จากเจ้าพระยาถึงลำน้ำฮั่น

จากเจ้าพระยา..ถึงฮันกัง

คิดถึงถิ่นแผ่นดินนี้เกาหลีใต้
ห่างออกไปข้ามสันเขาเกาหลีเหนือ
อุดมการณ์หักมุมมาคลุมเครือ
ด้วยความเชื่อที่ตรงข้ามความชิงชัง

เพราะสงครามแบ่งเป็นเส้นขนาน
มิพบพานวงกลมสุขสมหวัง
กำหนดเส้นกั้นกลางวางกำลัง
แยกสองฝั่งเหนือใต้ให้ไกลกัน

จากแผ่นดินถิ่นไทยไกลสุดหล้า
ข้ามขอบฟ้างดงามดั่งความฝัน
คาบสมุทรเกาหลีที่ผูกพัน
คนไกลกันยังซาบซึ้งถึงทุกครา

"อารีรัง"อารีโรย ต้องโหยไห้
คนอยู่ไกลพลัดถิ่นถวิลหา
ยากจะย้อนคืนกลับนับเวลา
คืนกลับมา"ปูซาน"ฉันรักเธอ

"อันยังนิ-เกเซโย"โอ้ลาก่อน
มิอาจย้อนเวลาได้เพราะใจเผลอ
จากแดนดิน"อินซอน"วอนพบเจอ
จึงพร่ำเพ้อร่ำหาน้ำตาคลอ

ยังจดจำน้ำปริ่มริมฝั่ง"ฮั่น"
คนไกลกันคิดถึงเราหรือเปล่าหนอ
ตราบ"ฮันกัง"ยังคงไหลได้โปรดรอ
รับคำพ้อจากบ้านเรา"เจ้าพระยา"

"กมล"
17พย.59