คือ ตามหัวข้อเลย เราเป็นไม่สวยมากแต่ก็พอไปวัดไปวา เกลียดตัวเองที่หวั่นไหว (ฉันมันผิดที่คิดไปไกล หวั่นไหวไปเองง🎤) เวลาเราไปโรงเรียนเรามีโต๊ะประจำคือจะนั่งตรงนั้นตลอด เราแอบมองเขาตลอดดด ก็ชอบมานั่งใกล้ปะ มีวันหนึ่ง เรรนั่งปั่นงานคือมันเยอะจนต้องทำตอนเช้าให้เสร็จส่งก่อนเข้าแถวพวกเพื่อนเรามันเสร็จหมดแล้วไง โต๊ะเป็นโต๊ะยาวๆ เราก็นั่งอีกฝังเพนาะพวกนางดูตลกไม่มีสมาธิลอก กำลังทำๆอยู่เราทำปากกาตก กำลังจะหยิบ อีคนนั้นมันหยิบให้เรา สบตานานมากกก ใจเต้นแรงมาก (เพราะมันหล่อ) เราเลยขอบคุณฟ้าที่ทำให้ตรูได้สัมผัส ตัวก็ห๊อมหอมม ดีต่อใจจจ จากวันนั้นก็เขาก็มองเราบ้าง เวลาเห็นนางเพื่อนเรานี้แบบแกล้งเรียกชื่อเราดังๆ 555555 มันเป็นทุกกลุ่มป่าว่ะ เวลานางมากินข้าวนี้รู้หมดนะว่านั่งไหน (อยู่คนล้ะห้อง) ซื้อน้ำนี้ กุกินข้าวยังไม่อิ่มมุงไปตรูไป 555555 แลดูเป็นผญ.ไม่เรียบร้อยแต่ช่วงนี้เราเริ่ทหายจากเขาแล้ว รู้สึกเหมือนแพ้ตั้งแต่ยังไม่ได้แข่ง
แอบชอบเพื่อน ไม่อยากนกน้ะเว้ยยยย