จิตกับปัญญา

อยากถามผู้รู้ในการปฏิบัติภาวนาในพระพุทธศาสนาสมาธิที่ถูกต้องที่เป็นฐานในการเจริญปัญญาวิปัสสนาเป็นอย่างไรต้องมีสติสัมปชัญญะรู้เนื้อรู้ตัวเวลาเคลิ้มเวลาเผลอไปคิดด้วยหรือไม่ครับ แล้วอานาปานสติในพระสูตรที่

จขทก.สงสัยทำไมมีคนนึงหรือบางคนเชื่อว่าไม่ต้องมีสติในกายเวทนาจิตธรรมหรือไม่ต้องมีสติกำหนดรู้หรือพิจารณาในสภาวะจริงของกายและใจจะเรียกสติปัฏฐาน4หรืออะไรก็แล้วมันจริงเหรอแม้แต่สมเด็จพระญาณสังวรสมเด็จพระสั

อยากถามความคิดเห็นทุกๆท่านคิดเห็นยังไงเห็นด้วยหรือไม่ควรให้ฝ่ายปกครองสงฆ์ในพระพุทธศาสนาไทยเราเน้นสอนพระภิกษุสงฆ์ทุกวัดรวมถึงวัดบ้านมหานิกายให้ใส่ใจในการปฏิบัติภาวนาเช่นเดินจงกรมนั่งสมาธิโดยเฉพาะเน้นด้

"ไม่รวยก็สุขได้" (ตรรกะปลอบใจคนจน) นี่คือ "กับดักทางชนชั้น" ที่แสบที่สุดของพระพุทธเจ้า(พระพุทธศาสนา) ตรรกะปลาไหล: บอกว่า "เงินไม่ใช่ความสุข" แต่ในวัดกลับมี "ถังบร

" สติ...เป็นของสำคัญ อย่าลดละ ปล่อยวาง ไม่ว่าจะไปที่ไหน มาที่ใด อยู่...ในสถานที่ใด อิริยาบถใด สติ...เป็นของสำคัญมาก ที่จะคอยจดจ่อจิต...ให้ต่อเนื่องกัน อยู่... เสมอ ไม่ลดละ จิต...ก็มีคุณค่า ใน

จริงไหมครับที่มีความคิดเห็นนึงบอกว่าจะปฏิบัติภาวนาแบบไหนก็ได้โดยไม่ทำตามแนวสติปัฏฐาน4หรือสอดคล้องสติปัฏฐาน4ก็บรรลุธรรมได้ เขาบอกว่าแค่ทำแบบสมถะเพ่งฌานนั่งสมาธิเพ่งก็บรรลุธรรมได้ละกิเลสพ้นทุกข์ได้โดยไม

จิตเป็นปรมัตถ์ธรรมไม่ใช่ว่าใครๆจะเห็นได้ เห็นจิตหมายถึงการเห็นสภาวธรรมในนั้น จิตหนึ่งวิถี คือ เห็นอารมณ์ปัจจุบันตามความเป็นจริงที่เกิดกับบุคคลผู้นั้น คือ ภาพถ่ายแต่ละshotแต่ละframe ที่สะท้อนความเป็นเ

สงสัยครับ