ผมจะมาเล่าประสบการณ์ ตรง ของผมนะครับ // เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อ 10 ปีที่แล้วผมได้มีแฟนคนแรก เรื่องที่น่าประทับใจของผมคือ เราโทรลาย แบบอัดเสียง และถ้าใครถูกใจข้อความที่เรา อัด ก็ กด 1 เพื่อคุยกับคนนี้ อะไรแบบนี้ สมัยก่อน อะ ผมว่าเพื่อนๆน่าจะพอจำได้มั้งนะ วันนั้นผมเข้าไปบันทึกข้อความตามประสาเด็กไร้เดียงสา และ ก็มีผู้หญิงคนนึง คุยกะผมและเราก็คุยกันสักพักและเธอก็พูดว่า เธอๆน้องเราขอจีบ และพอผมคุยกะเธอ เธอก็พูดว่า ''เราไม่ได้ขอจีบนะพี่แกล้ง'' จากนั้นคือ จุดเริ่มต้นความรักครั้งแรก ของผม เราทั้งคู่คบกันตามประสา เด็ก มัธยม ต้น ตอนที่คบก็ รักกันบ้างทะเลาะกันบ้าง ไม่เข้าใจกันบ้าง และเวลาไม่นานจากจุดเริ่มต้น หลังจากนั้น เรา 2 คนก็เลิกลากันไป ผมทำผิดกับเธออะไรกับเธอผมจำได้หมดทุกอย่าง และผมพยามโทรง้อเธอ ผ่านไป 2 ปี ผมก็ยังพยามขอโทษเธอ แต่เธอก็ด่ากลับมาอย่างรุนแรง ซึ่ง ด้วยความเป็นเด็กก็ไม่คิดไรมาก แต่ตลอด 10 ปีที่ผ่านมานี้ ผมยังจำเธอได้เสมอ ความทรงจำเก่าๆ ยังคงชัดเจนเสมอ และ ระยะเวลาตลอด 10 ปีที่ผ่านมา ผมมีแฟนใหม่ เยอะมาก แต่สิ่งที่สำคัณ คือ เธอคงยังเป็นสิ่งที่สวยงามในใจผม ตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้ เมื่อ 5 ปีก่อน ผมไม่เคยรู้จักเฟสบุ๊ตมาก่อนเพราะตอนนั้นเล่นแต่ HI5 ผมก็ไม่รู้จะหาเธอได้อย่างไร ผมพยามตามหาเธอตลอดเวลา ตั้งแต่เลิกกัน จนมาวันนึ่งผมได้คุยกะรุ่นพี่ว่า พี่ครับผมอยากค้นหาแฟนเก่าผมจังผมคิดถึงเค้าทุกครั้งที่ผมเจ็บกะคนใหม่ ผมจะสามารถค้นหาเค้าได้จากไหนอ่ะ พี่เค้าเลยแนะนำว่า ให้ Google ช่วยสิ ผมเลยตัดสินใจ ค้นหาเธอ โดยการ พิมพ์ชื่อจริงนามสกุลจริง ลงไปในช่อง ค้นหา ปรากฏว่าผมหาเธอเจอครับ พอเห็นครั้งแรกที่ไม่ได้ติดต่อกันไมได้เห็นหน้าเธอมานานกว่า 6 ปี มันรู้สึกตื่นเต้นและ ปลื้มปริติ มากครับแววตาคู่เดิมของเธอ มันอบอุ่น และ คุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก ผมเลยตัดสินใจทักแชทไปหาเธอ พอได้เบอร์ก็โทรคุยกันวินาทีนั้นผมมีความสุขมากเลยครับ และ มีอยู่วันนึง ตอนนั้นผมก็มีแฟนอยู่แล้วด้วย และแฟนคนแรกผมก็เลยพูดว่า ''หาทั้งทีหาที่สวยกว่ากูไม่ได้หรือไง'' ตอนนั้นความคิดชั่ววูบ ผมเลยบอกเธอไปว่า มันก็คือแฟนกูป่ะวะ กูว่ามันเป็นไงกูก็รักของกู นะ พอพูดสิ้นสุดคำนั้น แฟนคนแรกผมก็บอกว่า ''งั้นก็ไปคุยกะแฟนใหม่เหอะจะมาคุยกะกูทำไม'' จากนั้นผมก็ไม่กล้าทักเธอไปเลยเพราะความรู้สึกผิดที่ผมไปพูดทำร้ายใจเธอ เพราะแค่ปกป้องแฟนคนนั้น แต่พอเวลาผ่านไปไม่นานผมก็เลิกกะแฟนคนที่ผมคบช่วงนั้น และก็กลับไปคุยกะแฟนคนแรกผมอีกครั้งแต่ปรากฏว่าเธอ ยังคงเอือมระอาผมอยู่ไม่มากกะน้อยผมก็ไม่ได้พูดอะไรกับเธอมาก ในทุก ปีขึ้นปีใหม่ผม จะส่งคำอวยพร ไปทุกปี คำตอบที่ได้คือ ''เออ เรื่องของ'' ผมก็ไม่ท้ออะไรหรอกครับเพราะ ผมไม่เคยคิดจะลืมเธออยู่แล้ว -------------------------------------- เวลาผ่านไป 4 ปี ณ ปัจุบัน ผมได้เลิกกับแฟนคนล่าสุดนี้ เมื่อ 2 อาทิตย์ที่แล้ว ชีวิตผม เคว้ง มากๆ เศร้ากับความรักที่เพิ่งจากไป แบบทำไรไม่ถูกเลยครับ จะกินข้าวแต่ละครั้งเพราะนึกถึงคนเก่าที่เพิ่งเลิกไป มันก็ พะอืดพะอม แทบอ้วก เหมื่อนร่างกายมันต่อต้านอ่ะ และเมื่อวานผมตัดสินใจทักแฟนคนแรกผมไปอีกครั้ง สิ่งที่เธอตอบกลับมาคือ ดีถึงดีมาก เราคุยกัน แค่ประโยคสั้นๆ เพราะเค้าเป็นคนขายของใน เฟสบุ๊ค ผมเลยไม่อยากวนอะไรเธอมาก เธอได้เขียนมาว่า [ ขอบใจมากที่ไม่เคยลืมกู ] ความจริงในใจผมนะผมชื่นใจอย่างบอกไม่ถูก ผมอยากบอกเธอว่าระยะเวลาตลอด 10 ปีที่ผ่านมา ผมไม่คิดจะลืมเธอหรือตัดเธอไปจากหัวใจ แต่ผมเลือกที่จะไม่อยากบอกกับตัวเธอโดยตรงเพราะว่าไม่อยากให้เธอรำบากใจ ความรู้สึกดีๆที่ผมมีให้เธอนั้นยังคงเป็นเหมื่อนวันแรกที่เราได้คบกัน จนวันนี้ สิ่งที่ผม เคว้งมาตลอด 2 อาทิตย์มันพังลงไปเลยครับ คือ ผมเลือกที่จะคิดถึงแฟนคนแรกผมให้มากๆ และก็มีความสุขไปกับมันผมก็ไม่เข้าใจตัวเองนะว่าทำไมมันมาแทนที่กันได้อย่างสิ้นเชิงขนาดนี้ เพื่อนๆ คิดว่าไงครับ ตอบผมทีนะ สุดท้ายนี้เพื่อนๆ คิดว่า รักครั้งแรกคือยาวิเศษ จริงไหม ครับ
รักครั้งแรก คือ ยาวิเศษ คุณว่าจริงไหม ?