ตามหัวข้อกระทู้เลยค่ะ คือเราก็มีแฟนอยู่แล้ว แต่ไปหลงรักคนๆนึงที่เป็นเพื่อนของเพื่อนเรา เรารู้จักคนนี้มานานแล้วแหละ รู้จักกันผ่านเฟสบุ๊ค เราก็แอดเขาไปปกติเหมือนที่ผู้หญิงทุกคนทำเมื่อเห็น ผู้ชายหล่อนั้นแหละ พอเขารับแอดเรา เราก็คุยกันปกติทักทายกันเหมือนเพื่อนใหม่ ที่เราแอดไปเพราะเห็นประวัติส่วนตัวเค้าตั้ง ที่อยู่ใกล้ๆเรา อยู่ใกล้กันแต่ก็ไม่เคยเจอกันสักที จนกระทั่งได้สวนกันประมาน 2-3ครั้ง เราจำเขาได้ แต่เขาจำเราไม่ได้ และเวลาก็ผ่านไปประมาน 1 เดือนกว่าๆ เพิ่งมารู้ทีหลังว่าเขาเป็นเพื่อนของเพื่อนเราอีกที เราก็เคยแกล้งๆให้เพื่อนเราไปจีบให้ คือตอนนั้นก็ไม่ได้คิดอะไรเน้าะก็แกล้งพูดเล่นๆกับเพื่อน แต่เพื่อนเราดันไปพูดให้เขาฟังจริงๆ นี่สิ จนเขาทักเรามาทั้งไลน์ทั้งเฟส ตอนนั้นเขินมากยอมรับเลย ตอนแรกเราตัดสินใจว่าจะไม่คุยเพราะเรามีแฟนอยู่แล้วแต่ก็ตัดสินใจคุย เพราะวันนั้นเรากับแฟนทะเลาะกันถึงขั้นจะเลิกเพราะแฟนเรากลับไปคุยกับแฟนเก่า เขาโทคุยกันตั้งแต่ตอนเย๊นจนถึง 5 ทุ่มเลยคุยกันทั้งที่เราก็ยังอยู่ด้วย เออคุยได้กูก็ต้องคุยได้ ตอนนั้นเราคิดแบบนี้แล้ว เราก็เลยบ้าง พอได้คุยเขาก็น่ารักดีนะ อายุก็เท่ากันอยู่ใกล้ๆกันอีก แต่แปลกที่ไม่เคยเจอกันจะๆสักที คุยจนแฟนเดินเข้ามาในบ้านเราเลยตัดบทว่าจะไปอาบน้ำนะ จะนอนนะ แบตหมดบ้างอะไรทำนองนี้แหละ เขาก็เหมือนอยากคุยต่อพยายามทักมาเรื่อยๆ เราก็ต้องทำเป็นไม่สนใจก่อนเพราะตอนนั้นเราทะเลาะกับแฟนอยู่ คุยกันได้2เดือน เขาก็ชวนเราไปเที่ยวด้วย ไปดื่มด้วย เราก็ไป ก็เพราะความเมาด้วยมั้งที่เราเผลอไปมีอะไรกัน แล้วก็นอนด้วยกันถึงเช้า พอเช้าเราก็แยกย้ายกันไปแต่ก็ยังคุยกันอยู่ แต่ก็คุยด้วยไม่ค่อยมากเหมือนเมื่อก่อน เขาเริ่มไม่อ่านข้อความเรา เริ่มไม่ชวนคุย เราก็เริ่มนอยแล้วว่าทำไมไม่ตอบ เขาก็บอกว่าเขาไม่ว่างอีกอย่างไลนืไม่ค่อยได้เข้า เข้าแต่เฟส เพราะมันคนละแอพกัน เราก็เริ่มค่อยๆสารภาพนะว่าเราชอบเขา เขาก็แบบนิ่งๆตามสไตล์ผู้ชาย เพื่อนเราบอกว่าเขาขี้อาย ไม่ชอบผู้หญิงเยอะ แต่ก็ให้เราพยายามง้อบ่อยๆ เพื่อนเราก็รู้นะว่าเรามีแฟนแล้ว