เริ่มเลยนะ
เราเคยเดินสายทำงานกลางคืนมา แบบพวกนั่งดริ้งอะค่ะ คือที่เราทำงารแบบนี้เพราะเราตัวคนเดียว
พ่อก็ตาย แม่ก็ไม่เคยอยู่ด้วย ใช้ชีวิตอยู่ครเดียวตั้งแต่จบ ม.3 เราก็หางานทำไปเรื่อยๆ งานกลางวันบ้าง กลางคืนบ้าง
คือเราก็เอาตัวรอดมาได้เรื่อยๆ จนเราอายุ20ปี เราก็ช่วงเพื่อนสนิทที่เรียนปวช.มาด้วยกัน ชวนไปทำงานเดินสายตาม
จังหวัดต่างๆ เริ่มที่ภาคใต้ก็ไล่ลงมาเรื่อยๆ หัวหิน สมุย กระบี่ ภูเก็ต ข้ามเรื่องทำงานมาถึงตอนเจอแฟนเลยแล้วกันนะ
แฟนคนปัจจุบันที่กำลังคบอยู่เค้าอายุต่างจากเรา15ปี ซึ่งอย่างว่าแหละค่ะ ความคิดเห็นก็ต้องมีต่างกันบ้างแต่เค้า
ก็ตามใจเราทุกอย่าง อยากได้อะไรก็ซื้อให้ คือตามใจจนเราเสียนิสัย แต่เราก็เป็นคนไม่เรียกร้องอะไรหรอกนะ
ที่แฟนเราตามใจเพราะเค้ารักเรา รักเรามากจริงๆ เค้ามีลูกติดมาคนนึง แต่ลูกเค้าจะมาอยู่กับเค้าแค่ ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์
3วันเท่านั้น ลูกเค้ากับเราอายุต่างกันแค่8ปี แต่เค้าเป็นเด็กดีน่ารัก ไม่ค่อยดื้อเท่าไหร่ เรากับแฟนอยู่กันมา1ปีแล้ว
ก็รู้สึกผูกพันนะ เพราะเรากับแฟนอยู่ด้วยกันตลอดเวลา มีทะเลาะกันบ้างเป็นธรรมดา แฟนเราเป็นคนน่าตาไม่หล่อหรอก
แต่เค้านิสัยดีมากจริงๆ ครอบครัวเค้าก็ดีกับเราทุกคน ไม่มีใครมองว่าเราเป็นเด็กเลย คือพาไปเที่ยวทุกอาทิตย์ เราก็ชอบ
รู้สึกเหมือนว่า นี่แหละครอบครัวอบอุ่น ซึ่งเราไม่เคยได้รับมันมานานแล้ว ตั้งแต่พ่อจากเราไป ทุกอย่างก็โอเคดีนะ จะมาถึง
วันที่เราต้องไป ตจว.(จ.หนึ่งของภาคอีสาน) ทำให้เรากับแฟนต้องห่างกัน เรากับแฟนห่างกันแค่เดือนเดียว นี่แหละมันทำให้
เราคิดถึงกันมาก เพราะเราก็ไม่เคยห่างกันนานขนาดนี้ จนวันนึงเราได้ไปเจอผู้ชายคนใหม่
วันนึงเราไปเที่ยวผับผับนึง คือที่ไปเที่ยวเพราะเราเบื่อๆเซงๆ เราเลยไปปลดปล่อย55555+ เราไปกับพี่สาว,ป้า,แม่ (แม่กับป้าเป็นคนชอบดื่ม)
เราก็ดื่ม เต้นๆตามปกติ แต่พอจะกลับ เราก็บอกแม่ว่า
แม่:ป้ะ พอแล้วลูก กลับบ้านกันเหอะ
เรา:แม่กลับไปก่อนเลย หนูยังไม่อยากกลับ
แม่:แล้วจะกลับยังไง เพิ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรกไม่ใช่หรอ
(ใช่ค่ะ เพิ่งมาครั้งแรกไม่รู้จักใคร จะกลับยังไง)
เรา:น่าาาแม่ เดี๋ยวหนูหาทางกลับได้เองแหละ
(แล้วเราก็บอกแม่ว่าแป๊ปนึง)
เราก็หันไปสกิดผู้ชายข้างหลังโต๊ะว่า
เรา:เธอๆ เพื่อนเธอมีใคร มีรถมอไซไหม?
