ขอใช้พื้นที่ตรงนี้เป็นที่แบ่งปันเรื่องราวและความรู้สึกนะครับ
ย้อนกลับไปในเดือนตุลาคมในปีที่แล้ว เราได้ชีวิตโสดอีกครั้งหลังจากมีความรักมาตลอด 8 ปี ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด ๆ ที่ทำให้เราสองคนใช้ชีวิตร่วมกันไม่ได้อีก ระยะเวลา 1 ปีที่ผ่านมา เรารอหวังว่า วันเก่า ๆ จะกลับมา... รอด้วยการใช้ชีวิตที่ผ่านไปวัน ๆ ทุกอย่างพัง เพียงเพราะติดอยู่กับอดีตหวังไปเรื่อย ๆ คิดว่าเค้าต้องกลับมาแน่ แต่แล้วเมื่อไม่นานมานี้สิ่งที่เรารอและหวังมาตลอดมันได้จบลงแล้ว เค้ามีแฟนใหม่แล้ว หลังจากที่เราได้รับรู้เรื่องราวของเค้า ก็ทำให้เรา ปล่อยตัวเองให้พังมากขึ้นไปอีก
แล้ว 1 ปีระหว่างที่มัวแต่เสียเวลา... เราทำอะไรอยู่บ้าง บอกได้เลยเราก็ทำทุกอย่าง ทำงาน 4 วันต่อเดือน ต้องบอกก่อนว่างานเราเป็นงานฟรีแลนด์เลยไม่เครียดเรื่องวันทำงานเท่าไหร่ แต่เนื่องด้วยบวกกับอารมณ์ตอนนั้นแล้วไม่อยากทำอะไรทำให้งานออกมาไม่ดีเท่าควรจะเป็นนั่นหมายถึงค่าตอบแทนที่หายไปด้วย เรื่องของอนาคตไม่ต้องพูดถึงไม่ได้คิดอะไรไว้ล่วงหน้าเลย
ในส่วนเรื่องของคนที่เข้ามา มีเพื่อนแนะนำคนใหม่ ๆ ให้ตลอดแต่ก็ปฏิเสธไปตลอด มีมองคนอื่นบ้างเพราะชื่นชมและรู้สึกเวลาเจอแล้วทำให้เรารู้สึกสดชื่น แต่ไม่ได้เกินเส้นที่ขีดกั้นตัวเองไว้ เป็นพี่น้อง เค้าเป็นพี่ที่ทำงานเรา ระหว่างที่ทำงานก็ชอบถูกแซวตลอด แต่เราก็จะบ่ายเบี่ยงตลอดเพราะพี่เค้าเป็นผู้หญิงก็กลัวว่าเค้าจะเสียหายแต่ไม่เลยกลับกลายเป็นเรื่องตลก เราก็เลยบอกกับเค้าไปว่า อย่าไปสนใจคำพูดเลยเค้าแซวกันให้เป็นเรื่องตลกเฉย ๆ ซึ่งเค้าเองก็เข้าใจ จนเวลาผ่านไปหลายเดือนพี่เค้าก็ได้ไปพบรักและมีแฟนเป็นตัวเป็นตน จนเรื่องที่แซวระหว่างเรากับเค้า เริ่มเงียบหายไป ถึงพอรู้ว่าพี่เค้ามีแฟนแล้วตัวเราเองก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจอะไรซะเท่าไหร่เฉยยังคงคุยกันและเจอกันปกติกินข้าวดื่มกัน อาจคงเป็นเพราะว่าในระหว่างนั้นเราเองยังมีความหวังอยู่ว่าแฟนเก่าเราจะกลับมา
หลังจากนั้นเราเองก็ไม่รู้ว่าเรื่องราวมันเป็นยังไง รู้แค่ว่าพี่เค้ากลับมาโสดอีกครั้ง เราก็ยังคงเหมือนเดิมคุยกันเจอเป็นปกติ ในขณะเดียวกันเราเองก็รู้ข่าวแฟนเราว่าเค้าจะไม่กลับมาแล้ว เราก็ยิ่งปล่อยปละละเลยตัวเองยิ่งขึ้นไปอีก
