จากหัวข้อกระทู้เลยคะ
เวลาเห็นพ่อคนอื่นเข้าใจในสิ่งที่ลูกเป็นในสิ่งที่ลูกชอบ คอยโทรตามพูดคุยด้วยดีๆ เราก็ทำได้แค่ "เฮ้ย พ่อน่ารักวะ555"
เราไม่เคยมีโมเม้นนี้เลย เบอร์พ่อยังไม่มีเลย
เรื่องมันมีอยู่ว่า พ่อเรามีภรรยา 2 คน คนแรกเป็นแม่เลี้ยงเราเค้ามีลูก3คน คนที่2 คือแม่เรา มีเราคนเดียว. หรือเข้าใจง่ายๆว่าเราเป็น ลูกเมียน้อยอะ เพื่อนตอนเด็กๆจะชอบเรียกว่า อีลูกเมียน้อย บ้าง ลูก
บ้าง หรือมาเป็นเพลง แม่น้อง ....ชื่อ.....เป็น
หึน้ำเน่ามะ ละครหลังข่าวสุดๆ
แม่ทิ้งเราไปตั้งแต่เด็ก จำได้แค่ แม่ผมยาว แค่นั้น เราอยู่กับ กับย่าและอาที่เป็นน้องๆของพ่อมาตั่งแต่เด็ก ในขณะที่พ่ออยู่กับครอบครัวของเขา มีพ่อแม่ลูกพร้อมหน้าพร้อมตา
พอย่าไม่สบาย+กับตอนนั้นเราไม่สบาย อาเลยส่งเรามาอยู่กับพ่อ
เพราะไม่มีใครดูเรา เรามาอยู่กับพ่อและแม่เลี้ยง ตอน ป.2
ถ้าเรียงลำดับอายุ พี่น้องคนละแม่แบบรวมเราด้วย ตอนนั้น
มีพี่ชายคนโต ม.6 พีสาว ป.4 เรา ป.2 น้องชาย 1ขวบ
พ่อดูมีความสุขมากค่ะตอนเราไปวันแรกกอดถามนู่นถามนี่เรา
ตลอดชีวิตก็คงจะมีวันนี้วันเดียวอะคะที่รู้สึกถึงการแสดงความรักของพ่อ
เพราะหลังจากวันแรกเขาก็จะปฏิบัติต่อเราแตกต่างจากลูกเขา
ที่เห็นตอนเด็กๆ
พ่อจะหอมแก้มพี่สาวทุกเช้าก่อนไปทำงาน แต่กับเราจะบอกแค่ พ่อไปทำงานแล้ว
แม่เลี้ยงจะพูดแต่เรื่องแย่ๆของเราให้พ่อฟัง ตรงข้ามกับเรื่องของลูกเขา แล้วพ่อก็จะมาด่าเรา แม่เลี้ยงก็ไม่ได้ร้ายขนาดในละคร
เขาก็ยังมีด้านที่ดีบ้าง
-แม่เลี้ยงจะซื้อของให้เหมือนพี่สาวแต่จะให้พีสาวเลือกก่อน ทั้งที่เราเป็นน้อง อันที่เขาไม่เอาอะจะเป็นของ ตอนนั้นคิดในใจขออย่าเลือกอันที่เราชอบเลย หรือบางอย่างซื้อให้เหมือนกันแต่เราจะได้น้อยกว่าทั้งที้เราเป็นน้อง
หรือพอโตขึ้นมาหน่อย เรียนมัธยม เรากับพี่สาวทะเลาะกับแม่เลี้ยงทั้งคู่พ่อก็เรียกมาว่าทั้งคู่แต่ง้างมือจะตบหน้าเรา เราจ้องหน้าพ่อค้างอยู่ยังนั้น แต่เขาก็ไม่ตบ เสียใจมาตอนนั้นเป็นน้องแต่จะโดนมากว่าตลอด (เรากับพี่สาวก็ไม่ถูกกันตั้งแต่เด็ก)
พ่อจะไม่ให้เราไปไหนไม่ว่าจะเทศกาลอะไรก็ตาม แต่พี่สาวไปได้ ก็ไปได้จนท้องอะ จนทำแท้ง ตอนนั้นเารรู้สึกเหนือกว่ามาก
เราพยายามที่จะเหนือกว่าพี่สาวเรา เขาเรียนห้องภาษา เราเรียนวิทย์-คณิต เขาเรียนราชภัฏ เราเรียน มธ แล้วเขาก็ท้องตอนเรียนปี2 แต่รอบนี้เอาไว้ เราไม่เคยมีประวัติแบบนี้เลย ตัดเรื่อง ผู้ชายทิ้งเลยค่ะ กลัวแพ้ เลยไม่คบใคร เขาพลาดได้ แต่เราพลาดไม่ได้
