เคยมีคนบอกว่า "ถ้าเราคู่กันจริง โลกจะเหวี่ยงเรามาเจอกันอีกครั้งในวันและเวลาที่เหมาะสม"
ก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า แต่ก่อนเขาจะเดินออกจากชีวิตเราไปเขาก็พูดไว้แบบนี้เหมือนกัน
ที่จริงมันก็เป็นเราเองที่เลือกที่จะเปิดรับเขาเข้ามาในชีวิต
ที่จริงมันก็เป็นเราเองที่ไปรักเขาก่อน
ที่จริงมันก็เป็นเราเองที่ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปก่อน
และที่จริงมันก็เป็นเราเองที่ให้ใจเขาไปทั้งใจ...
อันที่จริงการที่เราทั้งสองคนได้เจอกันมันก็เป็นเรื่องที่ดีมากๆแล้ว
เรื่องของเราสองคนมันไม่น่าจะเป็นไปได้เลยด้วยซ้ำ
ต้องขอบคุณที่ยอมเปิดใจให้ได้เราได้เข้าไป
ถึงแม้จะเข้าไปได้ไม่สุดทางแต่ก็ขอบคุณ
เราสองคนอาจจะไม่ได้เจอกัน
ถ้าวันนั้นไม่ได้ตัดสินใจทำบางสิ่งบางอย่าง
ทีแรกตอนที่เห็นเขา...เขาดูเป็นคนที่ดุมากเลยนะ
แต่พอได้รู้จักจริงๆ เขาเป็นผู้ชายที่เฮฮา อบอุ่น น่ารักมาก
ประสบการณ์จากความรักในครั้งที่ผ่านมาของเขา
ทำให้เขาต้องสร้างกำแพงขึ้นมา...
สร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องตัวเอง
สร้างขึ้นมาเพื่อทำให้เขาดูเข้มแข็ง
แต่ที่จริงเขาเป็นคนที่อ่อนโยน
เขาเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่มีทุกข์ มีสุข มีเหงา มีเศร้า
เราสองคนได้คบกัน...
เขาให้เกียรติเรามากๆ
เขาใส่ใจเรามากๆ
เขาชอบคิดว่าตัวเองไม่ดีพอสำหรับเรา
เราก็ไม่รู้ทำไมเขาต้องคิดแบบนั้น
เราได้แต่บอกว่าเขาว่าเขาคือคนที่เราเลือก
เขาคือคนที่ดีพอสำหรับเราแล้ว
แต่บางครั้งก็กลับกลายเป็นเราเอง
ที่ไปทำร้ายความรู้สึกเขา
มันเป็นเราเองที่บางครั้งก็กลับไปก่อกำแพงในหัวใจเขาให้สูงขึ้นไปอีก
มันเป็นเราเองที่บางครั้งทำให้เขาคิดว่ามันจะเป็นเหมือนที่เขาเคยเจอมาหรือเปล่า
อาจจะเป็นเพราะความเคยชินกับการโสดมาตลอด 19 ปีหรือเปล่าก็ไม่รู้นะ
แต่เราก็พยายามปรับตัวอยู่หลายครั้ง
เราพยามยามที่จะเข้าไปทลายกำแพงให้หมดลงอยู่หลายครั้ง
แต่ก็ดูเหมือนมันจะไม่มีประโยชน์อะไรเลย
จนวันสุดท้าย...
เขาเลือกที่จะเดินมาบอกลาเรา
เขาเลือกที่จะปล่อยมือเรา
ด้วยเหตุผลเดิมว่าเขาไม่ดีพอสำหรับเรา
เขาอยากให้เราไปเจอคนที่ดีกว่า
ถามว่าเราโกรธเขาไหมที่เขาทำแบบนี้กับเรา
เราบอกได้เลยว่าเราไม่โกรธนะ
เราแค่สงสัยว่าทำไมเลือกที่จะปล่อยมือเราง่ายขนาดนี้
ทำไมไม่ลองจับมือกันต่อไปอีกนิด
รู้จักตัวเราให้เพิ่มมากขึ้นกว่านี้
ทำไมไม่ลองทำให้เรื่องของเรามันดีขึ้นกว่านี้
ทำไม...ทำไม...ทำไม
ในหัวมันมีแต่คำถาม
แต่เราก็เข้าใจแหละ
ว่าสิ่งที่เขาเจอมาก่อนหน้านี้มันหนักแค่ไหน
บอกแล้วว่าเราไม่เคยโกรธเขา
แต่เราสงสารเขามากกว่า
สงสารที่ทำไมคนคนหนึ่งถึงเจอเรื่องแย่ๆได้มากขนาดนี้
สงสารที่ทำไมคนคนหนึ่งต้องเจอกับเรื่องแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เราเข้าใจเขานะ
เราพยายามแล้ว...
