สิ้นเสียงโบว์พวกเราก็วงแตกวิ่งไปคนล่ะทิศคนล่ะทางพวกเราวิ่งมาถึงแถวทันเคารพธงชาติพอดี พอถึงเวลาที่ครูประจำวันจะมาพูดซึ่งเป็นใครไม่ได้นอกจากครูห้องปกครอง
ครู: ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จะมีการซ้อมเชียร์ของให้แต่ล่ะสีตามตรงที่ซ้องด้วย!!
ครูประกาศสถานที่ของแต่ล่ะสีที่จะซ้อม สีม่องสีชมพูสีฟ้าสีเหลืองสีแสดประกาศก็มีถึงสีเราก็คือจะเขียว
ครู: สีเขียวสถานที่คือ โดม
ใช่ค่ะฟังไม่ผิดก็คือโดมที่มีสนามบาสและก็มีพวกพี่ม.ปลายมาก่อนบาสกันเยอะ หลังจากเข้าแถวเสร็จเราก็ไปเรียนตามปกติแต่สิ่งที่ผิดปกติคือ ลิฟรร.เปิดค่ะ เราดีใจมากกเพราะถ้าวันไหนลิฟไม่เปิดก็เดินขึ้นบรรไดซึ่งวันนี้เราเรียนชั้น7นับว่าเป็นโชคดีของเราและเพื่อนๆ
เดี๋ยวมาต่อน่ะ~
เรื่องนี้มีความพีค