ปฎิเสธไม่ได้ว่าเราจะไม่มีเพื่อนเลย  เพราะเมื่อเราเรียนหนังสือก็จะมีเพื่อนและยิ่งเรียนหลาย. รร.เพื่อนก็ยิ่งเยอะ. แต่พอเราเข้ามาปฏิบัติธรรมเรากลับคิดเบื่อหน่ายกลุ่มเพื่อน. โดยเฉพาะในไลน์กลุ่ม คุยกันจนน่ารำคาญ เขาชอบพูดคุยแต่เรื่องชวนให้เกิดกิเลส จะออกจากกลุ่มก็กลัวเพื่อนจะเสียใจซะอย่างงั้น. ไม่รู้จะเอาธรรมะข้อไหนมาช่วย. คือมันไม้เป็นส่วนตัวเลยคะ.  ข้อความกระโดดที่หน้าจอทั้งวันทั้งคืน. อย่างนีเราจะต้องทำอย่างไรดีคะ. เพื่อรักษามิตรภาพและ ตัดความรำคาญน่าเบื่อออกไปจากชีวิตประจำวัน ท่านใดมีไอเดียดีๆ. ช่วยแนะนำด้วยนะคะ. กราบขอบพระคุณคะ