ผช:ผมก็มีครับ มีไรรึป่าว
เรา:พอดีบ้านเราอยู่....รู้จักไหม?
ผช:รู้จักดิบ้านเราก็อยู่ในนั้น (บังเอิญเกิ๊น555)
เรา:อ่องั้นจะกลับตอนไหน ถ้าจะกลับแล้วไปส่งด้วยดิ
(คือเราไม่ได้อ่อยนะ ตอนนั้นแทบจะมองไม่เห็นหน้าผู้ชายคนนี้เลยด้วยซ้ำ)
ผช: เห้ยย เรายังไม่ได้รู้จักกันนะ เธอไว้ใจเราหรอ?
เรา:เออน่า ถ้าเธออยากรู้จักเรา เธอไม่กล้าทำไรเราหรอก จริงป้ะ?
แล้วเราก็หันไปบอกแม่ว่า: แม่นี่ไงเพื่อนหนู แม่กลับไปก่อนเลย
แม่:ไม่เอาไม่ได้ เค้าเป็นผู้ชาย เพิ่งจะรู้จักกัน ไปปๆๆๆ กลับบ้านๆพรุ่งนี้จะพามาใหม่
เรา:จริงนะแม่ พรุ่งนี้ะามาอีกนะ
เราหันไปบอกผู้ชายคนนี้ว่า(เรียกเค้าว่าโจแล้วกัน):โจ งั้นเรากลับกับแม่ แต่ขอเบอร์ไว้ก่อนได้ป้ะ
โจ:อ้ะ กดเบอร์มาเลย (โจยื่นมือถือมาให้เรา)
เรา:เคๆ แล้วไงพรุ่งนี้เจอกัน ที่เราขอเบอร์เพราะพรุ่งนี้โจจะได้พาเรามา55555
โจ:เค บ๊ายบาย กลับบ้านดีดีล่ะ
หลังจากคืนนั้นมา เราก็คุยกับโจมาตลอดเวลา โจถามว่าเรามีแฟนไหม เราก็ตอบไปตามตรงว่ามีแฟนแล้ว แต่ตอนนี้มีปัญหากับแฟนนิดหน่อย
โจก็ไม่ได้ถามอะไรเกี่ยวกับแฟนเราอีก โจชอบขอมาหาเราที่บ้าน (คือที่บ้านเรากับพ่อแม่โจเป็นญาติห่างๆกัน) บังเอิญไปป้ะะ55555++
โจก็มาบ้านเราตลอด บ้านเราชอบมีปาร์ตี้กันทุกเย็น จะมีเบียร์มีเหล้ากันตลอด แต่ทุกคนในบ้านเราก็รู้นะ ว่าเรามีแฟนอยู่ที่ภาคใต้
แต่เรากับโจก็ไม่ได้มีไรเกินเลย เราทำตัวเหมือนกับว่าเป็นเพื่อนกัน รู้จักกันมานาน คือเราไม่ได้รู้สึกว่าชอบโจเลยนะ แต่โจนี่สิเหมือนจะชอบเรา
คือเราไม่ได้หลงตัวเองนะ แต่การกระทำของโจอะดิ แบบมาหาเราทุกวัน พาไปกินข้าว ชวนไปนู่นนี่ แล้วแบบนี้มีถ่ายรูปคู่กับเราลงfacebook
ซึ่งตอนนั้นเราบอกได้เลบว่า เราก็มีหวั่นๆใจบ้าง แต่เราก็คิดถึงแฟนเราตลอดเวลานะ แต่พอมีโจเข้ามา มันทำให้เราคิดถึงแฟนเราน้อยลง
โจเป็นคนน่าตาใช้ได้เลยนะ คนอื่นอาจจะมองว่าโจหล่อเลยก็เป็นได้ แต่สำหรับเรา เราว่าเฉยๆ เพราะเราก็ไม่ได้ชอบผชที่น่าตา แล้วมีวันนึง
