การโดนBULLY ไม่ใช่เรื่องตลก ห้ามมองข้าม

เชื่อว่าหลายๆคนต้องเคยโดนเพื่อนแกล้งบ้าง เช่น การดึงเก้าอี้ออกเวลาจะนั่ง แต่มันก้คงเป็นเรื่องตลก เพราะอาจจะเป็นเพื่อนสนิทแกล้งกัน แต่ที่เราโดนมา มันไม่ใช่เล่นๆแบบนี้ไงคะ.

  เราค่อนข้างเป็นเด็กเรียบร้อย เวลานั่งถ้าไม่นั่งกับเพื่อน เราก้จะนั่งคนเดียว ประมาณว่าเราโดนทิ้งอะค่ะ แต่เราไม่ค่อยแคร์แล้วเพราะชินมาก ถึงจะปรึกษาครู คำตอบที่ได้มาก้เหมือนๆกันหมด คือ ให้เข้าหาเพื่อนบ้าง เฮฮาหน่อย อย่ามาโลกส่วนตัวสูง ก็จะประมาณนี้กันทั้งนั้น จนเราเลือกที่จะไม่พึงใคร
อยุ่คนเดียว เราอยุ่ได้ เราไม่จำเปนต้องมี
  แต่ก้จะมีกลุ่มๆนึงที่จะแกล้งพวกคนไร้เพื่อน คนทีจนกว่า ด้อยกว่า สารพัดเลยค่ะ และแน่นอนว่าเราก้อยุ่ในลิสต์ของคนที่โดนแกล้งค่ะ
แรกๆของเราค่ะ การเอารองเท้าเราไปซ่อน ทำให้เรากลับบ้านไม่ได้ จนต้องตามหาจนถึง6โมงเย็น และเราไปเจอมันอยุ่ในถังขยะ ของห้องพี่ม.6 ต่อมาก้เริ่มหนักขึ้นค่ะ สร้างกลุ่มในไลน์เพื่อด่าเราโดยเฉพาะ เราไม่รุ้นะคะ ว่าจะด่าทำไม แต่ไม่เปนไรค่ะ เราไม่เจบตัว ก้ดีแล้ว แต่ล่าสุดที่โดนมาค่ะ การรุมดึงผมเรา
จนผมเราหลุด และแย่สุดคือยิ้มน้ำลายใส่เรา
มันแย่มาก ทั้งเหม็น ทั้งขยะแขยง เราได้แค่ร้องไห้ ถ้าด่าไปต้องโดนอีก เรายอม เราออกมาเงียบๆ
  เรารุ้สึกแย่มากค่ะ ที่เราต้องไปโรงเรียน ทั้งๆที่ตายังบวม ทั้งๆที่เสียใจ ไม่มีเพื่อนคบ เพราะโดนว่าร้าย บอกครูไป ครูก้ไม่ช่วยอะไร เพราะตัวเองไม่อยากรับผิดชอบกับปัญหา และเราก้ไม่อยากปรึกษาพ่อ(เลิกกับแม่แล้ว) เพราะพ่อต้องเลี้ยงลูกหลายคน เราไม่อยากให้ท่านเครียด
  จนถึงวันนี้พวกนั้นก้ยังไม่เลิกแกล้งเราค่ะ เราเลยไม่สู้แล้วดีกว่า กะว่าจะตั้งใจเรียนแล้วเราจะย้ายไปเรียนที่อื่น ไม่อยุ่แล้วรรแบบนี้

แสดงความคิดเห็น
โปรดศึกษาและยอมรับนโยบายข้อมูลส่วนบุคคลก่อนเริ่มใช้งาน อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่