มันทั้งห้ามทั้งเชียร์เลย 55555555555  เพื่อนเรามันก็คงห่วงว่าแฟนเราจะไปกระทืบเพื่อนมันแหละ เราก็บอกตลอดนะว่าไม่ทำให้เพื่อนมันเดือดร้อนหรอก จนต่างคนต่างหายไปจากกัน เป็นอาทิตย์ เขาก็ไปทำหน้าที่ของเขาเราก็ทำหน้าที่ของเรา จนเราได้ไปเจอกันที่ร้านข้าว เราก็ได้แต่ยิ้มให้ไม่ได้ทัก เพราะเราไปกับแฟนเรา เราก้ไม่อยากให้แฟนเรารู้ แต่เราก็เขินๆเนอะเวลาเจอคนที่เคยคุยด้วยอ่ะ พอเจอกันครั้งนั้นเราก็ได้ทักเขาไป เราทักไปว่า ทำไมเจอแล้วไม่ทักล่ะ ก็แซวๆเขาไปอย่างงั้นแหละหาเรื่องคุยด้วย เขาตอบมาว่า อ้าว ต้องทักด้วยหรอ เราเลยบอกไปว่าไม่เป็นไร อยากทักค่อยทัก ไม่อยากทักก้ไม่ต้องทัก เขาก้บอก อืม โอเค เราก็เริ่มนอยล่ะไม่มีเรื่องจะคุยเลยเงียบไปดีกว่า พออีกวันนึงเจอนางที่เซเว่น ตอนแรกเราเห็นแว๊บๆแล้วว่าเป็นเขาแน่ๆ เลยพยายามเดินหลบเพราะคราวนี้เราก้ไปกับแฟน แต่ก็เจอจนได้เพราะเซเว่นก้ไม่ได้กว้างขนาดนั้น ตอนแรกคิดว่าเขาไม่เห็นเราด้วยซ้ำ เพราะเราตัวเตี้ยมากเตี้ยขนาดที่ชั้นขนมที่เซเว่นสูงกกว่าปิดมิดเลย แต่ก็เห็นจนได้ เขาก็ยิ้มให้เรา เราก็ยิ้มตอบทีนี้เขาก็ส่งสติ๊กเกอร์มาทางไลน์ เราก็เปิดอ่านแต่ไม่ได้ตอบ พอถึงบ้านเราก็ทักไป ทักไปเยอะมากแต่เขาไม่ยอมตอบเราเลย ทุกครั้งที่ไม่ได้คุยเราจะคิดถึงเขามากเลยนะ คิดถึงจนคิดมาก จนบางครั้งเริ่มคิดไปเอง เราก้เลยไปงอแงใส่เพื่อนเราว่าทำไมเพื่อนไม่ตอบเลยวะ แคปแชทไปให้ดู บ่นๆให้ฟัง มันก็บอกให้ไปง้อไปคุยกันให้รุ้เรื่อง เขาอาจจะงอนเพราะเห็นไปกับแฟนรึป่าว !!! สงสัยเพื่อนเราคงไปเล่าให้เขาฟังว่าเราไปบ่นเขา เขาก็เลยส่งไลน์มาบอกว่า จะให้เราไปยุ่งกับเธอได้ไง ก็เธอยังคุยกับแฟนเธออยู่อ่ะ เราก้น้ำตาตกเลยไม่รู้ทำไมแต่นอยมาก แต่ก็รู้ตัวทุกครั้งที่ทำรู้ว่ามันผิด แต่ก็ยังทำ เราก็แค่เป็นคนเห็นแก่ตัวนั้นแหละไม่รู้จักพอ . เราก็เลยตอบกลับไปแบบนอยๆว่า ไม่เป็นไรนะ ถ้าลำบากใจเราไม่ทักไปก้ได้ แต่เราชอบเธอจริงๆ แต่ถ้าเธอมีคนคุยแล้วหรือมีแฟนแล้วเราก็จะไม่ยุ่ง แต่ถ้ายังไม่มีใครก็ยังมีเรานะ แต่ขอเหอะถ้าเป็นไปได้อย่าหายไปไหนเลย