แต่ตลกตรงที่ พี่สาวท้องแต่พ่อมาด่าเราบอกไม่ต้องเรียนแล้ว
เดี๋ยวก็ทำเหมือนกัน ความรู้สึกเราแบบเสียใจมากจะบอกยังไงดีว่ามันคนละคนกัน ร้องไห้หนักมาก ปัจุบันก็ยังเรียนอยู่ค่ะ กับพี่สาวตอนท้อฃพ่อนี่พูดดีลูกเขยนี่รัก เราเบะปากมองบนมากแบบ อะไรอะ ตลกอะ
เราเคยปรึกษาพี่เพื่อนหรือคนสนิทคะ
เค้าก็จะบอกว่า เค้าเสียใจกับคนพี่มาแล้ว เค้าไม่อยากเสียอีกคน
ตลกปะ555555 ที่ทำมาทั้งหมดนี่ไม่เชื่อใจเลยหรอ
หรือมันไม่พอที่พ่อเขาจะไว้ใจ เหนื่ิอยค่ะ ตอนนี้คิดแค่ว่าอยากรีบจบทำงานแล้วออกไปจากที่นี่ มีลูกก็จะไม่ให้ลูกมารู้จักปู่
พ่อเขาไม่รู้หรอค่ะทำแบบนี้เราต้องร้องไห้อยู่ในห้องตัวเองเหมือนจะตายแบบนี้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง มันเหนื่ิอยมาก จนอยากจะตายจริงๆให้พ่อรู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำ เขาไม่ได้เติมเต็มหรือชดเชยในสิ่งที่เราขาดหายไปเลยอะ ทำอย่างไรดีคะ
ปล.ขอพื้นที่ระบายหน่อยนะคะ
ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ
อยากได้ความคิดเห็นจากคุณพ่อคนอื่นๆอะคะ
ติชมหรือแสดงความคิดเห็นอื่นๆได้นะคะ
พ่อ มนุษย์ที่แสดงความรักไม่เป็น
เวลาเห็นพ่อคนอื่นเข้าใจในสิ่งที่ลูกเป็นในสิ่งที่ลูกชอบ คอยโทรตามพูดคุยด้วยดีๆ เราก็ทำได้แค่ "เฮ้ย พ่อน่ารักวะ555"
เราไม่เคยมีโมเม้นนี้เลย เบอร์พ่อยังไม่มีเลย
เรื่องมันมีอยู่ว่า พ่อเรามีภรรยา 2 คน คนแรกเป็นแม่เลี้ยงเราเค้ามีลูก3คน คนที่2 คือแม่เรา มีเราคนเดียว. หรือเข้าใจง่ายๆว่าเราเป็น ลูกเมียน้อยอะ เพื่อนตอนเด็กๆจะชอบเรียกว่า อีลูกเมียน้อย บ้าง ลูก
หึน้ำเน่ามะ ละครหลังข่าวสุดๆ
แม่ทิ้งเราไปตั้งแต่เด็ก จำได้แค่ แม่ผมยาว แค่นั้น เราอยู่กับ กับย่าและอาที่เป็นน้องๆของพ่อมาตั่งแต่เด็ก ในขณะที่พ่ออยู่กับครอบครัวของเขา มีพ่อแม่ลูกพร้อมหน้าพร้อมตา
พอย่าไม่สบาย+กับตอนนั้นเราไม่สบาย อาเลยส่งเรามาอยู่กับพ่อ
เพราะไม่มีใครดูเรา เรามาอยู่กับพ่อและแม่เลี้ยง ตอน ป.2
ถ้าเรียงลำดับอายุ พี่น้องคนละแม่แบบรวมเราด้วย ตอนนั้น
มีพี่ชายคนโต ม.6 พีสาว ป.4 เรา ป.2 น้องชาย 1ขวบ
พ่อดูมีความสุขมากค่ะตอนเราไปวันแรกกอดถามนู่นถามนี่เรา
ตลอดชีวิตก็คงจะมีวันนี้วันเดียวอะคะที่รู้สึกถึงการแสดงความรักของพ่อ
