ซินเดอเรลล่าเดิมมีชื่อว่า เอลล่า (Ella) เป็นบุตรสาวของเศรษฐีผู้มั่งมี มารดาของเธอเสียชีวิตตั้งแต่เธอยังเล็ก เป็นเหตุให้บิดาของเอลล่าจำใจแต่งงานใหม่กับมาดามผู้สูงศักดิ์ผู้หนึ่ง นามว่า‘เลดี้เทรเมน’ ซึ่งเป็นหม้ายและมีลูกสาวติดมาสองคน‘ดริซเซลล่า’ กับ ‘อนาสตาเซีย’ แม่เลี้ยงของเธอเป็นคน น้ำนิ่งไหลลึก และรสนิยมหรูหรา เธอเองก็เคยผ่านความทุกข์เศร้า แต่ก็เก็บไว้ได้อย่างมิดชิด แม่เลี้ยงของเอลล่าเป็นผู้หญิงที่ชอบความรื่นเริงปลุกชีวิตและเสียงหัวเราะให้กับบ้านหลังเก่า ส่วนดริซเซลล่าและอนาสตาเซีย ทั้งคู่เป็นเด็กสาวเอาแต่ใจ ขี้อิจฉา อีกทั้งยังชอบทะเลาะ ชิงดีชิงเด่นกันเอง            เลดี้เทรเมนเคยเป็นแม่เลี้ยงที่ดี แต่เธอก็มาเปลี่ยนไปเมื่อพ่อของเอลล่าตายจาก ด้วยสภาพการเงินที่ย่ำแย่ลง เนื่องจากหัวเรือได้ตายจาก ทำเลดี้เทรเมนทำการไล่เร้าคนงานทั้งหมด โดยให้เอลล่า   เก็บกวาดบ้าน กดขี่สารพัด จิกหัวใช้โดยไม่แบ่งสมบัติเงินทองให้ แม้แต่เสื้อผ้าก็ปล่อยให้ใส่แต่ชุดเก่ามอมแมม ขณะที่สามแม่ลูกแต่งตัวสวยงามตลอดเวลา เอลล่าอยู่ในบ้านโดยมีตำแหน่งที่ไม่ต่างจากคนรับใช้ ทั้งที่ความจริงแล้ว สมบัติเหล่านั้นต้องเป็นของเอลล่า! แม่เลี้ยงใช้จ่ายทรัพย์ที่เป็นของเอลล่าอย่างฟุ่มเฟือย ที่ร้ายกว่านั้น ทั้งสามยังเปลี่ยนชื่อของเอลล่า เป็น ซินเดอเรลล่า ที่แปลว่า สาวน้อยในเถ้าถ่าน เพราะพวกนางใช้งานเอลล่าจนเสื้อผ้าขาดปุปะมอมแมมไปทั้งตัวนั่นเอง
เลดี้เทรเมน  “ ซินโดเรลล่า!  ซินโดเรลล่า! มาหาฉันเดี่ยวนี้ ”
ซินเดอเรลล่า  “ค่ะ คุณแม่”
เลดี้เทรเมน  "ฉันใช้ให้เธอซักชุดให้ลูกสาวฉันซักเสร็จหรือยังยะ"
ซินเดอเรลล่า  "ยังค่ะ แต่หนูเพิ่งทำความสะอาดเสร็จ"วางกระป๋องน้ำไว้ที่พื้น)
เลดี้เทรเมน  "ต๊าย ตายแล้วนังเด็กขี้เกียจ ฉันต้องลงโทษแกซักหน่อยแล้ว"
อนาสตาเซีย "กรี๊ด...คุณแม่ขา นังซินเดอเรลล่ามันแกล้งหนูค่ะ" (ลื่นกระป๋องน้ำล้ม)
เลดี้เทรเมน  "ตายแล้วลูกแม่ "
อนาสตาเซีย  “ คุณแม่ค่ะ อนาสตาเซียเจ็บจังเลยค่ะ”
ดริซเซลล่า  “ ฉันว่าหล่อนโง่เองมากว่านะ แต่ยังไงนังซินเดอเรลล่ามันก็สาระแนวางไม่เป็นที่ คุณแม่ต้องจัดการนะค่ะ มันอาจวางแผนแกล้งจริงๆ”
เลดี้เทรเมน “นังซินเดอเรลล่ามานี่เลยนะนังซินเดอเรลล่า”
ซินเดอเรลล่า  “หนูป่าวนะค่ะ”
เลดี้เทรเมน  “คงว่างมากสินะ รองเท้าที่ซื้อมาใหม่ขัดซะ!”