ฟังดูอาจจะเห็นแก่ตัวนะแต่ก็ยังอยากให้เป็นแบบนั้นจริงๆ เราแคร์เธอนะ เราพยายามจะไม่ลงรูปรู่ ไม่โพสหาแฟนเรา ไม่แท็กหาแฟนเราก้เพราะเธอเรากลัวเธอไม่พอใจ อืมถ้าไม่อยากยุ่งก็ไม่เป็นไร แล้วเราก็เริ่มหายไปไม่ทักไป ไม่ไลคืไม่ส่อง แต่ก็ยังคิดถึงอยู่ คิดถึงมากๆ คิดถึงจนบางทีร้องไห้ก็มี เลยพยายามไม่เล่น เฟส ไม่เล่นไลน์ หมกมุ่นเข้าไอจีอย่างเดียวแต่คิดว่าจะหนีพ้น ไม่พ้นจ้ะทุกครั้งที่เล่นรูปนางก็จะเด้งขึ้นมามันทำให้คิดถึงหนักเข้าไปอีก จนหายไปเกือบเดือนนางก้เริ่มทักมา เริ่มมาง้อ เริ่มอยากเจอเริ่มอยากมาหา เราก็พยายามตีตัวออกห่างทั้งที่คิดถึง. จนเราไปหาเขาที่บ้าน อยากคุยอยากจะจบเรื่องนี้แล้วอยู่แบบนี้ไปเรื่อยๆไม่ดีแน่ ทะเลาะกันหนักมาก หนักจนเขาร้องไห้แล้วเดินมากอดเรา เราก็ใจอ่อนแล้วนอนเป็นเพื่อนเขาอีกคืนนึง พอเช้าก็แยกย้ายกัน คราวนี้ไม่มีใครทักหาใครเลย พยายามหายออกจากกัน เราก็คิดถึงนะแต่จะพยายามไม่ทักไปเพราะเราก็ต้องเลือกแฟนเรา แต่เราก้พยายามถามเรื่องเขากับเพื่อนเขาอยู่ ถามบ่อยมาก ว่าเขาเป็นยังไง มีคนคุยรึยัง เพื่อนเราก็บอกว่าเขาไม่มีคนคุยนะ เราก็ดีใจนะที่ยังไม่มี แต่จะให้ไปคบกับเขาแล้วทิ้งแฟนเราไปเราก็ทำไม่ได้ หลังๆเขาเพ้อในเฟสบุ๊คบ่อยมาก เหมือนไปแอบชอบแอบรักใครสักคนนี่แหละ แชร์มาแต่ละโพส เศร้าๆทั้งนั้น เราก็เริ่มคิดแล้วมากแล้วว่าเขาแอบไปชอบใคร พอถามเขาก็บอกว่าป่าวแชร์ไปงั้นแหละ เราควรจะทำยังไงดี ไม่อยากเป็นแบบนี้เลย มันเศร้ามาก หวงเขานะแต่ก็หวงในสถานะเพื่อนคนนึง หึงนะเวลาไปคุยกับคนอื่น คิดถึงนะเวลาไม่ได้คุยไม่ได้เจอ ไม่รู้จะทำยังไงดีคิดถึงเขาอยู่ทุกวันคิดถึงจนร้องไห้ TT แต่เพื่อนเรารู้นะว่าเรากับเพื่อนมันมีอะไรกันแล้ว มันก็บอกว่าอย่าไปยุ่งเลยกลัวมีปัญหากัน เราก็อยากจะไม่ยุ่งนะแต่จะให้ทำยังไงล่ะก็มันหลงเขาไปแล้วอ่ะ . ปล. ที่เราหลงเขาเป็นเพราะว่าเขาเข้าใจเรามากกว่าแฟนเราเข้าใจเราซะอีก อยู่ด้วยกันก็แฮ๊ปปี้ดี ให้คำปรึกษาได้ดี นิสัยนางก็ดี หน้าตาก็ดี ชอบทำอะไรคล้ายๆกัน ชอบกินเหมือนกัน คือเหมือนกันเกือบทุกๆอย่างอ่ะ เราก็เลยหลงเขาเป็นพิเศษ