...ดายเดียว...

รอแล้วเฝ้ารอเล่า
อยากให้เขามาแลเหลียว
เงาหม่นทนดายเดียว
บนทางเสี้ยว เหลียวกลับมอง

หวังฝันวาดวันหวาน
ทางประสานหว่านเราสอง
คืนคงลงประคอง
กอดตะกองในสองเรา

ยิ่งห่างยิ่งร้างเจ็บ
ใจหนาวเหน็บเก็บความเหงา
เป็นเพื่อนเหมือนดั่งเงา
เมื่อไร้เขา...เศร้าดายเดียว....

เพ็ญพิชญา