วันนี้อึดอัดค่ะ ที่ผ่านมาไม่ว่าจะคบคนหน้าตาขี้เหร่ หรือหน้าตาดี แต่กลายเป็นเราคนเดียวที่ทำหน้าที่แฟนอย่างเต็มที่ ไม่เคยทำให้ใครต้องรู้สึกว่าขาดอะไรไป ที่ทำแบบนั้น เพราะเราอยากได้แบบนั้นกลับมาบ้าง เคยได้ยินมาว่า "ถ้าเราอยากได้อะไรจากคนอื่น ต้องมอบสิ่งนั้นให้เค้าก่อน" แต่ทำไมกลายเป็นเราเหนื่อยอยู่ฝ่ายเดียว แฟนเราเป็นผู้ชายแท้ๆ แต่เรากลับเป็นห่วงเป็นใย สนใจถามไถ เวลาเหนื่อยล้าเราก็ให้กำลังใจ ทั้งๆที่ตัวเราก็อยากได้รับเหมือนกัน เวลานัดเจอกันก็มีแต่เราที่เป็นฝ่ายถามตลอดว่าถึงบ้านหรือยัง เป็นห่วง แต่เค้าไม่เคยถามเราเลยไม่ห่วง ไม่หึง ตอนคบกันแรกๆ ไม่เคยเจอกัน เราเปิดกล้องคุยกันตลอด โทหากันทุกวัน แทบตลอดเลาที่ว่าง แต่ตอนนี้ ได้เจอกัน หลังจากนั้นก็เริ่มไม่สนใจเรามากขึ้น บางทีก็เหนื่อยใจนะ แค่ต้องการ ความรักที่รักกัน สนใจ เป็นห่วงกัน แคร์ความรู้สึกกัน ทำไมมันหาได้อยากจัง ยิ่งเราเป็นผู้หญิงก็อยากให้แฟนเอาใจบ้าง บางทีวันทั้งวันไม่ทักมาเลย จากปกติคุยตลอด ใจเราก็แย่นะ ไม่ได้ต้องการว่าต้องคุยกันตลอดเวลาหรอก แค่เมื่อก่อนเป็นไง เทอทำให้เรารักในแบบนั้น พอเรารัก เทอกลับเปลี่ยนไป มันเริ่มเบื่อกับความรักแบบนี้แลวอ่ะ มีแฟนก็เหมือตัวคนเดียว คิดคนเดียว มันทำให้เราไม่สดชื่นเลย กว่าจะผ่านๆไป เพราะมันคิดมาก ใครแนนำเราได้บ้าง เราอยากเป็นคนไร้ความรู้สึกในความรักบ้าง เลิกสนใจคนอื่น เรารักตัวเองเป็นนะ แต่เราไม่เห็นแก่ตัว
เราอยากเป็นคนไร้ความรู้สึกในความรัก