เพราะหลังจากวันแรกเขาก็จะปฏิบัติต่อเราแตกต่างจากลูกเขา
ที่เห็นตอนเด็กๆ
พ่อจะหอมแก้มพี่สาวทุกเช้าก่อนไปทำงาน แต่กับเราจะบอกแค่ พ่อไปทำงานแล้ว
แม่เลี้ยงจะพูดแต่เรื่องแย่ๆของเราให้พ่อฟัง ตรงข้ามกับเรื่องของลูกเขา แล้วพ่อก็จะมาด่าเรา แม่เลี้ยงก็ไม่ได้ร้ายขนาดในละคร
เขาก็ยังมีด้านที่ดีบ้าง
-แม่เลี้ยงจะซื้อของให้เหมือนพี่สาวแต่จะให้พีสาวเลือกก่อน ทั้งที่เราเป็นน้อง อันที่เขาไม่เอาอะจะเป็นของ ตอนนั้นคิดในใจขออย่าเลือกอันที่เราชอบเลย หรือบางอย่างซื้อให้เหมือนกันแต่เราจะได้น้อยกว่าทั้งที้เราเป็นน้อง
หรือพอโตขึ้นมาหน่อย เรียนมัธยม เรากับพี่สาวทะเลาะกับแม่เลี้ยงทั้งคู่พ่อก็เรียกมาว่าทั้งคู่แต่ง้างมือจะตบหน้าเรา เราจ้องหน้าพ่อค้างอยู่ยังนั้น แต่เขาก็ไม่ตบ เสียใจมาตอนนั้นเป็นน้องแต่จะโดนมากว่าตลอด (เรากับพี่สาวก็ไม่ถูกกันตั้งแต่เด็ก)
พ่อจะไม่ให้เราไปไหนไม่ว่าจะเทศกาลอะไรก็ตาม แต่พี่สาวไปได้ ก็ไปได้จนท้องอะ จนทำแท้ง ตอนนั้นเารรู้สึกเหนือกว่ามาก
เราพยายามที่จะเหนือกว่าพี่สาวเรา เขาเรียนห้องภาษา เราเรียนวิทย์-คณิต เขาเรียนราชภัฏ เราเรียน มธ แล้วเขาก็ท้องตอนเรียนปี2 แต่รอบนี้เอาไว้ เราไม่เคยมีประวัติแบบนี้เลย ตัดเรื่อง ผู้ชายทิ้งเลยค่ะ กลัวแพ้ เลยไม่คบใคร เขาพลาดได้ แต่เราพลาดไม่ได้
แต่ตลกตรงที่ พี่สาวท้องแต่พ่อมาด่าเราบอกไม่ต้องเรียนแล้ว
เดี๋ยวก็ทำเหมือนกัน ความรู้สึกเราแบบเสียใจมากจะบอกยังไงดีว่ามันคนละคนกัน ร้องไห้หนักมาก ปัจุบันก็ยังเรียนอยู่ค่ะ กับพี่สาวตอนท้อฃพ่อนี่พูดดีลูกเขยนี่รัก เราเบะปากมองบนมากแบบ อะไรอะ ตลกอะ
เราเคยปรึกษาพี่เพื่อนหรือคนสนิทคะ
เค้าก็จะบอกว่า เค้าเสียใจกับคนพี่มาแล้ว เค้าไม่อยากเสียอีกคน
ตลกปะ555555 ที่ทำมาทั้งหมดนี่ไม่เชื่อใจเลยหรอ
หรือมันไม่พอที่พ่อเขาจะไว้ใจ เหนื่ิอยค่ะ ตอนนี้คิดแค่ว่าอยากรีบจบทำงานแล้วออกไปจากที่นี่ มีลูกก็จะไม่ให้ลูกมารู้จักปู่
พ่อเขาไม่รู้หรอค่ะทำแบบนี้เราต้องร้องไห้อยู่ในห้องตัวเองเหมือนจะตายแบบนี้กี่ครั้งต่อกี่ครั้ง มันเหนื่ิอยมาก จนอยากจะตายจริงๆให้พ่อรู้สึกผิดกับสิ่งที่ทำ เขาไม่ได้เติมเต็มหรือชดเชยในสิ่งที่เราขาดหายไปเลยอะ ทำอย่างไรดีคะ
ปล.ขอพื้นที่ระบายหน่อยนะคะ
ขอบคุณที่อ่านจนจบค่ะ
อยากได้ความคิดเห็นจากคุณพ่อคนอื่นๆอะคะ
ติชมหรือแสดงความคิดเห็นอื่นๆได้นะคะ