การเดินออกมาจากชีวิตใครสักคนทำไมมันยากจริงๆ

คือต้องขอบอกก่อนว่า นี่เป็นกระทู้แรกของผม ผมเองก็ติดตามและอ่านเรื่องราวต่างๆมากมาย จนวันนี้ไม่รู้จะหันหน้าไปหาใคร หรือพูดกับใครดี เพราะที่สุดแล้ว ตัวเราเองต่างหากที่รู้ดีกว่าใครทั้งหมด วันนี้เลยอยากเอาเรื่องราวที่เกิดขึ้นมาแชร์ให้กับเพื่อนๆได้รับรู้
เรื่องราวที่จะบอกเล่าก็ไม่ใช่เรื่องอะไรที่ไหน เพื่อนๆคงได้อ่าน ได้ยินในกลุ่มนี้มาเยอะแล้ว ไม่น่าเชื่อเลยว่าสังคมเราทุกวันนี้มันจะมาถึงจุดนี้ได้ ขอเข้าเรื่องเลยแล้วกันนะครับ
     คือเรื่องราวของผมกับแฟนเกิดขึ้นเมื่อตอน4ปีที่แล้ว มันก็ผ่านอะไรมาหลายอย่าง ดีบ้าง สุขบ้าง ทุกข์บ้าง มันก็คงเป็นเรื่องปรกติของชีวิตมนุษย์ เรื่องราวตอนนี้คือผมรู้ว่า เธอนั้นนอกใจผม แอบมีคนอื่น ถึงขั้นโซเดมาคอมกันแล้ว จะขอเล่าแบบละเอียดเลยนะครับ
     คือผมกับแฟนใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันมาประมาณ2ปีกว่า (คือช่วงแรกไม่ได้อยู่ด้วยกัน)ก็ใช้ชีวิตแบบปรกติ ผมเองเป็นคนเฉยๆกับชีวิต จะเรียกว่าไม่เอาจริงเอาจังก็ได้ ยังติดเล่นอยู่ แต่ก็ทำงาน มีเงินเดือนมั่นคง แฟนผมเองก็เช่นกัน เราทำงานในเครือเดียวกัน แต่แค่คนละร้าน ร้านของผมก็เหมือนปรกติทั่วไป เวลาทำงานของผมก็จะประมาณ9.00-1800 เป็นหลักๆ ส่วนของแฟนผมนั้นเป็นร้านที่ทำงานกัน24 ชม คือก็เท่ากับว่าจะมีบ้างช่วงเวลา บางวัน หรือบางทีเป็นอาทิตย์ ที่เจอหน้ากันน้อยมากๆ แต่ทุกครั้งที่อยู่ด้วยกันก็ทำอินเลิฟกันตลอด เช่นหากิจกรรมทำกัน ดูหนัง เล่นกีต้าร์ร้องเพลง แต่เรื่องSex นั้นน้อยมากๆ เพราะเธอมักจะปัดว่าเหนื่อยจากการทำงานบ้าง หรือง่วงนอนบ้าง ซึ่งผมเองก็เข้าใจ จนเมื่อไม่กี่วันมานี้ ผมเองก็สงสัยจากพฤติกรรมของเธอว่า เธอน่าจะมีคนอื่นหรือป่าว แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจมาก เพราะทุกครั้งที่อยู่ด้วยกัน เค้าจะบอกว่ารัก ทำนู่นทำนี่ไว้ให้ทุกอย่าง จัดเตรียมเสื้อผ้า ข้าวมื้อเช้า ซัก รีด ไว้แทบไม่เคยขาดเลย ผมเองก่อนจะไปทำงาน ไม่ว่าจะเร็วจะสายขนาดไหน ก็จะหอมแก้มเธอ ก่อนออกจากห้อง กอดเธอ บอกรักเธอทุกครั้ง แทบไม่เคยขาดเช่นกัน ผมมั่นใจในตัวเธอมาก ว่าเธอต้องรักผม มีแต่ผม แต่เรื่องราวมันก็ดิ่งลงเหวเมื่อผมได้รู้ความจริงจากปากของน้องสาวของเธอ วันนั้นผมก็ไปทำงานตามปรกติ แต่มีเหตุให้ผมสงสัยว่าเธอกำลังมีคนอื่น จึงเอาไปพูดกับน้องของเธอ (เป็นน้องที่เคารพกันเฉยๆไม่ใช่พี่น้องจริง) ขอแทนว่าน้อง เอแล้วกันครับ น้องเอก็พูดกับผมมาคำนึง"หนูก็พยายามบอกพี่แล้ว" เท่านั้นผมก็ซักเรื่องจริงจากเธอทั้งหมด จึงรู้ว่าเธอแอบคุยกับน้องคนนึงในร้านของแฟนผม ซึ่งทำงานตำแหน่งเดียวกันกับแฟนผม