ซินเดอเรลล่า  “ตะ แต่”
เลดี้เทรเมน  “ผ้าม่านที่ทุกบาน ซักซะ! ได้ยินแล้วก็ไปสิย่ะ!!!” ซินเดอเรลล่า ได้แต่เพียงเงียบเพราะถึงจะพูดกล่าวไปเธอคงถูกกล่าวหาอยู่ดี ซินเดอเรลล่าจึงยอมทนลำบากทำงานเรื่อยเพื่อบ้านของเธอ

ในระหว่างที่ซินโดเรลล่า ทำงานภายในบ้านปกติเป็นประจำทุกวัน ที่ขัดพื้นไปด้วยเสียงเพลงที่ขับร้องอย่างไพเราะ ด้วยความอบอุ่น
(เพลงที่ร้องขึ้น A dream is A wish your Heart make Lyrics 1.58 นาที) อย่างสุขอารมณ์
ก๊อกๆ
มีบุคคลมาเยือนซินโดเรลล่า จึงไปออกไปพบผู้มาเยือน
ทหาร 1 :“ข้ามาส่งจดหมายจากหวังหลวง”
ซินเดอเรลล่า “ขอบคุณค่ะ”
ทหาร2 “ไม่เป็นไรหรอกแม่หญิงมันเป็นหน้าทีของพวกข้าอยู่แล้ว”
จู่ๆ มีจดหมายเรียนเชิญหญิงสาวทั่วอาณาจักรให้มาที่พระราชวังเพื่อร่วมงานเต้นรำ แต่ความหมายที่แท้จริงก็คือ พระราชา ต้องการหาคู่ครองให้กับเจ้าชายซึ่งเป็นพระโอรสองค์เดียว จึงใช้งานเต้นรำบังหน้า ซินเดอเรลล่าเมื่อได้อ่านจดหมายเสร็จจึงรีบไปบอก แม่เลี้ยงของนางด้วยความตื่นเต้นไม่น้อย
เมื่อรู้ข่าว ลูกสาวทั้งสองต่างพากันดีใจที่บางทีตนอาจมีโอกาสได้เต้นรำและอาจได้แต่งงานกับเจ้าชายก็เป็นไปได้ เช่นกันกับซินเดอเรลล่า เพราะเธอใฝ่ฝันมาตลอดเวลาว่าจะได้เต้นรำในฟลอร์ที่งดงามและเป็นอิสระจากงานบ้านอันล้นมือเหล่านี้
อนาสตาเซีย “กรี๊ดดดดดดดดดดด!! ฉันจะได้เต้นรำกับเจ้าชาย”
ดริซเซลล่า  “รึบางทีอาจได้แต่งงานกับเจ้าชาย กรี๊ดดด”
อนาสตาเซีย “ไม่ได้การละ เราต้องหาชุดมาสวมใส่ เร็ว ดริซเซลล่า ฉันจะยอมเธอแน่”
ดริซเซลล่า  “ได้ อนาสตาเซีย เราจะได้เห็นดีกัน”
เลดี้เทรเมน “ ใจเย็นเด็กๆ ไม่ตีกันนะยังไงเจ้าชายก็รอเราอยู่” เสียงหัวเราะของเหล่า2พี่น้องชอบใจ
ซินเดอเรลล่า “หนูขอไปด้วยนะค่ะ ยังไงเขาก็เชิญหญิงสาวทุกคน”
เลดี้เทรเมน “ได้สิ แต่เธอต้องทำงานให้เสร้จ”
ซินเดอเรลล่า “ได้ค่ะ หนูจะรีบทำให้เสร็จ”
ซินเดอเรลล่าดีใจที่แม่เลี้ยงของเธอให้เธอไป แต่แน่นอนว่าเธอต้องถูก อนาสตาเซีย ดริซเซลล่า แกล้งใช้งานเธอสาระพัดอย่าง จนซินเดอเรลล่าไม่ได้พักผ่อน แถมร้ายกว่านั้น ดริซเซลล่า                ดึงชุดซินเดอเรลล่าขาด หมด ทำให้ซินเดอเรลล่าเสียใจมาก จึงหนีไปร้องไห้อยู่คนเดียว ทันใดนั้นนางฟ้าแม่ทูนหัวของซินเดอเรลล่าก็ปรากฏตัวขึ้น
ซินเดอเรลล่า “คุรเป็นใครค่ะ”

นางฟ้าแม่ทูนหัว “ฉันเป็นนางฟ้าแม่ทูนหัวของเธอ OMG เด็กน้อยผู้นางสงสาร ชุดเจ้าช่างดูไม่ดีเลยนะ”
ซินเดอเรลล่า ร้องไห้ “ หนูอยากไปงานเต้นรำ แต่ว่าหนูคงไปมันไม่ได้แล้วละค่ะ”
นางฟ้าแม่ทูนหัว “ได้สิ ฉันจะบันดาลชุดที่สวยงามที่สุดให้เธอเองเด็กน้อย”นางฟ้าแม่ทูนหัวบันดาลชุดให้กับซินเดอเรลล่า(เพลง 0.31) “ไปงานเต้นรำได้แล้วเห็นไหม”
