เราเรียนมหาลัย ช่วงปี1-2 เรามีเพื่อนเกือบ 10 คน ไปไหนไปกัน เกลียดใครเกลียดด้วย เพื่อนเราไม่ชอบเพื่อนร่วมห้อง เรียกว่าเกลียดกันเลย เราก็ไม่ชอบด้วย เพราะเราแคร์ความรู้สึกเพื่อนเรา เราเข้าข้างเพื่อนเรา แต่เมื่อปี3 กลุ่มเราแตก ทะเลาะกัน แยกเป็นกลุ่มๆ เพื่อนก็ไปคบกะคนที่มันเคยเกลียด และทำท่าทางเป็นสนิท รักกันไปไหนก็ไปด้วยกัน เราเห็นล่ะเรารู้สึกสมเพศมันมาก ยิ่งทุกครั้งเรียนในห้องมันต้องโชว์พราว เสียงดัง ทำสนิทคนโน้นทีคนนั่นที ทำตัวเด่น จากเพื่อนรัก กลายเป็นเกลียดมาก เกลียดจนไม่อยากร่วมห้อง เห็นล่ะรู้สึกรำคานตา ตอนนี้เราอยู่ปี 4 มีเพื่อนสนิท 2 คน เพื่อนในกลุ่มก็มีในห้งก็มีแต่หาความจริงใจยาก ต่อหน้าอย่างลับหลังอย่าง เราก็แอ๊ปไม่เป็นที่จะให้ทุกคนมารักมาชอบในการเฟ็ค เราเคยคิดว่าอาจเป็นที่ตัวเราก็ได้ ถึงได้มีเพื่อนน้อย แต่ถึงวันนี้ มีเพื่อนตั้ง2คนนะ ดีกว่ามีเยอะแต่หาความจริงใจไม่ได้ ต้องใส่หน้ากากเข้าหากัน ทำไม่ลงจริงๆ รู้สึกละอายตัวเอง รู้แค่ว่าถ้าอยากมีเพื่อนเยอะๆเข้ากับได้ทุกคน ก็ต้องนิสัยดีจริงๆ หรือไม่ ก็ต้อง

เก่ง แต่อย่างหลังก็คงอยู่ไม่นานหรอก เพราะความจริงจะฆ่าคน

เอง!!!!!
ต้อง:)หรอ ถึงจะอยู่เป็นสัตว์สังคมได้ ?