เวลาตั้งใจมากๆเเล้วมันพังคุณจะรู้สึกอย่างไร???

คือเรามีเพื่อนที่ตอนนี้มันดูเหมือนจะจริงจังกับการสอบมากๆเลยค่ะ เดินอยู่ก็อ่าน เเมร่ง!!!จดสูตรฟิสิกส์ใส่กระดาษเล็กๆนะเเล้วเวลาไปไหนมาไหนก็เดินอ่าน   คือเราก็มองเเหละเเอบเป็นห่วงกลัวไปชนนั้นนี่เข้า ว่างเป็นไม่ได้ต้องอ่าน คือเขาเป็นผู้ชายด้วยไง เราก็เอ้ยความพยายามสูงมากเลยเว้ย เราก็ภาวนานะว่าให้มันสอบติดๆ เเล้วถ้ามันไม่ติดนี่จะปลอบใจมันยังไง เพราะเราก็เคยเป็นตอนม.3จะขึ้นม.4 ตอนนั้นเราก็เป็นเเบบนี้เเหละ คืออ่านหนังสือไม่เคยเหนื่อยอ่ะ เเต่จะสอบเข้าโรงเรียนที่อยากเข้าเเต่สอบไม่ติดอ่ะ คือตอนนั้นรู้สึกว่าเราโง่หรอว่ะ เราพยายามไม่พอหรอ เเต่สุดท้ายก็กลับมาอยู่ที่โรงเรียนเดิมโชคดีหน่อยที่ทำข้อสอบได้ดี เลยทำให้รู้ว่า หรือจะอยู่ที่ดวงว่ะ ทำข้อสอบที่อื่นไม่ได้เเต่พอกลับมาสอบที่โรงเรียนเดิมเฮ้ยดีว่ะ อะไรประมาณนี้ เเต่กว่าจะผ่านตอนผิดหวังมาเนี๊ยก็ซำ้อยู่นะตอนนั้นเฟลมาก คือเลิกอ่านหนังสือไปเลยอ่ะ เเล้วประเด็นคือไม่มีใครปลอบหว่ะ5555นึกเเล้วก็ขำเพราะตอนไปสอบไม่ได้บอกใคร เเล้วเราก็นั้นเศร้านั่งหงอยเว้ย คือเราคิดคำที่จะพูดเเสดงความยินดีเยอะเเยะไปหมด เเต่ว่าถ้าเพื่อนเสียใจนี่สิจะทำยังไง