เราได้มีโอกาสไปบ้านโจ บ้านโจหลังนี้โจอยู่คนเดียว ส่วนพ่อกับแม่อยู่อีกหลังนึง พอเราได้ไปครั้งแรก มันก็ต้องมีครั้งที่สอง สาม สี่ ห้า เรื่อยๆอ้ะ
แต่เรากับโจก็ไม่ได้ทำไรเกินเลยนะ เพราะโจอะแหละไม่อยากทำอะไรเรา บอกตรงๆนะ ผญกับผช อยู่ด้วยกันสองต่อสอง มันก็ต้องมีอารมณ์บ้างแหละ
เราวันนั้นก็มาถึง เป็นวันที่เราไปเที่ยวผับกับโจ กับพี่ๆของเรา แต่ขากลับเราไม่ยอมกลับบ้านล่ะสิ เราจะไปบ้านโจให้ได้ (แรดมากกกก555555+)
วันนั้นเรากับโจก็มีอะไรกัน (คืออารมณ์มันพาไปจริงๆนะ เราเป็นคนเริ่มก่อนด้วยซ้ำ)ฟังดูแย่เนาะ คือเราทำผิดต่อแฟนมากๆๆๆๆๆๆๆๆ แบบถ้าแฟนรู้คือ
เราตายแน่ๆ หลังจากคืนนั้น เรากับโจก็ผูกพันกันมากขึ้น มันเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆเองนะ คือเรากับโจอยู่ในบ้านกันสองคนโดยที่ไม่อยากออกไปไหนเลย
ข้าวเช้าก็กินกัน 6โมงเย็นอะไรแบบนี้ เราพูดได้เลยนะ ว่าตอนนั้นเราสองจิตสองใจมาก ว่าจะเอาไงต่อ จะอยู่นี่หรือจะกลับใต้ไปอยู่กับแฟนเหมือนเดิม
โจก็พยายามยื้อเราไว้ไม่อยากให้เรากลับ ถึงขึ้นจะไปบอกแม่ให้มาสู่ขอเราเลย แต่ยังไงๆแล้ว เราก็รักแฟนเรามากกว่า เราเลยต้องกลับไปหาแฟน TT
มาถึงจุดนี้บอกเลยว่าทรมานมาก เหมือนเรากำลังผูกพันกับโจ มีความสัมพันธ์แบบลึกซึ้งไปแล้ว โจบอกว่าโจรักเราแล้วจะรอเรากลับมา ตอนนี้เรา
กลับมาภาคใต้กลับมาอยู่กับแฟนแล้ว เราตัดทุกอย่างเลย แบบลืมอะ ลืมโจไปเลย แต่เราก็ทำไม่ได้ ทำไมมันทรมานก็ไม่รู้ คิดถึงมาก อยากโทรไปหา
อยากคุยอยากเห็นหน้า แต่ก็ต้องตัดใจ แต่ๆๆๆ เราก็ทำไม่ได้ วันนั้นเราเมา เราเลยกลับไปคุยกับโจอีก คุยอีก คุยกันมาเรื่อยๆ เรารู้ว่าเราผิด การต่อเรือ
ก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้อ้ะ พอเรามีโอกาสได้ไปกทม. โจก็มาหาเราที่กทม. เราเจอกัน เราคิดถึงกัน แล้วเราก็ได้กันอีก เห้อออออ เรารู้ว่ามันแย่นะ
แต่มันก็หยุดไม่ได้อะ
