คุยกันแบบพี่น้อง แต่ในเมื่อความคิดมันไปมากกว่านั้นควรจะหยุดหรือต่อดี

เหนื่อย ท้อ.. ไม่รู้ว่าอยู่ไปทำไม หรือกำลังอยู่ไป ทำไปเพื่อรอวันตาย สับสนกับชีวิตตัวเองเหลือเกิน ไม่รุ้ว่าควรจะเดินหน้ายังไง ??

กระทู้นี้ตั้งมาเพื่อแลกเปลี่ยน แค่อยากรู้ว่าเพราะอะไรถึงยอมที่จะเป็นมือที่สาม ยอมที่จะเป็นน้อย เพราะความรัก เพราะเงินตรา เพราะโดนบีบบังคับ แชร์ประสบการณ์กันได้ ไม่ว่าเหตุผลจะเป็นอะไร เราก็จะไม่จั๊ดคุณ

เราเป็นผู้หญิงต้องตามง้อแฟนตลอดเพราะเขางอน แต่เขากลับไม่เคยง้อเราเลย เขาบอกแต่ง้อใครไม่เป็น พักหลังอะไรนิดหน่อยก็งอน ไม่พอใจ อารมณ์เสียใส่ คือเราก็เป็นผู้หญิงนะ มีความอ่อนแอพอสมควรแหละ บางทีก็เหนื่อ

ขอความเห็นทั้ง ผญ. และ ผช.เลยนะครับ

ไม่มีหรอกรักแล้วไม่แสดงออก มีแต่แสดงออกเท่าที่รัก จากประโยคนี้   ประสบการณ์ความรักของทุกคนมันจริงมากน้อยแค่ไหนหรอคะ

เราไม่ได้อยากเลิกกับแฟนเลยค่ะ แต่ข้างในใจมันเหนื่อยแบบไม่ไหวแล้วอ่ะ ทำไงดีTT

แอบชอบกับ เพื่อนหรือพี่น้องมีวิธีสังเกตยังไงบ้าง ถ้าเขาทำตัวเนียนเหมือนเพื่อน/พี่น้องที่สนิท จะแยกได้ยังไง

เรามีแฟนอยู่คนหนึ่ง เรารักเขามาก แต่เวลาทะเลาะกันเรากับเขาไม่เคยเข้าใจอะไรกันเลย เราเหนื่อยและท้อมาก และเราก็รักมากเช่นกัน เราควรเลิกหรือรักต่อ **เราไม่อยากเห็นเขาเสียใจควรทำไงดี

ตามที่ถามเลยค่ะ ถ้าเกิดว่าทุกคนติดเฟรนด์โซน แต่ว่าด้วยเหตุผลอะไรก็ตามทำให้คงจะไม่ได้เจอเขาแล้ว จะบอกความรู้สึกที่มีต่อเขา หรือจะเก็บความรู้สึกนี้ไว้ให้มันตายไปกับเราดีคะ