โมเม...ลูกของแม่

https://youtu.be/awES3AFy8Q4?si=rFSMzh7BvRgDuSx1 อนุทิน ย้อนสื่อเขมรตีข่าว นายกฯไทยร้องไห้ เหมือนน้ำตาจระเข้ ลั่นจระเข้งับเมื่อไหร่ อย่าหางจุกตูดก็แล้วกัน ย้ำไม่โทรคุย ทรัมป์ เรื่องกัมพูชา-ปราบสแกมเม

หลังจากปู่เราเสีย ย่าก็จัดการรื้อของเก่าเก็บออกมา เพื่อปัดกวาดเช็ดถู แล้วก็เจอเข้ากับสมุดสะสมบัตรต่างๆ กับสมุดสะสมแสตมป์เข้า (คือย่าเองก็ไม่แน่ใจว่าเล่มไหนเป็นของใครระหว่างลุง หรือว่าปู่ แต่ย่าบอกว่า

สำหรับปุ้ม ความทรงจำในอดีตตั้งแต่เด็กๆจยถึงปัจจุบัน พอมองย้อนไปมีเจ็บปวดมากกว่างดงาม แต่ในทุกๆความเข็บปวดมันดันทำให้ชีวิตในปัจจุบันหวนนึกถึงและอยากย้อนเวลากลับไปเพราะในความเจ็บปวดนั้นยังมีคนที่เรารักอ

คือเราอาศัยอยู่กับฝั่งเเม่ ตั้งเเต่อนุบาลเหมือนจะชินน่ะเวลาโดนว่าหรือด่าหรือใส่อารมเเต่พอนานวันอายุเพิ่มขึ้นคำพูดเเรงๆจากญาติหรือคนที่บ้านมันเเรงขึ้น ส่วนหลานอีกคนไม่ทำไรก้ไม่โดนด่า นอนเล่นโทรศัพท์เฉย

เช้านี้ตื่นมาร้องไห้หนักมาก ไม่อยากให้แม่เห็น เพราะรู้ว่า ถึงจะสมองเสื่อม แต่เค้าก็รู้สึกถึงอารมณ์เรา และจำบางอย่างได้ ทำให้บางครั้ง น้ำตาแม่ไหล นอนร้องไห้ พอเราถามเป็นอะไร เค้าก็บอกเราไม่ได้ว่าเป็น