สวัสดีค่าบวันนี้ผมมีเรื่องปวดใจมากๆเลยเเละนี่ก้เปนกระทู้เเรกของผมนะค่าบคือเรื่องมียุว่าผมอ่ะไปเเอบชอบรุ่นพี่คนนึงเค้าเพอเฟ็คมากเพอเฟ็คมากจิงๆเค้าทั้งเก่ง สวย นิสัยดี..คือผมก้เเอบชอบเค้าตั้งเเต่ยุม.1เลยละครับ ตอนนั้นพี่เค้าก้ยุม.3 เราอายุห่างกันไม่กี่ปี ส่วนมากผมไม่ค่อยคิดเรื่องความรักหรือการที่เราต้องมีคนรักเลยละค่าบ เพราะช่วงนั้นผมยังต้องตั้งใจเรียนยุเลยเพื่อเกรดจะได้เยอะๆ เเต่ผมยังเเอบมองพี่เค้ายุตลอดอ่ะ ไม่รุ้ว่าเค้าจะรุ้มั้ย จนตอนนี้ผมก้ยุม.3เเล้วส่งนี่พี่เค้าก้ยุม.5  ผมก้คิดว่าผมยังชอบพี่เค้ายุเเหละถึงจะไม่มากเหมือนเดิมเเล้วก้ตาม ที่ว่ามีเรื่องปวดใจก้คือตอนยุม.3เเหละครับผมก้พยายามที่จะเปลี่ยนตัวเองมาตลอดๆเลย พยายามเล่นบาสเยอะๆ เพื่อจะได้สูงๆ พยายามติวหนังสือมากๆเพื่อที่จะได้เก่งๆ พยายามทำทุกๆอย่างๆ พยายามที่จะทไทุกอย่าเพื่อพี่เค้า นี่ละค่าบเลยเปนจุดเปลี่ยนของผม คือตอนผมม.3นี่พี่เค้าก้บอกว่าเค้าชอบผม ชอบผมมานานเเล้วเหมือนที่ผมเเอบชอบเค้า เค้าบอกว่าเราลองคบกันดูมั้ยคือผมก้ตกใจอีกใจก้ดีใจมากๆเเต่ติงตรงที่ผมไม่เคยมีเเฟนมาก่อนเลย ผมกลัวว่าผมจะดูเเลพี่เค้าไม่ได้ กลัวว่าผมจะเป็นเเฟนที่ดีของเค้าไม่ได้ ตอนนี้ผมกลัวทุกอย่างเลยทั้งทีผมก้เเอบชอบพี่เค้ามานานเเต่ผมก้กลัว กลัวว่าครอบครัวจะว่าจะด่า กลัวว่าจะดูเเลเค้าไม่ได้ คือผมควรทำไงดีอ่ะค่าบตอนนี้รู้สึกท้อใจมากๆ ผมควรจะคบกับพี่เค้างั้นหรอ หรือว่าควรทำยังไงดี