แฟนเราเค้าดูแลเราได้ทุกเรื่อง ทุกอย่าง เคยให้เราอยู่เฉยๆไม่ต้องให้เราทำอะไรเลย แต่เราก็หาของขายตามตลาดนัดบ้าง ในเว๊ปบ้าง ทำแก้เบื่อเฉยๆ
โจ พ่อเค้าเป็นตำรวจ แม่ขายของตลาดนัด แล้วก็เปิดร้านขายของชำเล็กๆในบ้าน เอ้อออ ลืมบอกไป แฟนเราเค้าเปิดอู่ซ่อมรถ เค้าเลยมีเงิน ดูแลดีมาตลอด
ส่วนโจ เราเคยคุยกันว่า เราจะช่วยกันสร้างไปด้วยกัน โจเป็นคนหัวคิดดีเรื่องการขายของ คือถ้าเรามาอยู่กับโจ เราก็อาจจะลำบากช่วงแรกๆ แต่อย่างว่าอะนะ
ชีวิตเราก็ลำบากมาตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว เราเลยไม่กลัวความลำบากอีก คือมีแค่ตัวเปล่า เราก็สามารถเลี้ยงตัวเองได้โดยไม่เดือดร้อนใคร
อ่านมาถึงตรงนี้ ทุกคนก็พอจะรู้แล้วนะ ว่าเรารักแฟนแล้วก็รักโจเช่นกัน ใครจะด่าเรา เราไม่โกรธหรอกนะ แต่ถ้าไม่ลองมาเป็นเรา ไม่รู้หรอก
เอาล่ะๆๆๆๆๆๆ เราว่าเราพิมพ์มาเยอะมากแล้ว อ่านแล้วอาจจะงงๆ เพราะเราเรียบเรียงไม่เก่ง ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนก่อน
ตอนนี้สับสนไปหมดไม่รู้จะเอาไงดี ใครที่อ่านแล้วช่วยคอมเม้นหน่อยนะคะ ว่าเราควรทำไงต่อ
จะอยู่กับแฟนแล้วตัดใจจากโจให้ได้
หรือ ตามใจตัวเอง โดยเลิกกับแฟนแล้วไปคบกับโจไปเลย คือถ้าทำแบบนี้ต่อไป เราสงสารแฟนมาก
เขาที่เพิ่งเจอ กับ เธอที่มาก่อน เราจะเลือกใครดี?
เราเคยเดินสายทำงานกลางคืนมา แบบพวกนั่งดริ้งอะค่ะ คือที่เราทำงารแบบนี้เพราะเราตัวคนเดียว
พ่อก็ตาย แม่ก็ไม่เคยอยู่ด้วย ใช้ชีวิตอยู่ครเดียวตั้งแต่จบ ม.3 เราก็หางานทำไปเรื่อยๆ งานกลางวันบ้าง กลางคืนบ้าง
คือเราก็เอาตัวรอดมาได้เรื่อยๆ จนเราอายุ20ปี เราก็ช่วงเพื่อนสนิทที่เรียนปวช.มาด้วยกัน ชวนไปทำงานเดินสายตาม
จังหวัดต่างๆ เริ่มที่ภาคใต้ก็ไล่ลงมาเรื่อยๆ หัวหิน สมุย กระบี่ ภูเก็ต ข้ามเรื่องทำงานมาถึงตอนเจอแฟนเลยแล้วกันนะ
แฟนคนปัจจุบันที่กำลังคบอยู่เค้าอายุต่างจากเรา15ปี ซึ่งอย่างว่าแหละค่ะ ความคิดเห็นก็ต้องมีต่างกันบ้างแต่เค้า
ก็ตามใจเราทุกอย่าง อยากได้อะไรก็ซื้อให้ คือตามใจจนเราเสียนิสัย แต่เราก็เป็นคนไม่เรียกร้องอะไรหรอกนะ