ผมก็พยายามจะซักต่อว่าถึงขึ้นไหนกันแล้ว เกินเลยหรือยัง ซึ่งน้องเอก็ไม่ยินดีที่จะตอบ การไม่ยินดีที่จะตอบของเธอนี่แหละ มันคือคำตอบอยู่แล้ว แล้วผมก็มาได้รู้ความจริงจากปากของเพื่อนสนิทของผมอีกคน ซึ่งรู้เรื่องราวทั้งหมดเช่นกัน ซึ่งเล่ามาว่า เกินเลยไปไหนต่อไหนแล้ว แฟนผมไปถึงห้องเค้า มีอะไรกัน พากันมาเยต่อที่ห้องผม มีอะไรกันอีก ไปรับไปส่งกันแทนผม ดูหนัง ไปนู่นไปนี่กัน (ผมทำงาน9.00-18.00 แฟนผม 21.00-06.00) ซึ่งถ้าจะถามว่า น้องและเพื่อนผมรู้เรื่องราวทั้งหมดได้ยังไง ทำไมผมถึงต้องเชื่อคำพูดคนเหล่านี้ เพราะแฟนผมเป็นคนเล่าให้ทั้งสองคนนี้ฟังเอง แล้วมีคำกำกับว่า ขอร้องอย่าเอาเรื่องนี้มาบอกผม เพื่อนและน้องผมก็เตือนเธอว่าถอยออกมายังทันนะ แฟนผมก็สวนด้วยประโยค จุกๆ ว่า"กูไม่เคยยุ่งเรื่องของใคร ใครก็อย่ามายุ่งเรื่องของกู) แทบทุกครั้งที่ผมทำงานเช้า เธอทำงานกลางคืน เธอจะคอยสืบว่าผมนั้นจะกลับหอกี่โมง มีเบรคไหม (ถ้าไม่มีเบรคกลางวันจะกลับ5โมง) ซึ่งถามจากน้องเอ น้องเอก็สงสัยว่าถามทำไม แฟนผมก็ตอบว่า พาคนนี้มาห้อง(ขอแทนว่าไก่) ถ้าถามว่าบ่อยแค่ไหน ก็แทบทุกครั้งที่มีโอกาส ส่วนจะทำอะไรกันไหม ก็นะ.... ซึ่งพอผมรุ้เรื่องราวทั้งหมดแล้ว ก็คุยกับแฟนทันที ซึ่งก็ตามคาด บอกว่าไม่มีอะไรตามสเตป จนถามมากๆเข้า ก็ยอมรับในที่สุด ผมจึงยิงคำตอบข้อต่อไปในทันที ว่าขั้นไหนกันแล้ว เกินเลยหรือยัง ก็ตามเดิม ไม่มีแน่นอน พร้อมกับขุดสารพัด บอกรักศักดิ์ศรีตัวเองมากพอ ตัวเองไม่ได้ร่านขนาดนั้น ไม่มีทางเกินเลย ต่างๆนาๆบลาๆๆๆๆ ซึ่งผมเองก็เกือบจะเชื่อ จึงพยายามหาหลักฐานทางแชท ซึงแฟนผมรอบคอบมาก ลบหมด ไม่มีเหลือ ทั้งแชทที่คุยกับน้องเอ กับไก่ ลบหมด แถมบังคับน้องเอลบด้วย (ลบก่อนเกิดเรื่องนานมาก) ซึ่งผมไม่มีหลักฐานอะไรเลย นอกจากคำพูด แล้วก็มาแบบเดิม กับคำพูดที่ว่า ทำไมต้องเชื่อคำพูดคนอื่น ทำไมไม่เชื่อคำพูดเค้าบ้าง ผมเองก็คล้อยตามกับคำพูดนี้ไปเลย ไก่ก็มาบอกว่า มีอะไรสงสัยถามผมก็ได้ ผมพร้อมคุย มันไม่มีอะไรอยู่แล้ว แมนมากๆๆๆๆๆๆๆๆ ..........แต่ผมไม่คุย........................จนในที่สุด ผมเองได้รู้มาว่าไก่(ชู้แฟนผม) ก็มีแฟนอยู่แล้ว ผมจึ่งติดต่อไปหาแฟนของไก่ทันที แล้วเราก็คุยกัน ตอนคุยกันแฟนของไก่(ขอแทนว่าออย) ออยเองก็บอกก็สงสัยเหมือนกันว่าสองคนนึ้มันแปลกๆ (แฟนผมขอแทนว่าปลา) พี่ปลาจะไปไหนก็มาบอกแฟนหนู หนูเองก็สงสัย ไปไหนมาไหนกับแฟนหนูบ่อยๆ มีคนมาเห็นมาบอกหนู จนผมก็บอกเรื่องราวที่ผมรู้มาทั้งหมดกับออย ออยพอรู้เรื่องก็น่านแหละครับ ก็เสียใจร้องไห้กันไป แต่บอกว่า หนูคงเลิกกับไก่ไม่ได้หรอก "เพราะหนูมีลูกด้วยกันแล้ว ประโยคนี้เหมือนฟ้าผ่ากลางกระบาลผมเลย นี่แฟนผมจะรู้ตัวไหม ว่าทำอะไรลงไป