เคยไหมคับมีแฟนแต่แฟนมีลูกติดมาแต่แฟนไม่เคยใส่ใจหรือสนใจความรู้สึกเราเลย
เรื่องของผมมีอยู่ว่า ผมได้ไปทำงานที่ๆหนึ่งในนวนครกับเพื่อนคับ
เพื่อนผมเป็นคนเจ้าชู้มาก ผมไม่รู้เลยคับว่าก่อนผมจะไปทำงานที่นี้
เพื่อนของผมได้บอกกับหัวหน้าเขาไว้ หัวหน้าเขาก็ให้เพื่อนผมกั้กเลยคับ
ขอแทนชื่อเทอว่า ผา นะคับ และขอแทนชื่อเพื่อนผมว่า ขวัญ นะคับ
วันแรกที่ผมเขาไปทำงานผมได้อยู่คนละแผนกกับเพื่อนนะคับ
เรียกได้ว่าเด็กใหม่ เป็นที่ต้องการของใครหลายๆคนเลยครับ
ตอนเย็นผมกลับห้องมาก่อนเพื่อนผมครับ พอเพื่อนผมมาถึงห้องก็ตามเรื่องเลยครับ
ขวัญ: เป็นไงทำงานวันแรกแผนกที่ทำร้อนมากไหม
เรา:ก็ดีนะแต่ร้อนว่ะ
ขวัญ:เออ. หัวหน้ากูฝากมาถามอ่ะ
เรา:ถามว่าไร
ขวัญ:อยากคุยกับหัวหน้ากูป่าว กูให้เบอร์ไปล่ะ
เรา:กูยังไม่เห็นเขาเลน
ขวัญ:แต่เขาให้แล้วนะ วันนี้ตอนเขาออกมากินข้าว
เรา:คนไหนว่ะ กูเห็นคนเดินเยอะไปหมด
ขวัญ:พรุ่งนี้เลิกงานแล้วรอกูนะ เดียวกูชี้ให้ดู
เรา:เออ ได้
เช้าวันต่อมาก็ไปทำงานครับผมเข้าเช้ากว่าเพื่อนตลอดและพอพักกินข้าว
ผมก็มองดูว่าคนไหน แต่ผมก้อไม่รู้ พอผมเลิกงานผมก้อนั่งรอเพื่อนผม
เพื่อนผมก้อเดินออกมาแล้วชี้ไปที่ผู้หญิงคนนึงเทอดูรีบมากผมมองไม่ทัน
ขวัญ:เห็นเขายัง
เรา:เห็นอะไรล่ะ ไม่หันมาเลยรีบไปไหนว่ะน่ะ
ขวัญ:พรุ่งนี้มาใหม่เดียวได้เห็นเชื่อกู
เรา:เออ ได้
ขวัญ:อ่ะ เขาฝากเบอร์เขามาให้
เราก็กดโทรเลยครับแต่ให้เพื่อนคุย
ผา:ฮัลโหล
ขวัญ:ขวัญเองนะหัวหน้า หัวหน้ารีบไปไหนอ่ะ
ผา:ไม่ได้รีบแต่เขิน
ขวัญ:เอ้า เพื่อนหนูยังไม่เห็นหัวหน้าเลย
ผา:ไม่ต้องเห็นหรอก เดียวโทกลับไปนะขึ้นรถกลับห้องก่อน
ขวัญ:ค่ะ
แล้วก้อวางสายไปครับ
เรา:เขาว่าไงบ้างว่ะ
ขวัญ:เขาบอกว่าเดียวโทมา เขาเขินเลยรีบวิ่งมา
เรา:เขินกู แล้วจะได้เจอกันไหมเนี้ย
ขวัญ:ได้เจอดิ
แล้วก้อเดินกลับห้องพร้อมกันครับ ผลัดกันอาบน้ำ เปิดทีวี นอนดูทีวี
อยู่ๆมือถือก้อดังครับเขาโทมาครับ
เรา:ฮัลโหล
ผา:ขวัญ
เรา:ไม่ใช่ขวัญ
ผา:เปิ้ลหรอ(เพื่อนอีกคน)
เรา:ไม่ใช่เปิ้ลอีกแหละ
ผา:นายหรอ
เรา:ใช่คับ
ผา:ทำไรอยู่
เรา:ดูทีวีครับ เป็นไรรีบง่ะ
ผา:ไม่ได้รีบแต่มันเขิน
เรา:เขินต้องวิ่งเลย กินข้าวยังครับ
ผา:กินแล้วจ่ะ พรุ่งนี้ไปทำงานป่าว
เรา:ไปครับ
ผา:พรุ่งนี้จะโทปลุกนะ รู้ยังพี่คนไหนเห็นหน้ายัง
เรา:คับ ยังครับหันหนีขนาดนี้เห็นได้ไงวิ่งด้วย
ผา:จ้า เดียวก้อเห็นดึกล่ะนอนเถอะ
เรา:ครับ ฝันดีนะครับ
ผา:จ้า ฝันดีจ่ะ