ที่แฟนเราตามใจเพราะเค้ารักเรา รักเรามากจริงๆ เค้ามีลูกติดมาคนนึง แต่ลูกเค้าจะมาอยู่กับเค้าแค่ ศุกร์-เสาร์-อาทิตย์
3วันเท่านั้น ลูกเค้ากับเราอายุต่างกันแค่8ปี แต่เค้าเป็นเด็กดีน่ารัก ไม่ค่อยดื้อเท่าไหร่ เรากับแฟนอยู่กันมา1ปีแล้ว
ก็รู้สึกผูกพันนะ เพราะเรากับแฟนอยู่ด้วยกันตลอดเวลา มีทะเลาะกันบ้างเป็นธรรมดา แฟนเราเป็นคนน่าตาไม่หล่อหรอก
แต่เค้านิสัยดีมากจริงๆ ครอบครัวเค้าก็ดีกับเราทุกคน ไม่มีใครมองว่าเราเป็นเด็กเลย คือพาไปเที่ยวทุกอาทิตย์ เราก็ชอบ
รู้สึกเหมือนว่า นี่แหละครอบครัวอบอุ่น ซึ่งเราไม่เคยได้รับมันมานานแล้ว ตั้งแต่พ่อจากเราไป ทุกอย่างก็โอเคดีนะ จะมาถึง
วันที่เราต้องไป ตจว.(จ.หนึ่งของภาคอีสาน) ทำให้เรากับแฟนต้องห่างกัน เรากับแฟนห่างกันแค่เดือนเดียว นี่แหละมันทำให้
เราคิดถึงกันมาก เพราะเราก็ไม่เคยห่างกันนานขนาดนี้ จนวันนึงเราได้ไปเจอผู้ชายคนใหม่
วันนึงเราไปเที่ยวผับผับนึง คือที่ไปเที่ยวเพราะเราเบื่อๆเซงๆ เราเลยไปปลดปล่อย55555+ เราไปกับพี่สาว,ป้า,แม่ (แม่กับป้าเป็นคนชอบดื่ม)
เราก็ดื่ม เต้นๆตามปกติ แต่พอจะกลับ เราก็บอกแม่ว่า
แม่:ป้ะ พอแล้วลูก กลับบ้านกันเหอะ
เรา:แม่กลับไปก่อนเลย หนูยังไม่อยากกลับ
แม่:แล้วจะกลับยังไง เพิ่งเคยมาที่นี่ครั้งแรกไม่ใช่หรอ
(ใช่ค่ะ เพิ่งมาครั้งแรกไม่รู้จักใคร จะกลับยังไง)
เรา:น่าาาแม่ เดี๋ยวหนูหาทางกลับได้เองแหละ
(แล้วเราก็บอกแม่ว่าแป๊ปนึง)
เราก็หันไปสกิดผู้ชายข้างหลังโต๊ะว่า
เรา:เธอๆ เพื่อนเธอมีใคร มีรถมอไซไหม?
ผช:ผมก็มีครับ มีไรรึป่าว
เรา:พอดีบ้านเราอยู่....รู้จักไหม?
ผช:รู้จักดิบ้านเราก็อยู่ในนั้น (บังเอิญเกิ๊น555)
เรา:อ่องั้นจะกลับตอนไหน ถ้าจะกลับแล้วไปส่งด้วยดิ
(คือเราไม่ได้อ่อยนะ ตอนนั้นแทบจะมองไม่เห็นหน้าผู้ชายคนนี้เลยด้วยซ้ำ)
ผช: เห้ยย เรายังไม่ได้รู้จักกันนะ เธอไว้ใจเราหรอ?
เรา:เออน่า ถ้าเธออยากรู้จักเรา เธอไม่กล้าทำไรเราหรอก จริงป้ะ?