พยายามที่จะเข้าไปเป็นสิ่งที่ดีในชีวิตเขา
แต่ก็ทำไมไม่ได้
บางทีเราก็คิดนะ...
ทำไมเราต้องเจอกันในวันที่เขามีบาดแผลลึกขนาดนี้
เราน่าจะเจอกันเร็วกว่านี้เนอะ
แต่ถึงยังไง
เราก็อยากให้เขารู้นะ
ว่าเราไม่ใช่ผู้หญิงแบบที่เขาเจอมา
เราเข้าไปในชีวิตเขาด้วยใจและใจ
เราเข้าไปในชีวิตเขาด้วยความซื่อสัตย์
เราเข้าไปในชีวิตเขา
โดยมีหัวใจและความรู้สึกเราเป็นเดิมพันอยู่
แต่ถึงยังไงก็เหอะ
วันนี้เขาเลือกที่จะเดินออกไปจากชีวิตเราแล้ว
เราก็ได้แต่หวังว่าเขาจะเจอกับสิ่งดีๆ
เจอกับคนดีๆ
เจอกับคนที่เข้าไปในชีวิตเขาด้วยใจและใจเหมือนเรา
เจอกันคนที่พร้อมที่จะร่วมทุกข์ร่วมสุขไปพร้อมๆกับเขา
เหมือนที่เราอยากเป็น
วันไหนเหนื่อย
กับมาตรงนี้ได้นะ
คนตรงนี้ไม่ได้จากไปไหนเลย
คนตรงนี้ยังอยู่ที่เดิม
คนตรงนี้ยังมีทั้งความรักและใจให้อยู่เสมอ
คนตรงนี้ยังมีกำลังใจให้เหมือนเดิม
คนตรงนี้ยังเป็นห่วงอยู่นะ
ความรู้สึกของคนตรงนี้ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง
ถ้าเหนื่อย ถ้าอยากกลับมา
ก็อยากให้กลับมาให้ทัน
ให้ทันในวันที่คนตรงนี้ยังรู้สึกนะ
โลกจ๋า...
เหวี่ยงเราสองคนกลับมาเจอกันอีกไวไวนะ
เหวี่ยงเราสองคนกลับมาเจอกันในวันและเวลาที่ใช่นะ
จะรอนะ...
แล้วโลกจะเหวี่ยงเรากลับมาเจอกันอีก...ใช่ไหม?
ก็ไม่รู้ว่ามันจะเป็นเรื่องจริงหรือเปล่า แต่ก่อนเขาจะเดินออกจากชีวิตเราไปเขาก็พูดไว้แบบนี้เหมือนกัน
ที่จริงมันก็เป็นเราเองที่เลือกที่จะเปิดรับเขาเข้ามาในชีวิต
ที่จริงมันก็เป็นเราเองที่ไปรักเขาก่อน
ที่จริงมันก็เป็นเราเองที่ความรู้สึกมันเปลี่ยนไปก่อน
และที่จริงมันก็เป็นเราเองที่ให้ใจเขาไปทั้งใจ...
อันที่จริงการที่เราทั้งสองคนได้เจอกันมันก็เป็นเรื่องที่ดีมากๆแล้ว
เรื่องของเราสองคนมันไม่น่าจะเป็นไปได้เลยด้วยซ้ำ
ต้องขอบคุณที่ยอมเปิดใจให้ได้เราได้เข้าไป
ถึงแม้จะเข้าไปได้ไม่สุดทางแต่ก็ขอบคุณ
เราสองคนอาจจะไม่ได้เจอกัน
ถ้าวันนั้นไม่ได้ตัดสินใจทำบางสิ่งบางอย่าง
ทีแรกตอนที่เห็นเขา...เขาดูเป็นคนที่ดุมากเลยนะ
แต่พอได้รู้จักจริงๆ เขาเป็นผู้ชายที่เฮฮา อบอุ่น น่ารักมาก
ประสบการณ์จากความรักในครั้งที่ผ่านมาของเขา
ทำให้เขาต้องสร้างกำแพงขึ้นมา...
สร้างขึ้นมาเพื่อปกป้องตัวเอง
สร้างขึ้นมาเพื่อทำให้เขาดูเข้มแข็ง
แต่ที่จริงเขาเป็นคนที่อ่อนโยน
เขาเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่มีทุกข์ มีสุข มีเหงา มีเศร้า
เราสองคนได้คบกัน...
