ก่อนหน้านี้ไปใช้บริการที่แบงค์ม่วง สาขาพารากอน แล้วเจอพนง ที่นั่นถ้าจำไม่ผิดน่าจะเคาท์เตอร์5 คืออันนั้นครั้งแรกที่เจอ กลับบ้านมา นึกถึงแต่หน้าเค้าทุกวัน ทั้งวัน ฝันยังฝันถึงเลย ก็เลยกลับไปทำธุรกรรมอีกครั้ง เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมา แต่ไม่ได้เข้าไปที่เคาท์เตอร์ ได้แต่แอบมองอยู่ไกลๆ ความรู้สึกมันประมาณว่า เอ่อ .. แค่นี้ก็พอแล้ว กลับมาบ้านเพ้อต่อ คิดถึงตลอด ทำอะไรก็นึกถึง พอนึกถึงก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ที่ยิ้มที่ขำคือ เอ่อ.. เป็นมากอะไรขนาดนี้ นับได้5วันไม่มีตอนไหนไม่นึกถึงเลยจริงๆนะ ถึงกับขั้นวางแผนจะส่งดอกไม้ไปให้ จะแอบเอาของไปให้ (ไม่เคยคุยไม่รู้ชื่อ ไม่มีข้อมูลอะไรเลยสักอย่าง) อารมณ์ประมาณแอบชอบเหมือนตอนวัยรุ่นม.ต้นยังไงก็ไม่รู้ ไม่ทราบว่าวัยทำงานนี่ มีคนเป็นแบบนี้เยอะมั้ย? แล้วควรทำยังไงต่อไปดี กลัวเค้ามีแฟนแล้ว กลัวเค้าไม่ชอบ กลัวเค้าไม่โอเค อายก็อาย หรือพยายามไปทำธุรกรรมทุกวันดี เพราะอย่างวันที่สองที่ไป คือแค่เห็นหน้าก็มีความสุขแล้ว เราควรมีความสุขแบบนี้ของเราต่อไปมั้ย? ใครมีประสบการณ์บ้าง? ถ้าจะเริ่มเริ่มยังไงไม่ให้น่าเกลียด ...
มีใครที่เพิ่งเคยเจอใครสักคนแล้วนึกถึง คิดถึงตลอดเวลามั้ย?