แล้วเราก็หันไปบอกแม่ว่า: แม่นี่ไงเพื่อนหนู แม่กลับไปก่อนเลย
แม่:ไม่เอาไม่ได้ เค้าเป็นผู้ชาย เพิ่งจะรู้จักกัน ไปปๆๆๆ กลับบ้านๆพรุ่งนี้จะพามาใหม่
เรา:จริงนะแม่ พรุ่งนี้ะามาอีกนะ
เราหันไปบอกผู้ชายคนนี้ว่า(เรียกเค้าว่าโจแล้วกัน):โจ งั้นเรากลับกับแม่ แต่ขอเบอร์ไว้ก่อนได้ป้ะ
โจ:อ้ะ กดเบอร์มาเลย (โจยื่นมือถือมาให้เรา)
เรา:เคๆ แล้วไงพรุ่งนี้เจอกัน ที่เราขอเบอร์เพราะพรุ่งนี้โจจะได้พาเรามา55555
โจ:เค บ๊ายบาย กลับบ้านดีดีล่ะ
หลังจากคืนนั้นมา เราก็คุยกับโจมาตลอดเวลา โจถามว่าเรามีแฟนไหม เราก็ตอบไปตามตรงว่ามีแฟนแล้ว แต่ตอนนี้มีปัญหากับแฟนนิดหน่อย
โจก็ไม่ได้ถามอะไรเกี่ยวกับแฟนเราอีก โจชอบขอมาหาเราที่บ้าน (คือที่บ้านเรากับพ่อแม่โจเป็นญาติห่างๆกัน) บังเอิญไปป้ะะ55555++
โจก็มาบ้านเราตลอด บ้านเราชอบมีปาร์ตี้กันทุกเย็น จะมีเบียร์มีเหล้ากันตลอด แต่ทุกคนในบ้านเราก็รู้นะ ว่าเรามีแฟนอยู่ที่ภาคใต้
แต่เรากับโจก็ไม่ได้มีไรเกินเลย เราทำตัวเหมือนกับว่าเป็นเพื่อนกัน รู้จักกันมานาน คือเราไม่ได้รู้สึกว่าชอบโจเลยนะ แต่โจนี่สิเหมือนจะชอบเรา
คือเราไม่ได้หลงตัวเองนะ แต่การกระทำของโจอะดิ แบบมาหาเราทุกวัน พาไปกินข้าว ชวนไปนู่นนี่ แล้วแบบนี้มีถ่ายรูปคู่กับเราลงfacebook
ซึ่งตอนนั้นเราบอกได้เลบว่า เราก็มีหวั่นๆใจบ้าง แต่เราก็คิดถึงแฟนเราตลอดเวลานะ แต่พอมีโจเข้ามา มันทำให้เราคิดถึงแฟนเราน้อยลง
โจเป็นคนน่าตาใช้ได้เลยนะ คนอื่นอาจจะมองว่าโจหล่อเลยก็เป็นได้ แต่สำหรับเรา เราว่าเฉยๆ เพราะเราก็ไม่ได้ชอบผชที่น่าตา แล้วมีวันนึง
เราได้มีโอกาสไปบ้านโจ บ้านโจหลังนี้โจอยู่คนเดียว ส่วนพ่อกับแม่อยู่อีกหลังนึง พอเราได้ไปครั้งแรก มันก็ต้องมีครั้งที่สอง สาม สี่ ห้า เรื่อยๆอ้ะ
แต่เรากับโจก็ไม่ได้ทำไรเกินเลยนะ เพราะโจอะแหละไม่อยากทำอะไรเรา บอกตรงๆนะ ผญกับผช อยู่ด้วยกันสองต่อสอง มันก็ต้องมีอารมณ์บ้างแหละ
เราวันนั้นก็มาถึง เป็นวันที่เราไปเที่ยวผับกับโจ กับพี่ๆของเรา แต่ขากลับเราไม่ยอมกลับบ้านล่ะสิ เราจะไปบ้านโจให้ได้ (แรดมากกกก555555+)
วันนั้นเรากับโจก็มีอะไรกัน (คืออารมณ์มันพาไปจริงๆนะ เราเป็นคนเริ่มก่อนด้วยซ้ำ)ฟังดูแย่เนาะ คือเราทำผิดต่อแฟนมากๆๆๆๆๆๆๆๆ แบบถ้าแฟนรู้คือ
เราตายแน่ๆ หลังจากคืนนั้น เรากับโจก็ผูกพันกันมากขึ้น มันเป็นแค่ช่วงเวลาสั้นๆเองนะ คือเรากับโจอยู่ในบ้านกันสองคนโดยที่ไม่อยากออกไปไหนเลย
