สวัสดีครับ
ผมคบกับแฟนคนแรกตั้งแต่มัธยมครับ คบกันนานมากประมาณ 5 ปีได้ เราเลิกกันตอนอยู่มหาวิทยาลัยด้วยเหตุที่ว่าผมอยากลองไปคบกับคนอื่น  
แฟนคนแรกของผมเค้าก็เสียใจมากนะครับ  แต่ไม่นานเธอก็ไปมีแฟนใหม่ ส่วนผมคบกับแฟนใหม่ไม่นานก็เลิก  ผมรู้สึกว่าผมตัดสินใจผิดพลาดมาก  แต่จะกลับไปคบกับคนเดิมก็ไม่ได้แล้วเพราะเค้าก็มีคนใหม่ไปแล้ว  เราก็ต่างคนต่างใช้ชีวิตของตัวเองไป  แต่แฟนคนแรกของผมเค้าก็ติดต่อมาเรื่อยๆ  นะครับ  บางครั้งก็พูดให้รู้สึกว่าอยากกลับมาคุยกันอีก  แต่ผมก็ไม่ค่อยสนใจครับคิดว่าอะไรที่มันจบไปแล้วก็ควรจบไป  ผมมักจะขาดการติดต่อกับเธอเป็นปี ๆ ครับ

แต่ไม่นานนี้เค้าก็ติดต่อผมมาอีก  ทักทายทั่วไปแล้วก็นัดเจอกินข้าวกัน  ผมเองก็คิดว่าคงไม่เป็นอะไรน่าจะเจอกันได้เหมือนเพื่อนเก่าทั่วไปเพราะเค้าเองก็มีแฟนแล้วผมก็มีแฟน  แต่พอเจอกันแล้วความรู้สึกหลายๆ อย่างมันก็พรั่งพรูมากครับ  เรายังคิดถึงกันอยู่แต่ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้เพราะต่างคนต่างก็มีภาระของตัวเอง  

เค้าขอร้องผมว่ายังไงก็ยังอยากติดต่ออยากคุยกันอยู่ไม่อยากให้หายไป  ผมก็รู้สึกเหมือนกันนะครับ  แต่ในใจมันก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้  แต่อีกใจมันก็อยากจะสานสัมพันธ์นะครับ  

เพื่อนๆ มีความคิดเห็นว่ายังไงกันบ้างครับ