พรากลูกพรากเมียคนอื่น? ออยก็บอกว่า หนูบอกพี่ปลาแล้ว ว่ามีลูกด้วยกัน แต่ไก่บอกแฟนผมว่า เป็นหลานชาย บ๊ะ!! แฟนผมเองพอรู้ว่าผมคุยกับออย ก็ยอมรับในที่สุด ซึ่งข้อมูลก็ตรงกันกับที่ได้ยินจากน้องเอ และเพื่อนของผม ซึ่งผมก็ถามเธอ ว่าผมนั้นให้ความสุขเธอไม่ดีตรงไหนหรอ ทำไมถึงทำแบบนี้ ซึ่งคำตอบที่ได้เหมือนฆ่าผมจริงๆ " ก็มันตื่นเต้นดี อยากสนุก "................................ ตอนนั้นมันตัดสินใจยากมากว่าจะเอาไงต่อ ผมคิดว่าผมต้องเลิกกับเธอแน่ๆ แต่ผมด้วยนิสัยเสียเป็นคนขึ้ใจอ่อน ก็ยอมอภัยให้เธอ แล้ววบอกว่า เริ่มกันใหม่.................. แต่การเริ่มกันใหม่นี้ คือการตัดสินใจผิดพลาดครั้งยิ่งใหญ่ของผม เรื่องราวที่เกิดขึ้นมันรบเร้าจิตใจผมมาก คิดมาก ระแวง สงสัย มันหลายอารมมาก จนไม่มีอารมณ์จะทำงานเลย เครียดนอนไม่ได้ ปัญหามากมายมากๆ เป็นที่ผมเอง ที่อยู่กับเรื่องราวนี้ไม่ได้ มักจะขุดเรื่องมาทะเลาะตลอด ผมเวลาคิดเรื่องนี้ก็จะเงียบ ไม่พูดกับเธอเลย เธอเองก็จะแสดงอารมณ์ไม่พอใจทันที ไหนว่าให้อภัยไง ทำไมต้องมาแสดงออกแบบนี้ เงียบใส่ทำไม บลาๆ ผมเองก็ได้แต่เงียบจริงๆ เงียบจริงๆ จนผมตกลงกับเธอ ว่าจะพยายามลืมและอยู่ให้ได้กับเรื่องนี้ แต่มีอะไรจะบอกก็บอกให้หมด ถ้าเจอ หรือรู้อะไรเพิ่มเติม ผมก็ไม่ขออยู่แล้ว................... แล้วก็เจอจนได้.................... แฟนผมเองก็คงเริ่มไม่ไหว จึงพูดออกมาว่าถ้าจะเลิกก็ได้นะ จะยอมเลิก จะไม่ยื้ออะไร ซึ่งผม ก็ขอเลิกกับเธอในที่สุด เพราะผมทนไม่ไหวจริงๆ ทนกับเรื่องราวที่เกิดขึ้นไม่ไหวจริงๆ เธอเองก็เหมือนจะยอมเลิก แต่บอกว่า ตอนนี้ตัวเธอเองกำลังลำบากเรื่องเงิน ยังไม่สามารถไปหาหอใหม่อยู่ได้ ขออาศัยอยู่ไปช่วงนึงก่อน แล้วจะย้ายออกเอง ผมเองก็สงสารก็เอาเถอะคนเคยรักกัน ตอนนี้ก็รักอยู่ ไม่อยากให้ไปลำบาก เพราะไม่มีญาติหรือใครที่จะพอให้เธอไปอาศัยอยู่จริงๆ ผมเองก็เช่นกัน ด้วยตอนนั้นมันใกล้สินเดือน ผมก็ไม่สามารถย้ายออกได้ กลัวไม่ได้ค่ามัดจำคืน สรุปเราก็ต้องอยู่ด้วยกันอีกเดือน ........ก็ผมมันคนใจอ่อน สุดท้ายเธอก็ง้อผมจนได้ แล้วผมตัดสินใจพลาดอีกครั้ง และไม่รู้ว่ามันจะจบลงเมื่อไหร่ ไอความรู้สึกแบบนี้...............................................................
เมื่อไหร่มันจะจบ
เมื่อไหร่ผมจะใจแข็งพอที่จะเดินออกไป
แล้วทำไมไอเรื่องราวแย่ๆ ต้องเกิดขึ้นกับคนที่รักจริง ซื่อสัตย์
ผมทำผิดตรงไหนหรอ?????

ปล.หากมีข้อความใด พลาดพิง หรือผิดพลาดประการใด ขออภัยมา ณ.ที่นี้ด้วยครับ
เรื่องราวของผมและเธอยังไม่จบ และยังคงดำเนินต่อไปแบบนี้ ไม่รู้ว่ามันจะจบสิ้นที่ตรงไหน ถ้าขอพรได้ อยากให้มันจบ ต่างคนต่างเริ่มใหม่ กับคนใหม่ มันจะง่ายกว่าหรือป่าว