ข้าวเช้าก็กินกัน 6โมงเย็นอะไรแบบนี้ เราพูดได้เลยนะ ว่าตอนนั้นเราสองจิตสองใจมาก ว่าจะเอาไงต่อ จะอยู่นี่หรือจะกลับใต้ไปอยู่กับแฟนเหมือนเดิม
โจก็พยายามยื้อเราไว้ไม่อยากให้เรากลับ ถึงขึ้นจะไปบอกแม่ให้มาสู่ขอเราเลย แต่ยังไงๆแล้ว เราก็รักแฟนเรามากกว่า เราเลยต้องกลับไปหาแฟน TT
มาถึงจุดนี้บอกเลยว่าทรมานมาก เหมือนเรากำลังผูกพันกับโจ มีความสัมพันธ์แบบลึกซึ้งไปแล้ว โจบอกว่าโจรักเราแล้วจะรอเรากลับมา ตอนนี้เรา
กลับมาภาคใต้กลับมาอยู่กับแฟนแล้ว เราตัดทุกอย่างเลย แบบลืมอะ ลืมโจไปเลย แต่เราก็ทำไม่ได้ ทำไมมันทรมานก็ไม่รู้ คิดถึงมาก อยากโทรไปหา
อยากคุยอยากเห็นหน้า แต่ก็ต้องตัดใจ แต่ๆๆๆ เราก็ทำไม่ได้ วันนั้นเราเมา เราเลยกลับไปคุยกับโจอีก คุยอีก คุยกันมาเรื่อยๆ เรารู้ว่าเราผิด การต่อเรือ
ก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้อ้ะ พอเรามีโอกาสได้ไปกทม. โจก็มาหาเราที่กทม. เราเจอกัน เราคิดถึงกัน แล้วเราก็ได้กันอีก เห้อออออ เรารู้ว่ามันแย่นะ
แต่มันก็หยุดไม่ได้อะ
แฟนเราเค้าดูแลเราได้ทุกเรื่อง ทุกอย่าง เคยให้เราอยู่เฉยๆไม่ต้องให้เราทำอะไรเลย แต่เราก็หาของขายตามตลาดนัดบ้าง ในเว๊ปบ้าง ทำแก้เบื่อเฉยๆ
โจ พ่อเค้าเป็นตำรวจ แม่ขายของตลาดนัด แล้วก็เปิดร้านขายของชำเล็กๆในบ้าน เอ้อออ ลืมบอกไป แฟนเราเค้าเปิดอู่ซ่อมรถ เค้าเลยมีเงิน ดูแลดีมาตลอด
ส่วนโจ เราเคยคุยกันว่า เราจะช่วยกันสร้างไปด้วยกัน โจเป็นคนหัวคิดดีเรื่องการขายของ คือถ้าเรามาอยู่กับโจ เราก็อาจจะลำบากช่วงแรกๆ แต่อย่างว่าอะนะ
ชีวิตเราก็ลำบากมาตั้งแต่ต้นอยู่แล้ว เราเลยไม่กลัวความลำบากอีก คือมีแค่ตัวเปล่า เราก็สามารถเลี้ยงตัวเองได้โดยไม่เดือดร้อนใคร
อ่านมาถึงตรงนี้ ทุกคนก็พอจะรู้แล้วนะ ว่าเรารักแฟนแล้วก็รักโจเช่นกัน ใครจะด่าเรา เราไม่โกรธหรอกนะ แต่ถ้าไม่ลองมาเป็นเรา ไม่รู้หรอก
เอาล่ะๆๆๆๆๆๆ เราว่าเราพิมพ์มาเยอะมากแล้ว อ่านแล้วอาจจะงงๆ เพราะเราเรียบเรียงไม่เก่ง ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหนก่อน
ตอนนี้สับสนไปหมดไม่รู้จะเอาไงดี ใครที่อ่านแล้วช่วยคอมเม้นหน่อยนะคะ ว่าเราควรทำไงต่อ
จะอยู่กับแฟนแล้วตัดใจจากโจให้ได้
หรือ ตามใจตัวเอง โดยเลิกกับแฟนแล้วไปคบกับโจไปเลย คือถ้าทำแบบนี้ต่อไป เราสงสารแฟนมาก