รักในวัยเรียน รักจิงหรือแค่อยากได้ใครสักคนมารักษาจิตใจ ???

คืออย่างแรกบอกก่อนเลยนะครับว่าผม อายุเพียงแค่ ม.3 ผมชอบตั้งแต่ผมอยู่ ม.2 ก่อนหน้านี้ 1 ปีน้องเขาอายุ 13 คับ
ผมชอบรุ่นน้องคนนึงที่น่ารักไม่มากไม่น้อยแถมยังเป้นเพื่อนสนิท แฟนของเพื่อนสนิทของผมอีกที
เพื่อนน่าจะดูออกที่ผมชอบกวนน้องเขาแต่ผมโกหกเขาไป
แต่แน่นอนคับทุกวันนี้บางคนโกหกเก่งบางคนท่าทางมันบ่งบอกถึงความรู้สึกซึ่งบางทีผมเหม่อถึงน้องเขา
ซึ่งผมไปกวนน้องบ่อยเกินไปล่ะมั้งคับ เพื่อนผมจึงยุให้ผมจีบซึ่งช่วงนั้นผมลังเลมากเพราะเสียน้องคนๆนึงไป
ผมไม่แน่ใจเรื่องด้วยหน้าตาของผมเท่าไหร่นะคับ แต่ผมก้อลังเลไปเรื่อยแถมยัง
1.ผมไม่มีเวลา น้องเค้าก้อด้วย(อันนี้ไมเป้นปัญหา) ผมต้องไปอยู่กับเพื่อนส่วนมากคับ
2.หน้าตาของผม
3.เรื่องเงิน
สุดท้ายใช้เวลาอยู่พอสมควรที่ผมจะเริ่มจีบน้องเขาเริ่มด้วย หยอกเขาไปเรื่อยๆ เพื่อนเขาก้อเริ่มแซวผมอยู่เหมือนกัน
นั่นเป็นอีก 1 เหตุผลที่ผมไม่จีบน้องเขาเพราะผมเป็นคนที่ขี้อายมากเรื่องแบบนี้ ผมต้องบอกเลยว่า 40% ของ ร.ร น่าจะรู้จักผมเพราะผม
ชอบกวนไปทั่วกล้าแสดงออกในเรื่องแบบนี้ใช่คับ เช่น ตะโกนหาคนนู้นคนนี้ หยอกคนนั้นคนนี้ ไม่ว่าจะมีกิจกรรมกับคัยผมจะได้รู้จักกับเขาแน่นอน
เพราะผมจะกวนทุกคน แต่ว่านะคับผมบอกเลยว่าผมรู้ว่าอายุเท่าผมไม่คู้ควรกับคำว่า "รัก" ที่ผู้ใหญ่หลายคนคิดแต่ด้วยยุคสมัยและเวลาผ่านไป
แต่ผมบอกเลยว่าน้องงคนนี้ถึงคนจะชอบน้องไม่ค่อยมากแต่ในสายตาผม ผมว่าเขาน่ารักแบบสุดๆ ตรง สเปค ผมจิงคับผมว่าถ้าได้เขามาเป็นแฟนน่าจะทำให้ผมตั้งใจเรียนเพื่อที่จะได้เหมาะสมกับเขาไม่ให้เขาอายคับ T T แต่ผมไม่เคยคิดเลยคับว่าน้องเขาจะชอบผมกลับบ้างรึเปล่า
เพื่อนผมมันยุมากเลยเพราะมันหล่อมันเลยบอกว่า 'เขาไม่ได้ชอบที่หน้าตาหรอก' ผมเลยสวนมันกลับไปว่า
'ก้อหล่อนิเพื่อน แบบคัยๆเขาก้อพูดได้ ถ้ากุหล่อแบบได้กุจะหา ผญ สักคนแล้วจิงจังกับเขาจนกว่าเขาจะทนกุไม่ได้หรือจะอะไรกอตาม'
แต่หลังจากตอนนั้นมาผมเก็บคำพูดมันกลับมาคิดเผื่อมันอาจจะช่วยทำให้ผมคิดในแง่บวกได้
วันนี้ง่วงแล้วคับ เดะวันหน้ามาต่อให้นะคับถ้าว่าง ทุกคนคิดว่าผมทำถูกแล้วหรือว่าเป็นยังไงคับ อย่าลืมนะคับว่า เรื่องนี้เกิดเมื่อ 1 ปีที่แล้ว แล้วก็ยังเหลือเรื่องราวที่ผมจะมาต่ออีกอยู่ ติดตามกันต่อไปนะค้าบบ
ขอความคิดเห็นทุกคนที่อ่านด้วยคับว่าเป็นยังไง ผมควรทำไงดีคับ