ไครเคยยอมทนอยู่กับสถานะที่ไม่มีตัวตนบ้างค้ะ

คือยอมเขามาตั้งแต่แรกทั้งที่รุว่าอยู่ไนสถานะที่ไม่มีชื่อเรียก แฟนก็ไม่ไช่เพื่อนก็ไม่เราไม่มีสิทหึงห่วงหรืออะไรเลยแต่เขามีสิทที่จะงอนเราได้ตลอด แต่เวลาคุยกับเขาเรามีความสุขมากน่ะไม่อยากไห้เขาหายออกไปจากชีวิตแต่อยากลืมเขาไห้สนิท บางครั้งที่เรายอมทนอยู่ข้างเขามาตลอดเพราะคิดว่าวันนึงเขาจะหันกลับมามองเราบ้างแต่ไม่เลยค้ะ เขาเฉยชากับเรามาก ทำเหมือนเราไม่เคยรุจักกัน ทนอยู่กับสถานะนี้มาปีกว่าแล้วค้ะ