เขาให้เกียรติเรามากๆ
เขาใส่ใจเรามากๆ
เขาชอบคิดว่าตัวเองไม่ดีพอสำหรับเรา
เราก็ไม่รู้ทำไมเขาต้องคิดแบบนั้น
เราได้แต่บอกว่าเขาว่าเขาคือคนที่เราเลือก
เขาคือคนที่ดีพอสำหรับเราแล้ว
แต่บางครั้งก็กลับกลายเป็นเราเอง
ที่ไปทำร้ายความรู้สึกเขา
มันเป็นเราเองที่บางครั้งก็กลับไปก่อกำแพงในหัวใจเขาให้สูงขึ้นไปอีก
มันเป็นเราเองที่บางครั้งทำให้เขาคิดว่ามันจะเป็นเหมือนที่เขาเคยเจอมาหรือเปล่า
อาจจะเป็นเพราะความเคยชินกับการโสดมาตลอด 19 ปีหรือเปล่าก็ไม่รู้นะ
แต่เราก็พยายามปรับตัวอยู่หลายครั้ง
เราพยามยามที่จะเข้าไปทลายกำแพงให้หมดลงอยู่หลายครั้ง
แต่ก็ดูเหมือนมันจะไม่มีประโยชน์อะไรเลย
จนวันสุดท้าย...
เขาเลือกที่จะเดินมาบอกลาเรา
เขาเลือกที่จะปล่อยมือเรา
ด้วยเหตุผลเดิมว่าเขาไม่ดีพอสำหรับเรา
เขาอยากให้เราไปเจอคนที่ดีกว่า
ถามว่าเราโกรธเขาไหมที่เขาทำแบบนี้กับเรา
เราบอกได้เลยว่าเราไม่โกรธนะ
เราแค่สงสัยว่าทำไมเลือกที่จะปล่อยมือเราง่ายขนาดนี้
ทำไมไม่ลองจับมือกันต่อไปอีกนิด
รู้จักตัวเราให้เพิ่มมากขึ้นกว่านี้
ทำไมไม่ลองทำให้เรื่องของเรามันดีขึ้นกว่านี้
ทำไม...ทำไม...ทำไม
ในหัวมันมีแต่คำถาม
แต่เราก็เข้าใจแหละ
ว่าสิ่งที่เขาเจอมาก่อนหน้านี้มันหนักแค่ไหน
บอกแล้วว่าเราไม่เคยโกรธเขา
แต่เราสงสารเขามากกว่า
สงสารที่ทำไมคนคนหนึ่งถึงเจอเรื่องแย่ๆได้มากขนาดนี้
สงสารที่ทำไมคนคนหนึ่งต้องเจอกับเรื่องแบบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า
เราเข้าใจเขานะ
เราพยายามแล้ว...
พยายามที่จะเข้าไปเป็นสิ่งที่ดีในชีวิตเขา
แต่ก็ทำไมไม่ได้
บางทีเราก็คิดนะ...
ทำไมเราต้องเจอกันในวันที่เขามีบาดแผลลึกขนาดนี้
เราน่าจะเจอกันเร็วกว่านี้เนอะ
แต่ถึงยังไง
เราก็อยากให้เขารู้นะ
ว่าเราไม่ใช่ผู้หญิงแบบที่เขาเจอมา
เราเข้าไปในชีวิตเขาด้วยใจและใจ
เราเข้าไปในชีวิตเขาด้วยความซื่อสัตย์
เราเข้าไปในชีวิตเขา
โดยมีหัวใจและความรู้สึกเราเป็นเดิมพันอยู่
แต่ถึงยังไงก็เหอะ
วันนี้เขาเลือกที่จะเดินออกไปจากชีวิตเราแล้ว
เราก็ได้แต่หวังว่าเขาจะเจอกับสิ่งดีๆ
เจอกับคนดีๆ
เจอกับคนที่เข้าไปในชีวิตเขาด้วยใจและใจเหมือนเรา
เจอกันคนที่พร้อมที่จะร่วมทุกข์ร่วมสุขไปพร้อมๆกับเขา
เหมือนที่เราอยากเป็น
วันไหนเหนื่อย
กับมาตรงนี้ได้นะ
คนตรงนี้ไม่ได้จากไปไหนเลย
คนตรงนี้ยังอยู่ที่เดิม
คนตรงนี้ยังมีทั้งความรักและใจให้อยู่เสมอ
คนตรงนี้ยังมีกำลังใจให้เหมือนเดิม
คนตรงนี้ยังเป็นห่วงอยู่นะ
ความรู้สึกของคนตรงนี้ยังเหมือนเดิมทุกอย่าง
ถ้าเหนื่อย ถ้าอยากกลับมา
ก็อยากให้กลับมาให้ทัน
ให้ทันในวันที่คนตรงนี้ยังรู้สึกนะ
โลกจ๋า...
เหวี่ยงเราสองคนกลับมาเจอกันอีกไวไวนะ
เหวี่ยงเราสองคนกลับมาเจอกันในวันและเวลาที่ใช่นะ
จะรอนะ...