อยากเลิกนิสัยแบบนี้ ใครพอมีอะไรแนะนำบ้างไหม

คือตอนนี้หนูอยู่ ม.5 หนูสอบเข้า รร ประจำจังหวัดตั้งแต่ ม.4 หนูเป็นเด็กบ้านไกลอยู่นอกตัวเมือง จะนั่งรถไปกลับทุกวันก็ค่อนข้างลำบาก พอดีอาหนูทำงานในเมืองหนูเลยต้องไปอยู่กับอาค่ะ แต่หนูก็จะกลับบ้านทุกอาทิตย์ กลับเย็นวันศุกร์บ้าง เช้าวันเสาร์บ้าง แล้ววันอาทิตย์ก็นั่งรถโดยสารเข้าเมือง ทำแบบนี้มาตั้งแต่ ม.4 จนถึงตอนนี้ พ่อแม่ก็บอกว่าไม่ต้องกลับบ่อยก็ได้ ให้กลับพร้อมกับอา แต่ก็ไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงอยากกลับทุกอาทิตย์ หนูก็ได้แต่ตอบเค้าไปว่าถ้าหนูไม่กลับหนูก็ไม่ได้ตังสิ่555 แต่จิงๆหนูก็แค่อยากกลับไปเฉยๆ บ้านหนูพ่อแม่ไม่ได้เลี้ยงแบบปล่อยให้ทำอะไรตามใจตัวเองได้ตลอด ถ้าจะเที่ยวก็เที่ยวได้แต่ตอนกลางวันๆ ห้ามเที่ยวกลางคืน ที่จำได้หนูจะโดนตีมาตั้งแต่เล็กๆ เคยโดนจนเลือดออก เพราะหนูค่อนข้างดื้อ ล้ะก็เอาแต่ใจ หนูเป็นคนที่โรคส่วนตัวสูงมากกกกก จะไม่ค่อยสนิทกับใครง่ายๆอยู่แล้ว หนูเป็นคนติดบ้าน ไม่ชอบเที่ยว ปิดเทอมที่ผ่านมาก่อนม.5 เทอม2 หนุกลับบ้านตั้งแต่ยังไม่ปิดเทอม ยอมนั่งรถไปกลับๆเป็นชั่วโมงเพื่ออะไรไม่รู้ มีคนบอกว่าหนูเป็นคนติดพ่อแม่ ก็อาจจะจริงมั้งค้ะ พอปิดเทอมหนูก็มักจะติดซีรีย์ หาดูทุกเรื่อง หนูจะดูซีรีย์ตั้งแต่ประมาน 2 ทุ่มยันตี 2 ตี 3 หรือบางทีก็ยันเช้าล้ะก็นอน6 โมงบ้าง ไม่นอนบ้าง (หนูเป็นคนนอนดึกมาตั้งแต่ม.ต้นนะค้) หนูจะนอนตื่นเที่ยงทุกวัน บางวันอาจเร็วกว่านั้น ส่วนใหญ่หนูจะใช้ชีวิตอยุ่แต่ในห้อง ตื่นมาก็จะทำงานบ้านอะไรให้เรียบร้อย เวลานั้นหนูก็จะอยู่ในบ้านปกติ พอเย็นพ่อกลับบ้าน หนูก็เริ่มจะเข้าห้องเพราะหนุทำงานหมดแล้วเตรียมข้าวเตรียมไรไว้ให้ พ่อก็จะชอบบ่นหนูว่าไม่ออกจากห้องบ้าง บ้านหนูจะเป็นคนที่พูดจาค่อนข้างแรง พ่อเป็นคนใจร้อน อารมณ์ร้อน จะมีบางวันพ่อทำงานกลับมาเหนื่อย แต่หนูทำงานไว้ไม่ครบทุกอย่าง ก็จะโดนด่าด้วยคำที่...