เราเป็นอะไรหรือเปล่า?

สวัสดีค่ะ เราเป็นนักศึกษาปี1 ตอนนี้ก็3เดือนแล้วที่ใช้ชีวิตในมหาลัย แต่ยังไม่สนิทกับใครจริงจัง มองดูเพื่อนๆเขาสนิทกันมาก คุยกันสนุนสนาน เฮฮา แฮปปี้ มันเร็วไปหรือเปล่าคะที่คนเราจะสนิทสนมกันขนาดนั้น
ตัดภาพมาที่เรา แปลกดีค่ะคนตั้งเยอะแยะแต่กลับรู้สึกเหมือนอยู่คนเดียว บอกไม่ถูก

เรารู้สึกว่าไม่มีใครเป็นมิตร ไม่มีใครน่าคบหา ไม่มีใครจริงใจหรือเข้าใจเราจริงๆ เพราะหลายคนแสดงพฤติกรรมที่เราไม่ชอบเอาซะเลย(ถ้าเล่าจะยาวมาก)
เราไม่อยากทำความรู้จัก ไม่อยากจะสนิทด้วย ในห้องเราพูดน้อยมากๆ พูดมากสุดก็ตอนทำงานกลุ่ม
แล้วเรารำคาญเพื่อนในห้องเรามาก พวกเขาทำอะไรดูจะขัดหูขัดตาเราไปหมด เรามองว่าหลายอย่างพวกเขาแค่เฟค หรือเรามองโลกในแง่ร้ายเกินไป?
แต่เรามีเพื่อนสนิทตั้งแต่มอปลายนะคะ เราจะเป็นตัวเองก็ตอนอยู่กับพวกเขา แล้วก็ตอนอยู่กับครอบครัว อมยิ้ม09

บางครั้งเราคิดว่าเราบ้า มองคนอื่นร้ายไปหมด คิดว่าไม่มีใครหวังดีกับเราหรอก อะไรแบบนี้
เราอึดอัดค่ะ เราไม่เป็นตัวเอง เราเกร็งไปหมด เหมือนอะไรมาถมอยู่ที่หน้าอกเตรียมจะระเบิดตลอดเวลา
ทุกวันนี้เราตั้งใจไปเรียน พอเลิกก็รีบเดินออกจากห้องคนแรกๆ เพราะไม่อยากจะทักทาย หรือบ๊ายบ่ายใคร
มีเพื่อนบางคนมาเล่นด้วย ชวนคุย เข้าหาเรา(อาจจะตามมารยาท) เราไม่ได้รู้สึกดีใจเลย เราอยากอยู่แบบสงบๆ เราไม่อยากเป็นจุดสนใจ จะได้ไม่ต้องมีใครมาตัดสิน ว่าเราเป็นแบบโน้นแบบนี้ ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครเขาจะใส่ใจ แต่เราคิดแบบนี้จริงๆค่ะ  อมยิ้ม08

แสดงความคิดเห็น
อ่านกระทู้อื่นที่พูดคุยเกี่ยวกับ  เพื่อนวัยเรียน ปัญหาชีวิต มหาวิทยาลัย สุขภาพจิต
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่