อยากให้ผญ.เห็นใจมุมของผช.แปลกหน้าที่เข้าไปทำความรู้จักคุณบ้างก็ดีนะครับ

คือเข้าใจว่าเวลาที่มีผช.ที่ไม่รู้จักเข้าไปทักทายจีบ ผญ.มักจะระแวงไม่เปิดโอกาส เดินหนีแต่อยากให้ผญ.ลองมองในมุมของผช.บ้าง

                            คิดในแง่ของคนเข้ามาบ้างก็ดีครับ บางที่คนที่เข้ามาเพราะเขาไม่รู้วิธีไหนแล้วที่จะทำความรู้จักกับคุณ เขาอาจจะเจอคุณโดยบังเอิญ อาจจะมีเวลาแค่เสี้ยววินาที่นี้เท่านั้นที่โอกาสจะหลุดลอยไป เขาต้องต่อสู้กับความอายของตัวเอง ความกลัวว่าจะโดนปฏิเสธ การเสียหน้า ต้องรวบรวมความกล้าหาญมากพอที่จะไปพูดความในใจกับใครซักคน ถ้าผญ.ลองคิดแบบนี้แล้ว บางที่ความไม่สมเหตุสมผลมันก็มีเหตุผลในตัวของมันครับ

                           ส่วนคนที่คิดว่ามันอยู่ที่วิธีเข้าหาไงถ้าเข้าหาไม่ถูกวิธีหรือสถานการณ์ก็ต้องกลัวเป็นธรรมดา ผมเองไม่ค่อยเห็นด้วยกับความเห็นแบบนี้เท่าไร มันเหมือนเอาตัวเองเป็นศูนย์กลางเกินไปครับ ในหลายๆทาง ผญ.ที่ให้ผช.เข้าหาแล้วเป็นคนเลือกมันเป็นงานง่าย เราเสี่ยงเพียงเล็กน้อยแต่คุณสนุกอยู่ในสถานะที่เหนือกว่าคนที่เข้ามาจีบ คนที่เข้ามาเสนอตัวให้กับคำตัดสินของเรา แล้วเราก็เอาไปเม้าท์กันกับเพื่อน เราสนุกที่ได้วิจารณ์และเลือกคนอื่นๆ แ

นึกถึงคำพูดในการ์ตูน Ratatouille  "บ่อยครั้งที่โลกมักไม่เมตตากับคนหน้าใหม่ การสร้างสรรค์ใหม่ๆ" แต่ สิ่งใหม่ย่อมต้องการมิตร
ผมยังเชื่อว่ามุนษย์เราต้องการคนรักมากกว่าคนเกลียดครับ เราหลุดจากโลกยุคที่ ผช.ถูกใจผญ.คนไหนก็บอกพ่อแม่ จับคลุมถุงชน หรือดักฉุดข่มขืนมานานแล้ว เมื่อกติกามันดีขึ้นแล้ว ผญ.ก็ควรต้องเรียนรู้ด้วย โลกทุกวันนี้การเรียน ทำงาน มันสร้างความเครียดให้มนุษย์คนหนึ่งมากพออยู่แล้วครับ อย่าประดิษฐ์ประดอยจังหวะชีวิตให้มันหนักสำหรับคนที่จะเข้าแต่ไม่ได้หมายความว่าต้องอดทนกับทุกคนนะครับ เอาพอดีๆ