พึ่งใช้พันทิปครั้งแรกผิดผลาดประการใด ขออภัยด้วยนะครับ
- ผมกับน้องผู้หญิงคนหนึ่งเราสนิทกันมากครับได้ร่วมงานกันประมาณปีกว่าๆด้วยที่เราอยู่ทีมเดียวกัน ต้องช่วยกันปรึกษากัน ต่อสู้ฝ่าฟันอุปสรรคมากมายด้วยกัน แม้แต่ทานข้าว ไปเที่ยวมีบ้าง สองคนบ้างสามคนบ้างหรือกับในทีมบ้าง เราเกาะกลุ่มกันตลอดไปไหนไปกัน ดูแลซึ่งกันและกันใส่ใจกันตลอดมาช่วงวันหยุดก็ไลท์ปรึกษากัน มีอะไรเธอไม่เคยทิ้งผมจะอยู่เคียงข้างผมเสมอ ประเด็นคือ ผมเองมีครอบครัวอยู่แล้วครับมีลูกแล้วหนึ่งคนแต่ยังไม่ได้แต่งงานบวกกับที่ผมกับแฟนเราไม่ค่อยได้แสดงความรักให้กันเท่าไหร่กับปัญหาหลายๆอย่างที่ทำให้ทุกคนต่างทำหน้าที่แค่พ่อกับแม่ของลูกเท่านั้น ทุกอย่างเลยห่างเหินแต่เหมือนมารู้ตัวอีกทีไม่นานครับว่าน้องผู้หญิงคนนี้เข้ามาเติมเต็มในชีวิตครับเก็บไว้ในใจมาตลอด คือผมงอนเค้าง้อตลอด เค้างอลผมง้อทุกอย่างเราปฎิบัติโดยไม่รู้ตัว จนวันหนึ่งเราไปกินเลี้ยงของแผนก ด้วยความที่เมา ระหว่างที่ไลทถามกันว่าถึงห้องยังผมก็เผลอพิมพ์ข้อมความบอกน้องไปว่า ให้เลิกดูแลและเลิกใส่ใจผมสักทีเพราะสิ่งที่เธอทำอยู่มันกำลังทำร้ายพี่ พี่ไม่อยากดึงแกเข้ามายุ่งเรื่องแบบนี้ แกดีเกินไป มารู้ตัวอีกทีน้องเค้าก็ตอบอืม....แล้วบอกว่าเมาใช่ไหม เช้าอีกวันมาทำงานน้องก็เปลี่ยนไปทันที จากเคยทำทุกอย่างก็ไม่ทำ ถามสิบคำตอบหนึ่งคำไม่มองหน้า โทรไปก็ไม่รับพยายามขอโทษแล้วขอให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิมขอคุยหลายรอบแล้วน้องมันก็บอกว่าจะเหมือนเดิมสุดท้ายก็ไม่เหมือนเดิม คือก็โมโหตัวเองไม่น่าพิมแบบนั้นไปและโมโหน้องคือก็ปรับความเข้าใจกันแล้วทำไหมให้อภัยกันไม่ได้ เรื่องที่เราต่อสู้กันมามันยิ่งใหญ่กว่านะ
- ทำไงดีครับผมไม่อยากเสียน้องไปไม่อยากเสียมิตรภาพดีๆที่เรามีกันในฐานะพี่น้องนะครับ ผมแคร์น้องๆผมมากมันเลยทำให้ผมทำใจลำบาก ทุกวันนี้เราทำงานกันแบบหน้าไม่มองคุยกันเรื่องงานบ้าง หัวเราะบ้างแต่เค้าไม่กลับมาเปงน้องผมอีกแล้วครับแลัวคงไม่มีวันกลับมาแล้ว คงต้องหาที่ทำงานใหม่ทำเพราะลำบากใจ เพื่อนๆช่วยแนะนำหน่อยครับ
