ลำบาก

เรื่องมีอยู่ว่า เรามีเพื่อนอยู่กลุ่มนึง ก็ไปไหนด้วยกัน ก่อนอื่นต้องบอกก่อนเลยว่า ซึ่งตัวเราเองเป็นคนไม่มีรถขี่ ต้องอาศัยเพื่อนไปตลอด เหตุผลคือเราไม่มีเงินซื้อรถ ซื้อมอไซต์ก็หลายบาทแล้ว จะกินยังต้องมาม่า หอเราอยู่ไกลจากตัวมหาลัยอยู่มาก เนื่องจากหอที่เราอยู่มันถูกกว่าหอใกล้มอมาก  วันนึงมีเพื่อนในสาขา ก็ไม่มีรถเหมือนกัน ก็ขอติดรถเพื่อนคนมีรถเนี่ยกลับด้วย นางอยู่แถวมอ แต่นางก็ไม่ได้กลับทุกวันหรอก แต่เราเนี่ยไป - กลับ ทุกวัน แต่เมื่อก่อนเราก็ติดรถน้องข้างห้องไป แต่ตอนนี้นางย้ายหอแล้ว แล้วต้องบอกว่าหอเรากับหอเพื่อนในกลุ่มไกลกัน มันอยู่แถวๆมอเลย แล้วมอเราบอกเลยว่า หื้ม ไม่มีวิน  วันเวลาผ่านมาหลายเดือน เพื่อนที่เราอยู่กลุ่มเดียวกันก็มาปรึกษาเรา แล้วบอกเราว่า เมิง ตูว่าจะไม่ไปส่งมันแล้วอ่ะ (มันก็นางใกล้มอแหละ สาขาเดียวกัน) เราก็ถามว่าทำไมอ่ะ เพื่อนเราก็บอกว่า เมื่อก่อนยังกลับได้ทำไมตอนนี้กลับไม่ได้ ตูว่าตูจะบอกมันว่าสะดวกกลับเองมั้ย ในใจเราก็รู้สึกนะ ทั้งๆที่มันมาปรึกษาเรา ไม่คิดว่ามันจะคิดแบบนี้ ก็แอบเสียใจที่เออเราทำให้มันลำบาก ช่วงหลังๆเราไม่ค่อยไปเรียน ใจนึงกลัวมันจะคิดกับเราแบบที่มันคิดกับเพื่อนในสาขา เราก็กลัวมันจะลำบากด้วย พอเราไม่ไปเรียน ก็เริ่มห่างๆกัน เวลากลับเงี้ย เราก็จะให้คนอื่นไปส่ง มันแปลกตรงนึงที่เวลาเราไม่ไปเรียนเพื่อนจะไม่โทรถามหรืออะไรนะ ตอนกลับเพื่อนมันก็จะกลับไปก่อน นี่ก็ทำให้เราคิดว่าที่มันปรึกษามันแอบบอกเราทางอ้อมหรือเปล่าฟ้ะ เราควรทำไงต่อดี