ถ้าเปรียบชีวิตตอนนี้เป็นคำคม

ตอนที่ 4) "สิ่งที่มองไม่เห็นแต่เดินชน" เช้าวันหนึ่ง เด็กเดินออกจากบ้าน โดยไม่รีบ เขาเดินได้ไม่กี่ก้าว ก็หยุด ไม่ใช่เพราะมีใครเรียก แต่เพราะรู้สึกว่า มีอะไรบางอย่างอยู่ตรงหน้า เด็กยื่น

ไม่มีใครรู้ พรุ่งนี้เป็นอย่างไร ดั่งกับดอกไม้ ไม่รู้วันเหี่ยวเฉา แค่ตัวเรา เดินทางกันมาถึงตรงนี้ ต้องมีสิ่งใด ให้เสียใจกันอีกหรือ 🤍 “สุดท้ายแล้วทุกเรื่องใหญ่ก็จะกลายเป็นเพียงเรื่องหนึ่ง”

@ ลูกรักเอย เรานี้ พลีชีวิต ไถ่โทษผิด เพื่อเจ้า สุขดั่งหวัง อย่ายึดติด ชีวี ไม่จีรัง โลกเปรียบดัง เส้นทาง สร้างความดี @ ลูกรักเอย จงแบก แอกของเจ้า อันหนักเบา พอพลัง อย่าหน่ายหนี คือน้ำใจ ช่วยเหลือ เอ

ตอนที่ 3) "​วันที่เวลาเอียงนิดหนึ่ง" วันนั้น ไม่มีใครตื่นสาย แต่ทุกคนรู้สึกว่าเช้า…มาไม่พร้อมกัน นกตัวหนึ่งร้องก่อน แต่ดวงอาทิตย์ยังไม่รีบขึ้น ลมพัดเบา ๆ เหมือนกำลังคิดอะไรอยู่

การตัดสินใจดึงตัว รูเบน อโมริม เข้ามาคุมทีม เปรียบเสมือนการประกาศจุดยืนว่าสโมสรต้องการ "นวัตกรรม" และ "ระบบที่ชัดเจน" ซึ่งอโมริมขึ้นชื่อลือชาในฐานะปรมาจารย์ระบบ 3-4-3 ที่พาลิสบอนปร

อาทิตย์คล้อยลอยต่ำค่ำลงแล้ว ลมพัดแผ่วแว่วกล่อมย้อมอุษา เงาไม้ทอดแนวยาวคราวนิทรา กลบเวลาทั้งวันอันเหนื่อยล้า ฝูงนกน้อยล่องลมกลับรังเร้น สยายเส้นปีกโบยพลอยอ่อนค่า เสียงเจื้อยแจ้วแว่วหายกลางเวหา ดั่งลาท