จนมาวันนึงเราได้เกิดประสบอุบัติเหตุรถมอเตอร์ไซด์ ในวันเดียวกันนั้นเองก็มีผู้หญิงคนนึงไลน์เข้ามาหาเรา
"นี่ ไปสร้างประวัติอีกแล้ว"
"ไม่เป็นอะไรมากหรอกครับไม่ต้องเป็นห่วง"
"คนเราต้องรักตัวเองก่อน ถึงจะรักคนอื่นได้"
เช้ามาก็ลองเปิดอ่านข้อความนั้นซ้ำอีก มันคงถึงเวลาที่จะต้องกลับมาหันมองตัวเองและคิดถึงอนาคตทิ้งอดีตเอาไว้ก้าวเดินและมองต่อไปข้างหน้าให้โดยไว เราจะต้องกลับมา เราเองก็ไม่รู้เหตุผลอะไรทำไมอยู่ดี ๆ พี่เค้าถึงพูดคำนี้กับเราแต่มันทำให้เรามีแรงบันดาลใจที่คิดจะทำสิ่งต่าง ๆ และมีเป้าหมายในชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง
ทุกวันนี้กลายเป็นเวลาไปทำงานเจอหน้ากันเรารู้สึกไม่เป็นตัวเองเกรง ๆไม่ลื่นไหลเหมือนก่อน ๆ ถ้าคราวนี้พี่เค้าไปมีแฟนใหม่เราคงเสียใจหนักมาก แต่ก็คงยังต้องรักตัวเอง เพื่อวันนึงพี่เค้าอาจจะอกหักและเราก็จะพร้อมเพื่อดูแลเค้า
ขอให้เรื่องราวของเราเป็นแรงบันดาลใจเล็กให้กับคนที่กำลังต้องการเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อใครอีกคน...
เพียงคำพูดสั้น ๆ ที่สร้างแรงบันดาลใจ
ย้อนกลับไปในเดือนตุลาคมในปีที่แล้ว เราได้ชีวิตโสดอีกครั้งหลังจากมีความรักมาตลอด 8 ปี ไม่ว่าด้วยเหตุผลใด ๆ ที่ทำให้เราสองคนใช้ชีวิตร่วมกันไม่ได้อีก ระยะเวลา 1 ปีที่ผ่านมา เรารอหวังว่า วันเก่า ๆ จะกลับมา... รอด้วยการใช้ชีวิตที่ผ่านไปวัน ๆ ทุกอย่างพัง เพียงเพราะติดอยู่กับอดีตหวังไปเรื่อย ๆ คิดว่าเค้าต้องกลับมาแน่ แต่แล้วเมื่อไม่นานมานี้สิ่งที่เรารอและหวังมาตลอดมันได้จบลงแล้ว เค้ามีแฟนใหม่แล้ว หลังจากที่เราได้รับรู้เรื่องราวของเค้า ก็ทำให้เรา ปล่อยตัวเองให้พังมากขึ้นไปอีก
แล้ว 1 ปีระหว่างที่มัวแต่เสียเวลา... เราทำอะไรอยู่บ้าง บอกได้เลยเราก็ทำทุกอย่าง ทำงาน 4 วันต่อเดือน ต้องบอกก่อนว่างานเราเป็นงานฟรีแลนด์เลยไม่เครียดเรื่องวันทำงานเท่าไหร่ แต่เนื่องด้วยบวกกับอารมณ์ตอนนั้นแล้วไม่อยากทำอะไรทำให้งานออกมาไม่ดีเท่าควรจะเป็นนั่นหมายถึงค่าตอบแทนที่หายไปด้วย เรื่องของอนาคตไม่ต้องพูดถึงไม่ได้คิดอะไรไว้ล่วงหน้าเลย
