ยังจำได้ถึงวันแรกที่เรากับพี่เค้าได้เจอกัน วันนั้นเรายังดูเป็นเด็กกะโปโลอยู่เลย
เจอกันครั้งแรกเราก็กระโดดโบกไม้โบกมือเป็นเด็กๆ
พี่เค้าก็หลงทางตั้งแต่เจอกันครั้งแรก ตอนนั้น ยังไม่คิดเลยว่าจะได้รักคนๆนี้

พี่เค้าทำให้เราได้รู้จักความรัก
ได้รู้ว่าทำไมบางคนยอมเดินทาง2-3ชม.เพื่อได้เจอหน้าเพียงไม่ถึงชั่วโมง ได้รู้ว่าความสุขเวลาที่ได้เจอหน้ามันเป็นยังไง
แค่ได้เจอหน้ากัน ได้เดินจับมือ ได้อยู่ ได้คุย ก็รู้สึกไม่ต้องการอะไรแล้ว

หลายคนถามว่าทำไม เราถึงชอบพี่เค้า เพราะอายุห่างกันเยอะทีเดียว
เราไม่ได้มีคำตอบที่ชัดเจนนัก ในตอนแรกเราก็เหมือนคนอื่นๆ ชอบเพราะพี่เค้าสุภาพใจดี สปอร์ต แล้วก็ความคิดของเค้า
แต่พอเวลาผ่านไป เรากลับรักเค้ามากขึ้นเรื่อยๆ รักที่ตัวตนของเค้า รัก ในรอยยิ้ม รักความอบอุ่น รัก ทุกๆอย่างของพี่เค้า
ไม่ว่าพี่เค้าจะทำอะไร พี่เค้าจะนึกถึงเราตลอด เวลาเราไม่สบายพี่เค้าก็คอยเป็นห่วง หรือแค่อากาศเปลี่ยนเสียงแหบนิดนึงในตอนเช้า
พี่เค้าก็ห่วงแล้ว กลัวเราไม่สบาย เรารัก ในความเอาใจใส่ของพี่เค้า แต่ที่เรารักมากที่สุดคือการที่เราได้เป็นตัวของตัวเองอย่างเต็มที่ต่อหน้าพี่เค้า
เราจะทำตัวไม่ดี พี่เค้าก็มองว่ามันคือเรื่องธรรมดา พี่เค้าเข้าใจเรา เข้าใจมากกว่าตัวเราเองด้วยซ้ำ ยิ่งพี่เค้าเข้าใจเรายิ่งประทับใจ ยิ่งรักพี่เค้า
ไม่เคยมีใครเข้าใจเราอย่างพี่เค้า ที่เข้าใจและให้เราได้เป็นตัวของตัวเอง
คนที่ไม่ได้รักเราแค่ข้อดี แต่ยอมรับข้อเสียของเรา ไม่ต้องการให้เราฝืนเปลี่ยนตัวเองเพื่อเค้า

เรายังจำวันที่พี่เค้าก้มลงผูกเชือกรองเท้าให้เราได้ จำเดทแรกของเราที่ต่างคนก็ต่างเขิน
จำครั้งแรกที่เจอกันได้ ทุกๆวันพี่เค้าจะสร้างความประทับใจใหม่ๆเพิ่มขึ้นไปเรื่อยๆอย่างที่เค้าก็รู้ตัว
การบอกฝันดีทั้งที่พี่เค้าก็ทำงานมาเหนื่อยๆ แต่ก็ฝืนโทรมาหาเราก่อนแค่คิดขึ้นมาเราก็อดยิ้มไม่ได้

พี่เค้าเป็นคนสม่ำเสมอ ทุกอย่างที่พี่เค้าทำไม่เคยมีคำว่าโปรโมชั่น เป็นความหวานที่เป็นตัวตนของพี่เค้า
ทุกครั้งที่ทานข้าวด้วยกันพี่เค้าตักคำแรกให้เราเสมอ ทุกครั้งที่เดินคู่กัน พี่เค้าจูงมือเราทุกครั้ง
ทุกครั้งที่ไปด้วยกัน พี่เค้าเปิดประตูรถให้เราขึ้นก่อนตลอด

เราไม่เคยแปลกใจที่พี่เค้าจะมีสาวๆมาแอบชอบเยอะ ก็นะ ผู้ชายที่เหมือนหลุดออกมาจากในนิยาย ใครที่อยู่ใกล้ๆก็หลงรักได้ทั้งนั้น
ไม่ใช่แค่สุภาพ ใจดี ฉลาด อ่อนโยน แต่ความเป็นคนช่างดูแลแล้วสปอร์ตอีกอย่าง ไม่แปลกเลยที่จะมีสาวๆจะหลงรัก
แต่พี่เค้าก็แสดงออกชัดเจนให้เราสบายใจทุกครั้งไม่ว่าใครจะมาชอบพี่เค้ายังไง พี่เค้าก็ไม่เคยหวั่นไหว ทุกครั้ง
เวลาใครมาจีบ เราก็จะได้รู้ พี่เค้าจะบอกเพราะต้องการให้เราสบายใจ

พี่เค้าเข้าใจในความเป็นตัวตนของเรา เราชอบอะไรไม่ชอบอะไรพี่เค้ารู้ทุกอย่างอย่างเงียบๆ
หลายครั้งเวลาไปทานข้าวด้วยกัน พี่เค้าจะเลือกร้านที่เราชอบ
พี่เค้าจะจำว่าร้านไหนเราทานได้มาก พี่เค้าจะพามาซ้ำ อยากให้เราทานได้มากๆ

แต่ถ้าเรื่องอาหารความประทับใจที่สุดที่เราไม่ลืม เป็นมื้ออาหารที่ดีที่สุดคือ ครั้งนึงพี่เค้าทำแกงส้มมาให้ นั่นล่ะ
ประทับใจที่สุดแล้ว เป็นอาหารมื้อที่อร่อยที่สุด และประทับใจมากๆ คือ มันไม่ใช่มื้อราคาแพง
แต่อาหารฝีมือคนที่รักเนี่ย มันประทับใจกว่ามื้อแพงๆอีก มันเป็นอะไรที่เค้าตั้งใจทำมาให้
ต่อให้ไม่อร่อยก็ประทับใจแล้ว นี่อร่อยด้วยประทับใจหนักเลย

คือแบบผู้ชายอะไร สุภาพ ฉลาด เก่ง แล้วยังมีสกิลพ่อศรีเรือนอีก คิดแล้วปลื้มหนักมาก