ซินเดอเรลล่า “ว้าว ขอบคุณค่ะนางฟ้าแม่ทูนหัวของหนู ขอบคุณจริงๆ” ซินเดอเรลล่าเข้าสวมกอดนางฟ้าอย่างดีใจ
นางฟ้าแม่ทูนหัว “แต่มีข้อแม้ว่าจะต้องกลับมาก่อนเที่ยงคืน ไม่เช่นนั้นเวทมนตร์จะเสื่อมลงไปในทันที”
ซินเดอเรลล่า “เวลาแค่นั้นก็เกินพอค่ะ”
วิ่งหายไปกับรถฟักทอง
ณ ปราสาท
พระราช “ริชาร์ด เจ้าไม่สนใจสาวคนไหนเลยหรอไง”
เจ้าชาย “ท่านพ่อทรงรีบร้อนไปนะบ้างที”
พระราช “ก็ข้าแก่แล้ว ข้าอยากได้หลานเจ้าไม่เข้าใจข้าเลย”
เสนาบดี “พระราชาพ่ะยะค่ะ หม่อนฉันได้พาเจ้าหญิง เชลิน แห่งซาราโกซา มาเข้าเฝ้าพ่ะยะค่ะ”
เจ้าหญิงเชลิน “ น้อมถวายเพ่ค่ะ ดิฉันเจ้าหญิงเชลิน งานวันนี้แลดูสนุกมากเลย”
เจ้าชาย “ขอขอบคุณ เจ้าหญิงมากที่เป็นเกรียจมางานเลี้ยงในวันนี้”
เจ้าหญิงเชลิน “เจ้าชายทรงรูปงามดังที่เขาว่ากันไว้จริงนะ”
เจ้าชาย “ขอบคุณเจ้าหญิง ท่านก็งดงามมาก”
เจ้าคุยกับเจ้าเซลินไปมา จวบสายตาไปสะดุดกับหญิงงามคนหนึ่ง จึงขอตัวไปหาหญิงสาวที่หมายปองไว้
???: “ให้เกียรติเต้นรำกับผมนะครับ คุณสุภาพสตรี”
ซินเดอเรลล่าตกใจเล็กน้อยแต่ก็ตกลง คู่เต้นรำที่เธอก็ไม่ทราบว่าเป็นใครนั้นคือเจ้าชายนั่นเอง ทั้งสองตกหลุมรักกันทั้งที่ยังไม่รู้ชื่อเสียงเรียงนามของอีกฝ่าย ต่างจ้องมองใบหน้ากันพลางพูดคุยเล่าเปลี่ยนเรื่องราว (เปิดเต้นรำ)
เสียงระฆังดังขึ้น บอกเวลาเที่ยงคืน
ซินเดอเรลล่า “เอ๊ะ!ฉันต้องรีบไปแล้ว ขอบคุณที่คุยกับฉันนะค่ะ ลาก่อน”
เจ้าชาย: “เดี๋ยวก่อนสิคุณ ผมยังไม่รู้ชื่อคุณเลย”  ซินเดอเรลล่าก็รีบหนีไปอย่างรีบร้อยจึงทำร้องเท้าหล้นไว้ จะหันมาเก็บแต่กลัวเสียเวลาจึงวิ่งหนีไปในที่สุด
เจ้าชาย (วิ่งตามไปเจอรองเท้าที่ซินทำหล่นไว้)

เช้ารุ่งขึ้น
เจ้าชายเก็บรองเท้าไว้ได้จึงประกาศว่าจะทรงแต่งงานกับหญิงสาวที่สวมรองเท้าแก้วนี้ได้เท่านั้น
เสนาบดีได้นำรองเท้าแก้วไปตามบ้านต่างๆ เพื่อให้หญิงสาวทั่วอาณาจักรได้ลอง จนมาถึงบ้านแม่เลี้ยง
ทหารที่ 1 “ท่านเสนาบดี มีหญิงสาวครับ”
เสนาบดี “เชิญรองสวมใส่ได้ท่านหญิง”
ทหารที่ 2 “มันไม่ใส่ได้แล้วนะครับ แม่หญิง”
อนาตาเชีย “ได้สิยังไงก็ต้องได้ (หลุด) เอ้ออ โอเค”
เมื่อลูกสาวทั้งสองลองครบแล้ว นางก็โกหกว่าไม่มีหญิงสาวในบ้านอีก
เสนาบดี “ในบ้านยังมีหญิงอีกไหม”
เลดี้เทรเมน “ต๊ายไม่มีหรอกค่ะพวกอยู่กันแค่นี้”
เสนาบดี “ไงหรอนั้นฉันกลับ ทหารกลับ”
ทหาร “ครับ”
ทุกคนต่างหมดหวังว่าจะไม่สามารถหาหญิงปริศนาของเจ้าชายพบ แต่สุดท้าย
ทันใดนั้นเอง จู่ก็มีเสียงร้องเพลงที่ไพเราะดังรอดออกมากจากห้องโถงใหญ่ (เพลง)
เสนาบดีจึงเดินเข้ามาภายในตัวบ้าน พบซินเดอเรล่านั่งขัดถูกพื้นอย่างเชื่องช้า
เสนาบดี “แม่หญิงมารองสวมรองเท้า”