เผลอพูดบางเรื่องไปทำให้น้องสนิทไม่เหมือนเดิม...ทำไงดีครับ
- ผมกับน้องผู้หญิงคนหนึ่งเราสนิทกันมากครับได้ร่วมงานกันประมาณปีกว่าๆด้วยที่เราอยู่ทีมเดียวกัน ต้องช่วยกันปรึกษากัน ต่อสู้ฝ่าฟันอุปสรรคมากมายด้วยกัน แม้แต่ทานข้าว ไปเที่ยวมีบ้าง สองคนบ้างสามคนบ้างหรือกับในทีมบ้าง เราเกาะกลุ่มกันตลอดไปไหนไปกัน ดูแลซึ่งกันและกันใส่ใจกันตลอดมาช่วงวันหยุดก็ไลท์ปรึกษากัน มีอะไรเธอไม่เคยทิ้งผมจะอยู่เคียงข้างผมเสมอ ประเด็นคือ ผมเองมีครอบครัวอยู่แล้วครับมีลูกแล้วหนึ่งคนแต่ยังไม่ได้แต่งงานบวกกับที่ผมกับแฟนเราไม่ค่อยได้แสดงความรักให้กันเท่าไหร่กับปัญหาหลายๆอย่างที่ทำให้ทุกคนต่างทำหน้าที่แค่พ่อกับแม่ของลูกเท่านั้น ทุกอย่างเลยห่างเหินแต่เหมือนมารู้ตัวอีกทีไม่นานครับว่าน้องผู้หญิงคนนี้เข้ามาเติมเต็มในชีวิตครับเก็บไว้ในใจมาตลอด คือผมงอนเค้าง้อตลอด เค้างอลผมง้อทุกอย่างเราปฎิบัติโดยไม่รู้ตัว จนวันหนึ่งเราไปกินเลี้ยงของแผนก ด้วยความที่เมา ระหว่างที่ไลทถามกันว่าถึงห้องยังผมก็เผลอพิมพ์ข้อมความบอกน้องไปว่า ให้เลิกดูแลและเลิกใส่ใจผมสักทีเพราะสิ่งที่เธอทำอยู่มันกำลังทำร้ายพี่ พี่ไม่อยากดึงแกเข้ามายุ่งเรื่องแบบนี้ แกดีเกินไป มารู้ตัวอีกทีน้องเค้าก็ตอบอืม....แล้วบอกว่าเมาใช่ไหม เช้าอีกวันมาทำงานน้องก็เปลี่ยนไปทันที จากเคยทำทุกอย่างก็ไม่ทำ ถามสิบคำตอบหนึ่งคำไม่มองหน้า โทรไปก็ไม่รับพยายามขอโทษแล้วขอให้ทุกอย่างกลับมาเป็นเหมือนเดิมขอคุยหลายรอบแล้วน้องมันก็บอกว่าจะเหมือนเดิมสุดท้ายก็ไม่เหมือนเดิม คือก็โมโหตัวเองไม่น่าพิมแบบนั้นไปและโมโหน้องคือก็ปรับความเข้าใจกันแล้วทำไหมให้อภัยกันไม่ได้ เรื่องที่เราต่อสู้กันมามันยิ่งใหญ่กว่านะ
- ทำไงดีครับผมไม่อยากเสียน้องไปไม่อยากเสียมิตรภาพดีๆที่เรามีกันในฐานะพี่น้องนะครับ ผมแคร์น้องๆผมมากมันเลยทำให้ผมทำใจลำบาก ทุกวันนี้เราทำงานกันแบบหน้าไม่มองคุยกันเรื่องงานบ้าง หัวเราะบ้างแต่เค้าไม่กลับมาเปงน้องผมอีกแล้วครับแลัวคงไม่มีวันกลับมาแล้ว คงต้องหาที่ทำงานใหม่ทำเพราะลำบากใจ เพื่อนๆช่วยแนะนำหน่อยครับ