บทกลอน "ขอเป็นข้ารองบาททุกชาติไป"

ธ สิ้นแล้ว ดวงแก้ว ของประชา ล่วงลับลา สู่สวรรค์ วังไอศูรย์ ทั้งแผ่นดิน ปริ่มน้ำตา โศกอาดูร พระเกียรติคุณ คงสถิต ในจิตไทย พ่อภูมิพล ทรงเสด็จสู่สวรรค์ ลูกสุดกลั้น น้ำตา มิให้ไหล คืนสู่ฟ้า ที่จากมา เ

ใน......สมัยหน่อฟ้า........ภูมิพล วัน......ล่วงเลยลับจน......สู่สิ้น ฟ้า......มัวพล่าทุกหน......ใจร่ำ อาวรณ์ หม่น....ทั่วไทยแดดิ้น..... หน่อไท้นิวัติสวรรค์ องค์ภูบดินทร์ เสด็จสิ้น สวรรคต ไทยจำจด หทัย

กราบทูลลา ฝ่าพระบาท ในชาตินี้ หากแม้นมีโอกาส ในชาติหน้า ขอบุญกุศล ผลบุญ หนุนนำพา เกิดเป็นข้า รองบาท ทุกชาติไป กราบอำลาด้วยอาลัย ธ สถิตในดวงใจตราบนิรันดร์ ด้วยสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณอันหาที่สุดมิได้

ขอเป็นข้ารองพระบาททุกชาติไป ขอน้อมส่งเสด็จสู่สวรรคาลัย ด้วยเกล้าด้วยกระหม่อมขอเดชะ เมื่อหลายปีก่อน ขณะถ่ายภาพนี้ ผมรู้สึกตื้นตันใจจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ ภาคภูมิใจมากที่ได้เกิดมาเป็นคนไทย ในวันนี้แม้จ

(ดอกดาวเรือง-จากกูเกิ้ล-ขอบคุณค่ะ) (ดอกรักแรกพบ) (ดอกพุดน้ำบุศย์) ขอพระองค์ ทรงพระเกษม สำราญยิ่ง ทรงเป็นมิ่ง เป็นขวัญให้ ชาวสยาม ถวายรัก ภักดี ทั่วเขตคาม ทรงพระนาม ยอดกษัตรา ของชาวไทย กี่ร้อยวัน เ