ยืมlog-inเพื่อนมานะครับ คือผมพึ่งเคยเข้ามาตั้งกระทู้นี้เป็นครั้งแรกครับ มีเรื่องจะปรึกษาครับ
เรื่องมีอยู่ว่าผมทำงานอยู่บริษัทด้านการออกแบบภายในแห่งหนึ่งย่านนทบุรี อักษตัวยูขึ้นต้น แล้วทำงานมาได้ 1 ปีแล้วครับ คือก่อนหน้านี้ผมได้เข้ามาฝึกงานเป็นเวลา 3 เดือน และได้ทำงานต่อมาจนถึงปัจจุบัน ระยะเวลาในการทำงานยอมรับคับว่าท้อมาก มีหลายเหตุการณ์ที่ทำให้กระทบกระเทือนจิตใจ จนขั้นทนไม่ได้ แต่ก็ทนมาถึงทุกวันนี้คับ เพราะคิดว่าเป็นเด็กจบใหม่ฝีมือไม่ค่อยดีมากกลัวเลือกงานไม่ได้เลยยอมทำงานต่อมาเลย
การทำงานก็คิดอยู่แล้วคับว่าเพื่อนร่วมงานมันก้ต้องมีดีบ้างไม่ดีบ้าง ก็ทำใจล่วงหน้าแล้ว แรกๆเพื่อนร่วมงานก็ดีคับ ดูแลเอาใจใส่ ตอนรับพูดดี พออยู่ๆไป พูดอะไรไม่ได้ทำอะไรตกก็หาว่าไม่พอใจอะไรหรือเปล่า? ซึ่งมันเป็นอุบัติเหตุของตกใครจะตั้งใจครับ ทำอะไรโพสอะไรหน้าเฟสบุ๊คก็ค่อยจะตอบจิกบ้างกัดบ้าง จะไปไหนต้องถามต้องค่อยเ_ือกตลอด มันอึดอัดมากคับจนไม่เป็นตัวของตัวเอง อยากจะเป็นคนแรงๆพูดแรงๆก็กลัวจะรับไม่ได้อีกครับ กลัวว่าผลที่ตามมาจะมองหน้าไม่ติด เพราะต้องประสานงานกันตลอด จนทุกวันนี้ต้องใส่หน้ากากคุยกันครับ บวกกับงานที่ทำหนักมากครับต้องทนคำว่าของ ผจก. และอีกอย่างใช้งานหนักไม่ว่าครับแต่เงินเดือนผมได้แค่ 12000 หักค่าประกันสังคมแล้วเหลือ 11000 เข้าหลัง 8.00 ก็โดนว่าครับ ออกงานหลัง 5โมงเย็นก็ไม่ได้โอที ทำทุกอย่างคับ ขับรถส่งช่าง ซื้อของ ยกของ (รู้สึกว่าไม่ได้ทำตำแหน่งตัวเองสักเท่าไร) ทำงาน จันทร์ถึงเสาร์เต็มวันวันหยุดหยุดนักขัตฤกษ์ครับ
ท้อแล้วท้ออีก
จนถึงทนไม่ไหวผมเลยยื้นใบลาออก ผจก.ก็เรียกเข้าคุยคับว่ามีปัญหาอะไรไหม ผมบอกว่าผมจะขอออกคับผมก็อธิบายเหตุผลของผมไปแต่เขาก้ไม่ให้ออกครับอีกอย่างผมก็พูดอะไรมากไม่ได้คับ เพราะบริษัทนี้เป็นบริษัทญาติกันครับ (เกิดความเกรงใจขึ้นมาอีก) ผมก็ทนทำงานมาอีกคับจนถึงปัจจุบัน จนผมจะทนไม่ได้อีกรอบแล้วครับ ผมควรทำไงดีคับเจอแบบนี้บ่อยๆก็ไม่ไหวครับ...
กลืนไม่เข้าคายไม่ออก กับเพื่อนร่วมงานสุดสตอและหัวหน้าสุด......
เรื่องมีอยู่ว่าผมทำงานอยู่บริษัทด้านการออกแบบภายในแห่งหนึ่งย่านนทบุรี อักษตัวยูขึ้นต้น แล้วทำงานมาได้ 1 ปีแล้วครับ คือก่อนหน้านี้ผมได้เข้ามาฝึกงานเป็นเวลา 3 เดือน และได้ทำงานต่อมาจนถึงปัจจุบัน ระยะเวลาในการทำงานยอมรับคับว่าท้อมาก มีหลายเหตุการณ์ที่ทำให้กระทบกระเทือนจิตใจ จนขั้นทนไม่ได้ แต่ก็ทนมาถึงทุกวันนี้คับ เพราะคิดว่าเป็นเด็กจบใหม่ฝีมือไม่ค่อยดีมากกลัวเลือกงานไม่ได้เลยยอมทำงานต่อมาเลย
การทำงานก็คิดอยู่แล้วคับว่าเพื่อนร่วมงานมันก้ต้องมีดีบ้างไม่ดีบ้าง ก็ทำใจล่วงหน้าแล้ว แรกๆเพื่อนร่วมงานก็ดีคับ ดูแลเอาใจใส่ ตอนรับพูดดี พออยู่ๆไป พูดอะไรไม่ได้ทำอะไรตกก็หาว่าไม่พอใจอะไรหรือเปล่า? ซึ่งมันเป็นอุบัติเหตุของตกใครจะตั้งใจครับ ทำอะไรโพสอะไรหน้าเฟสบุ๊คก็ค่อยจะตอบจิกบ้างกัดบ้าง จะไปไหนต้องถามต้องค่อยเ_ือกตลอด มันอึดอัดมากคับจนไม่เป็นตัวของตัวเอง อยากจะเป็นคนแรงๆพูดแรงๆก็กลัวจะรับไม่ได้อีกครับ กลัวว่าผลที่ตามมาจะมองหน้าไม่ติด เพราะต้องประสานงานกันตลอด จนทุกวันนี้ต้องใส่หน้ากากคุยกันครับ บวกกับงานที่ทำหนักมากครับต้องทนคำว่าของ ผจก. และอีกอย่างใช้งานหนักไม่ว่าครับแต่เงินเดือนผมได้แค่ 12000 หักค่าประกันสังคมแล้วเหลือ 11000 เข้าหลัง 8.00 ก็โดนว่าครับ ออกงานหลัง 5โมงเย็นก็ไม่ได้โอที ทำทุกอย่างคับ ขับรถส่งช่าง ซื้อของ ยกของ (รู้สึกว่าไม่ได้ทำตำแหน่งตัวเองสักเท่าไร) ทำงาน จันทร์ถึงเสาร์เต็มวันวันหยุดหยุดนักขัตฤกษ์ครับ
ท้อแล้วท้ออีก
จนถึงทนไม่ไหวผมเลยยื้นใบลาออก ผจก.ก็เรียกเข้าคุยคับว่ามีปัญหาอะไรไหม ผมบอกว่าผมจะขอออกคับผมก็อธิบายเหตุผลของผมไปแต่เขาก้ไม่ให้ออกครับอีกอย่างผมก็พูดอะไรมากไม่ได้คับ เพราะบริษัทนี้เป็นบริษัทญาติกันครับ (เกิดความเกรงใจขึ้นมาอีก) ผมก็ทนทำงานมาอีกคับจนถึงปัจจุบัน จนผมจะทนไม่ได้อีกรอบแล้วครับ ผมควรทำไงดีคับเจอแบบนี้บ่อยๆก็ไม่ไหวครับ...