สวัสดีค่ะ รบกวนนิดนึงค่ะ เรามีเรื่องมีหนักใจมากๆๆๆๆๆๆ เรื่องมีอยู่ว่าเรามีแฟน และเราสองคนก็ทำงานที่เดียวกัน สำหรับเราก็ไม่คิดอะไรมากนะ คบกันไป ดูใจไปเรื่อยๆ เราสองคนมีข้อแตกต่างคือ เรามีรูปร่างสูง อวบ เราสูง 167 เซนติเมตร แต่แฟนเราอ้วน เตี้ย แฟนเราสูง 160 (ประมาณเอานะ) เราเรียนจบปริญญาตรี แต่แฟนเราจบปวช. เราเป็นคนกรุงเทพ แฟนเราเป้นคนต่างจังหวัด นี่คือข้อแตกต่างของเราสองคน แต่เราก็รักกัน รักกันมากด้วย ทีนี้แม่เราไม่ชอบ เพราะไม่เหมาะสมกับเรา เดินควงไปไหนไม่อายเหรอ??? (แม่ถามเรา) แม่ถามว่า "ไม่เลือกบ้างเหรอ" ทำไมต้องเป็นคนนี้ มันไม่เหมาะกับเลย แล้วแม่ก็จะยกตัวอย่างในอดีตที่เราเคยทำผิดกับแม่มาพูดซึ่งมันผ่านมาประมาณ 4-5 ปีแล้ว คือเราเคยถูกผู้ชายหลอก รวมถึงมาหลอกพ่อกับแม่เราด้วย (อันนี้เข้าใจแม่) แต่ทีนี้เรากับแฟนปัจจุบัน ซึ่งเราเห็นแล้วว่า คนนี้ดีจริงๆ นะ ไม่มาหลอก จริงใจ และพูดตรงๆ ออกจะเป็นคนที่กวนบาทาด้วยซ้ำ เราชอบตรงนี้และพอเราคบกันไปได้ 1-2 เดือนเรารู้สึก เออ!!! รักแล้วว่ะ หรือ เรากำลังหลงเหมือนที่ผ่านมา เราพยายามดึงสติให้เป็นตามที่แม่บอก แต่ปรากฎว่ามันไม่ใช่ พี่เขาดีกับเรา เข้าใจเราทุกอย่าง จนทุกวันนี้เรายังรู้สึกว่า "เฮ้ยย!!! กูไปหลอกพี่เขาเปล่าวะ" แม่เรามองคนแค่นี้ใช่มั้ย แม่ไม่ได้มองว่าผู้ชายคนนี้จริงใจกับลูกมั้ยใช่มั้ย เรมีความคิดที่อยากออกจากบ้านด้วยซ้ำ อ่ะ...ตอนแรกๆ ยังคุยด้วยเหตุผลอยู่ แต่พอเราบกเหตุผลของเราบ้างว่าเรามีความคิดแบบนี้ซึ่งครงข้ามกับแม่ ไม่ตรงใจแม่ แม่ก็ลุกขึ้นมาตีเรา จิกหัวเรา ปาด้วยข้าวของ บางทีเราก็คิดนะ เราไม่อยากอยู่กับแม่ ทำไมแม่ต้องเอาอดีตมาพูด ไม่ใช่เราไม่จำ ไม่ได้บอกว่าลืม แต่เราต้องการให้แม่แยกแยะระหว่างอดีตกบปัจจุบัน ซึ่งเราก็ปรับปรุงแล้ว และนี่เราเรียนจบ ทำไมต้องมาพูดเพื่ออะไร พูดแล้วได้อะไรขึ้นมา พูดแล้วก็จะลามไปถึงแฟนปัจจุบันเราไง ว่าผู้ชายมัน ทุกคน แม่ชอบพูดแบบนี้ แต่มีอยู่ครั้งนึงที่แฟนเราอาจจะพูดจากับไม่เหมาะสม ซึ่งสำหรับเราแล้วมันเป็นเรื่องที่เล็กน้อยมากนะ เพราะเราไม่ได้ถือเป็นคำที่ดูถูกอะไร แต่พ่อกับแม่เรามักจะบอกว่า "พูดแค่นี้ก็รู้แล้วว่าเป็นยังไง" (ขออนุญาตบอกนะคะ) แฟนเราแค่บอกว่า "ไปอาบน้ำได้แล้ว ล้าง Mens ซะ" สำหรับเพื่อนๆ คิดว่าไงบ้างคะ แค่คำพูดแค่นี้ และพูดก็เชิงเล่นๆด้วย ไม่เห็นต้องเอาคิดให้เป้นเรื่องที่ต้องทำให้เลิกกันเลย แม่ไม่ได้มาอยู่เราอ่ะ แม่ไม่รู้อ่ะว่าแฟนเราเป้นคนยังไง บ้านยังไม่เคยให้เข้าไปเลย ทำไมแม่เราต้องมาคิดเล็กคิดน้อยด้วยอ่ะ ต้องให้เราสมบูรณ์พร้อมทุกอย่างทั้งหน้าที่การงานและคู่ครอง เราอยากเลือกของเราเอง โดยที่พ่อแม่ไม่ต้องมาพูดมาอะไรเลย เพื่อนเราคนอื่นๆ เขาไม่เห็นต้องทำอะไรเยอะแยะยังงี้เลย อย่างเมื่อวานเราแค่เกริ่นว่า บริษัทอาจจะเลี้ยงปีใหม่นะ อาจจะพาไปสังสรรค์ต่างจังหวัด ค้างคืน 1 คืน แม่ก็ไม่ให้ เราอายุ 23 แล้ว เรายังไม่บรรลุนิติภาวะเหรอ แม่บอกว่า" กูไม่ได้กลัวคนอื่นหรอก กูกลัวจะโง่เหมือนที่ผ่านมา" ก็อีกแล้ว แม่ยกเรื่องเก่าๆ มาพูดอีกแล้ว เราตัสินใจว่าอยากจะออกจากบ้านไปอยู่ไกลบ้านเลย
รบกวนเพื่อนๆ ให้คำแนะนำหรือติเตียนยังไงก็ได้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