ในส่วนเรื่องของคนที่เข้ามา มีเพื่อนแนะนำคนใหม่ ๆ ให้ตลอดแต่ก็ปฏิเสธไปตลอด มีมองคนอื่นบ้างเพราะชื่นชมและรู้สึกเวลาเจอแล้วทำให้เรารู้สึกสดชื่น แต่ไม่ได้เกินเส้นที่ขีดกั้นตัวเองไว้ เป็นพี่น้อง เค้าเป็นพี่ที่ทำงานเรา ระหว่างที่ทำงานก็ชอบถูกแซวตลอด แต่เราก็จะบ่ายเบี่ยงตลอดเพราะพี่เค้าเป็นผู้หญิงก็กลัวว่าเค้าจะเสียหายแต่ไม่เลยกลับกลายเป็นเรื่องตลก เราก็เลยบอกกับเค้าไปว่า อย่าไปสนใจคำพูดเลยเค้าแซวกันให้เป็นเรื่องตลกเฉย ๆ ซึ่งเค้าเองก็เข้าใจ จนเวลาผ่านไปหลายเดือนพี่เค้าก็ได้ไปพบรักและมีแฟนเป็นตัวเป็นตน จนเรื่องที่แซวระหว่างเรากับเค้า เริ่มเงียบหายไป ถึงพอรู้ว่าพี่เค้ามีแฟนแล้วตัวเราเองก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจอะไรซะเท่าไหร่เฉยยังคงคุยกันและเจอกันปกติกินข้าวดื่มกัน อาจคงเป็นเพราะว่าในระหว่างนั้นเราเองยังมีความหวังอยู่ว่าแฟนเก่าเราจะกลับมา
หลังจากนั้นเราเองก็ไม่รู้ว่าเรื่องราวมันเป็นยังไง รู้แค่ว่าพี่เค้ากลับมาโสดอีกครั้ง เราก็ยังคงเหมือนเดิมคุยกันเจอเป็นปกติ ในขณะเดียวกันเราเองก็รู้ข่าวแฟนเราว่าเค้าจะไม่กลับมาแล้ว เราก็ยิ่งปล่อยปละละเลยตัวเองยิ่งขึ้นไปอีก
จนมาวันนึงเราได้เกิดประสบอุบัติเหตุรถมอเตอร์ไซด์ ในวันเดียวกันนั้นเองก็มีผู้หญิงคนนึงไลน์เข้ามาหาเรา
"ไม่เป็นอะไรมากหรอกครับไม่ต้องเป็นห่วง"
"คนเราต้องรักตัวเองก่อน ถึงจะรักคนอื่นได้"
เช้ามาก็ลองเปิดอ่านข้อความนั้นซ้ำอีก มันคงถึงเวลาที่จะต้องกลับมาหันมองตัวเองและคิดถึงอนาคตทิ้งอดีตเอาไว้ก้าวเดินและมองต่อไปข้างหน้าให้โดยไว เราจะต้องกลับมา เราเองก็ไม่รู้เหตุผลอะไรทำไมอยู่ดี ๆ พี่เค้าถึงพูดคำนี้กับเราแต่มันทำให้เรามีแรงบันดาลใจที่คิดจะทำสิ่งต่าง ๆ และมีเป้าหมายในชีวิตขึ้นมาอีกครั้ง
ทุกวันนี้กลายเป็นเวลาไปทำงานเจอหน้ากันเรารู้สึกไม่เป็นตัวเองเกรง ๆไม่ลื่นไหลเหมือนก่อน ๆ ถ้าคราวนี้พี่เค้าไปมีแฟนใหม่เราคงเสียใจหนักมาก แต่ก็คงยังต้องรักตัวเอง เพื่อวันนึงพี่เค้าอาจจะอกหักและเราก็จะพร้อมเพื่อดูแลเค้า
ขอให้เรื่องราวของเราเป็นแรงบันดาลใจเล็กให้กับคนที่กำลังต้องการเปลี่ยนแปลงตัวเองเพื่อใครอีกคน...