ทำไมสังคมไทยในปัจจุบันถึงวัดการทำงานด้วยการจบเกรดเฉลี่ยเยอะแสดงว่าทำงานเป็นค่ะ

ถ้าคนมีผลงานไม่มีใครเค้าดูเกรดหรอก แต่พอดีเด็กจบใหม่ไม่มี
อย่างน้อยเกรดสูงก็บอกได้ว่า ถ้ามันไม่ฉลาดกว่าคนอื่นมันก็ต้องขยัน
ยิ่งถ้าจากมหาลัยดัง ยิ่งแสดงให้เห็นว่ามันคงขยันมาตั้งแต่เด็ก ถึงสอบได้

แล้ววลีที่ว่าเรียนที่ไหนก็เหมือนกัน โยนลงถังขยะไปได้เลย นอกจากไม่เหมือนแล้วยังต่างกันมากด้วย
เรียนมาเกรดไม่ดีก็ต้องรับผลกรรมไป ผมก็โดนมาแบบนี้เหมือนกัน เพราะตอนเด็กเอาแต่เล่นสนุก ไม่คิดถึงอนาคต
กว่าจะมาได้งานที่พอดีในระดับนึง เจองานโหด ๆ แถมกดเงินเดือนมานานเหมือนกัน เพราะไม่มีคนเอา

"ถ้าสังคมไทยคัดแต่คนเก่งให้มีที่ยืนในสังคนแล้วคนที่ไม่เก่งแต่มีความตั้งใจจริงล่ะค่ะ"
แล้วเอาอะไรมาวัดได้ละว่าตั้งใจจริง?? บางสิ่งมันก็วัดยากไง อย่างเราเคยทำงานเกี่ยวกับบุคคล
บอกเลยว่าสัมภาษณ์มาร้อยทั้งร้อยก็บอกตั้งใจทั้งนั้นแหละ แต่พอมาทำงานจริงนั่นอีกเรื่อง
ในเมื่อมันวัดยาก เขาก็เลยวัดจากผลการเรียนเป็นเบื้องต้น เขาไม่ได้คิดว่าคนเรียนจบเกรดเฉลี่ยเยอะ
จะทำงานเป็น แต่เขาคิดว่า คนกลุ่มนี้น่าจะเรียนรู้งานได้เร็วกว่า

แล้วไม่ต้องห่วงพวกที่เรียนไม่เก่งแต่มีความตั้งใจหรอก ถ้าเขามีความตั้งใจจริง ๆ เขาก็หาทางได้เองแหละ
เคยเจอแต่พวกเรียนก็ไม่เก่ง ความตั้งใจในการเรียนรู้งานก็ไม่มี แต่ชอบมาตัดพ้อน้อยใจในโชคชะตาของตัวเอง
ตามโลกออนไลน์

ก็แล้วทำไม เราจะไม่ให้โอกาส เด็กที่เฉลียวฉลาด ขยันหมั่นเพียร จนได้เกรดเฉลี่ยสูงๆ ก่อนล่ะ ?
มันเป็นการให้โอกาส ทั้ง นายจ้าง ลูกจ้าง ให้ทำงานกันอย่างมีประสิทธิผลนะ

ข้าพเจ้าก็จบมาด้วยเกรดไม่ถึง 3 หรอก
แต่ได้งานตั้งแต่ transcript ยังไม่ทันออก เพราะคุยกับนายจ้างแล้วถูกใจ เขาก็รับเลย
ตั้งแต่นั้น ก็ไม่เคยมีใครขอดูเกรดแล้ว ตั้งหน้าตั้งตาทำงานมาหลายสิบปีเนี่ย