"เปิดใจ" -"ปิดกั้น" -ความรัก

คนเราพอถึงจุดหนึ่ง ผ่านเรื่องราวต่างๆ มามากมาย เจอคนที่ดี เจอคนที่ไม่ดี เจอคนที่ใช่ในเวลาที่มันไม่ใช่  แอบชอบเค้า ถามว่าเคยมีแฟนไหม? ตอบเลยว่าเคยมีนะแต่รู้สึกว่ามันก็ยังไม่ใช่ อีโก้สูงว่าอย่างนั้น ประสบการณ์ของคนที่เรารู้จักมันทำให้เรากลัวไปหมด มจนกระทั่งมีคนคุยกันคอ เลยลองคบดูแต่พอสักพักลายออกค่ะ ความลับไม่มีในโลก อย่าคิดว่าโง่สิ จับได้เลยเลิก เป็นแบบนี้เกือบทุกคนที่เคยรู้จักและคบมา พอว่าจะแกล้งโง่บ้างเหมือนได้ใจยิ่งทำไปกันใหญ่  เราเลยเฉยและออกห่างมา ไม่ติดต่ออะไรทั้งนั้นดูสิว่ามันจะโทรมาไหม ? มันก็ไม่โทรมา แถบยังเจ้าชู้ไม่เลิก เวลาไม่ตรงกัน เค้าทำงานเราก็ทำงาน  ทะเลาะกัน จนต้องห่างกัน ห่างไปห่างมาเลยเลิกกันส่ะอย่างนั้น
...อีกทั้งคนที่เรารู้จัก หรือแม่กระทั่งคนรอบข้างเรา หรือสิ่งแวดล้อมรอบๆ มันทำให้เราปิดกั้นคนที่จะเข้ามาหาเรา เรียกง่ายๆ มีเซนส์นะค่ะ ว่าใครดีไม่ดี จนหัวหน้าบอกว่าให้เราแกล้งโง่บ้างจะได้มีแฟน เราไม่ได้ปิดกั้นนะ เราเปิดใจ แต่เราแสกนคนนิดหนึ่ง เราเองก็อยากได้แฟนแบบที่คบกันไปจนแก่ อยู่กินกันไปจนแก่ตายกันไปข้างหนึ่ง แต่คนหาคนแบบนี้อยาก เราแค่ต้องการคนที่ดีจนเว่อ เราแคาต้องการคนที่เขาเข้าใจในความเป็นเรา ...