เจ็บ สำหรับหนู หลังๆมาหนูติดหนังหนักไปหน่อยเลยเริ่มขี้เกียจมากขึ้น ล้ะก็โดนด่าบ่อยขึ้น ล่าสุดที่หนูโกดสุดก็วันจะไปทำบุญ ตักบาตรเทโว หนูเป็นคนชอบแต่งตัว แต่งนู่นนี่นาน พ่อหนูก็รีบก็เร่งหนู หนูเลยรีบขึ้นรถ พ่อก็ด่าหนูว่า "จะทำอะไรก็ช้า จะไปไหนก็ไม่ทันคนอื่นเค้า จะทำบุญก็ไม่ได้บุญ เพราะมีอีพวก ตัวถ่วงนี่" (ปีนี้พ่อหนูไปขับรถบันทุกพวกข้าวสารอาหารแห้ง ซึ่งปกติทุกปีจะไม่มายุ่งเพราะพ่อไม่ค่อยถูกกับชาวบ้านเท่าไหร่) หนูไม่พอใจมากเลย แต่ก็ทำได้แค่นั่งฟัง ผ่านไป3-4 วัน พอเย็นๆหนูเข้าห้องพ่อก็จะเรียกออกมา เรียกแล้วก็ไม่พูด หนูก็จะทำหน้าหงุดหงิดใส่ บางวันก็จะบอกว่าไม่คิดจะออกจากห้องบ้างเลย บลาๆ แต่ทุกครั้งที่พ่อเรียกหนูจะทำกระฟัดกระเฟียดใส่ตลอด หนูอยากแก้นิสัยแบบนี้ แต่พอหนูอารมณ์ดีๆ พยายามทำตัวดีก็จะมีเรื่องให้หงุดหงิด อาทิตย์ก่อนหนูต้องกลับเข้าเมือง ตอนแรกหนูจะกลับพร้อมพ่อเพราะพ่อมีงานอยู่ใกล้เมืองพอดี แต่พอเช้ามาหนูก็ท้องเสีย เลยกลับเอง บ้านหนูจะแยกจากหมู่บ้านเค้าไปอยู่ในสวน ต้องเดินออกมารอรถไม่น่าจะถึงครึ่งกิโล รถแถวบ้านหนูวิ่งหมดรอบเร็ว ตอนนั้นหนูออกมาทันรถเที่ยวสุดท้าย แต่รถดันไม่จอดรับ หนูเลยต้องรอให้พี่มารับไปรออีกที่นึง (หนูเป็นลูกคนที่2 พี่สาวอายุ 19 แต่งงาน น้องชายอยู่ ป.3) พี่หนูก็เลยเข้ามารับตอน 4 โมง พวกหนูหวังดีไม่อยากให้พ่อแม่กลับมาเหนื่อยกับงานบ้านอีกเลยทำงานบ้าน ทำกับข้าวไว้ให้จน 5 โมงครึ่ง พ่อกลับมาแล้วหนูก็กำลังจะออกไปรอรถ แต่หนูก็โดนพ่อด่า ที่ไม่ยอมไปให้ทันรถที่ผ่านหน้าทาง โดนด่าที่ออกจากบ้านเย็น เมื่อก่อนพอหนูออกจากบ้านเร็วก็โดนด่า(ตอนนั้นติดแฟนด้วย แต่ทุกวันนี้หนูจะติดหนังมากกว่า555) คือตอนนี้หนูไม่รู้ว่าหนูทำผิดอะไรนัก พอหนูจะดีก็โดนด่า อยากช่วยกลับโดนด่า ไม่รู้จะทำตัวแบบไหนยังไง

ปล. หนูทั้งอยากระบายและอยากได้คำแนะนำดีๆสำหรับสิ่งที่หนูควรทำ หนูไม่รู้จะทำไงจิงๆตอนนี้หนูทำอะไรก็ผิดไปหมด อย่าว่าหนูโง่น้ะ หนูคิดอะไรเยอะๆไม่เป็นจริงๆ