แค่นี้ก่อนเนอะเผื่อคนอ่านไม่มี
ยิ่งกว่าละครก็ชีวิตจริงนี้แหละ
เรื่องของผมมีอยู่ว่า ผมได้ไปทำงานที่ๆหนึ่งในนวนครกับเพื่อนคับ
เพื่อนผมเป็นคนเจ้าชู้มาก ผมไม่รู้เลยคับว่าก่อนผมจะไปทำงานที่นี้
เพื่อนของผมได้บอกกับหัวหน้าเขาไว้ หัวหน้าเขาก็ให้เพื่อนผมกั้กเลยคับ
ขอแทนชื่อเทอว่า ผา นะคับ และขอแทนชื่อเพื่อนผมว่า ขวัญ นะคับ
วันแรกที่ผมเขาไปทำงานผมได้อยู่คนละแผนกกับเพื่อนนะคับ
เรียกได้ว่าเด็กใหม่ เป็นที่ต้องการของใครหลายๆคนเลยครับ
ตอนเย็นผมกลับห้องมาก่อนเพื่อนผมครับ พอเพื่อนผมมาถึงห้องก็ตามเรื่องเลยครับ
ขวัญ: เป็นไงทำงานวันแรกแผนกที่ทำร้อนมากไหม
เรา:ก็ดีนะแต่ร้อนว่ะ
ขวัญ:เออ. หัวหน้ากูฝากมาถามอ่ะ
เรา:ถามว่าไร
ขวัญ:อยากคุยกับหัวหน้ากูป่าว กูให้เบอร์ไปล่ะ
เรา:กูยังไม่เห็นเขาเลน
ขวัญ:แต่เขาให้แล้วนะ วันนี้ตอนเขาออกมากินข้าว
เรา:คนไหนว่ะ กูเห็นคนเดินเยอะไปหมด
ขวัญ:พรุ่งนี้เลิกงานแล้วรอกูนะ เดียวกูชี้ให้ดู
เรา:เออ ได้
เช้าวันต่อมาก็ไปทำงานครับผมเข้าเช้ากว่าเพื่อนตลอดและพอพักกินข้าว
ผมก็มองดูว่าคนไหน แต่ผมก้อไม่รู้ พอผมเลิกงานผมก้อนั่งรอเพื่อนผม
เพื่อนผมก้อเดินออกมาแล้วชี้ไปที่ผู้หญิงคนนึงเทอดูรีบมากผมมองไม่ทัน
ขวัญ:เห็นเขายัง
เรา:เห็นอะไรล่ะ ไม่หันมาเลยรีบไปไหนว่ะน่ะ
ขวัญ:พรุ่งนี้มาใหม่เดียวได้เห็นเชื่อกู
เรา:เออ ได้
ขวัญ:อ่ะ เขาฝากเบอร์เขามาให้
เราก็กดโทรเลยครับแต่ให้เพื่อนคุย
ผา:ฮัลโหล
ขวัญ:ขวัญเองนะหัวหน้า หัวหน้ารีบไปไหนอ่ะ
ผา:ไม่ได้รีบแต่เขิน
ขวัญ:เอ้า เพื่อนหนูยังไม่เห็นหัวหน้าเลย
ผา:ไม่ต้องเห็นหรอก เดียวโทกลับไปนะขึ้นรถกลับห้องก่อน
ขวัญ:ค่ะ
แล้วก้อวางสายไปครับ
เรา:เขาว่าไงบ้างว่ะ
ขวัญ:เขาบอกว่าเดียวโทมา เขาเขินเลยรีบวิ่งมา
เรา:เขินกู แล้วจะได้เจอกันไหมเนี้ย
ขวัญ:ได้เจอดิ
แล้วก้อเดินกลับห้องพร้อมกันครับ ผลัดกันอาบน้ำ เปิดทีวี นอนดูทีวี
อยู่ๆมือถือก้อดังครับเขาโทมาครับ
เรา:ฮัลโหล
ผา:ขวัญ
เรา:ไม่ใช่ขวัญ
ผา:เปิ้ลหรอ(เพื่อนอีกคน)
เรา:ไม่ใช่เปิ้ลอีกแหละ
ผา:นายหรอ
เรา:ใช่คับ
ผา:ทำไรอยู่
เรา:ดูทีวีครับ เป็นไรรีบง่ะ
ผา:ไม่ได้รีบแต่มันเขิน
เรา:เขินต้องวิ่งเลย กินข้าวยังครับ
ผา:กินแล้วจ่ะ พรุ่งนี้ไปทำงานป่าว
เรา:ไปครับ
ผา:พรุ่งนี้จะโทปลุกนะ รู้ยังพี่คนไหนเห็นหน้ายัง
เรา:คับ ยังครับหันหนีขนาดนี้เห็นได้ไงวิ่งด้วย
ผา:จ้า เดียวก้อเห็นดึกล่ะนอนเถอะ
เรา:ครับ ฝันดีนะครับ
ผา:จ้า ฝันดีจ่ะ
แค่นี้ก่อนเนอะเผื่อคนอ่านไม่มี